Jesie\u0144, kryzys, ale mimo to du\u017co si\u0119 muzycznie dzieje w ca\u0142ym kraju w bardzo r\u00f3\u017cnych dziedzinach. Np. w Warszawie, jak zwykle o tej porze,\u00a0festiwal improwizacji Ad Libitum, a w aglomeracji \u015bl\u0105skiej inwazja muzyki dawnej: otwarcie „jedynego w Polsce Fortepianarium” i koncert Orkiestry Historycznej, niestety tego samego dnia – 14 pa\u017adziernika.<\/p>\n
<\/p>\n
Fortepianarium – \u0142adna nazwa – powsta\u0142o z inicjatywy klawesynisty i organisty Marka Toporowskiego\u00a0oraz fortepianistki Katarzyny Drogosz w tzw. Domu Kawalera w Zabrzu. Inna nazwa: \u015al\u0105skie Dziedzictwo Instrument\u00f3w Klawiszowych. Czyli – ratowanie zachowanych zabytk\u00f3w z klawiatur\u0105. Otwarcie b\u0119dzie po\u0142\u0105czone z koncertem-prezentacj\u0105. Wi\u0119cej o tym tutaj<\/a>, a tak\u017ce na blogu<\/a> Marka Toporowskiego. \u015awietna idea, eksponat\u00f3w na razie ma\u0142o, ale z za\u0142o\u017ceniem powi\u0119kszania kolekcji.<\/p>\n Niestety ta impreza odbywa si\u0119 tego samego dnia, co koncert Orkiestry Historycznej<\/a> w Ko\u015bciele Mariackim w Katowicach. Teoretycznie jakby kto\u015b si\u0119 upar\u0142 i przyjecha\u0142 do Zabrza samochodem na 17., to m\u00f3g\u0142by potem si\u0105\u015b\u0107 za k\u00f3\u0142ko i przejecha\u0107 do Katowic – ale te\u017c trudno powiedzie\u0107, jak d\u0142ugo to w Zabrzu b\u0119dzie trwa\u0142o, mo\u017ce trzeba by\u0142oby wyj\u015b\u0107 w \u015brodku. Nie dzieje si\u0119 tak wiele w tym regionie w tej dziedzinie, nie wiem, dlaczego nie da\u0142o si\u0119 tego jako\u015b uzgodni\u0107.<\/p>\n Na \u015al\u0105sk powraca te\u017c jazz, a w\u0142a\u015bciwie jaZZ i okolice<\/a>, bo tak nazywa\u0142 si\u0119 kultowy cykl koncert\u00f3w w katowickiej Hipnozie, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie powr\u00f3ci\u0142 – koncerty raz w miesi\u0105cu. Kolejnym miejscem jazzowym s\u0105 Gliwice – bardzo reklamuj\u0105cy si\u0119 ostatnio nawet w tiwi Palm Jazz Festival<\/a>. W listopadzie w r\u00f3\u017cnych miejscach kraju b\u0119dzie – tradycyjnie ju\u017c – jeszcze wi\u0119cej dobrego jazzu (wroc\u0142awski Jazztopad<\/a> czy bielska Jazzowa Jesie\u0144<\/a>). Warszawa ma\u0142o tych smakowito\u015bci li\u017anie. W ramach Ad Libitum<\/a>, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie si\u0119 rozpocz\u0119\u0142o, jest improwizacja bardziej klasyczno-wsp\u00f3\u0142czesna z wychyleniem did\u017cejskim, je\u015bli tak si\u0119 mo\u017cna wyrazi\u0107 – troch\u0119 warszawskojesienna\u00a0(np. jutro zagraj\u0105 wsp\u00f3lnie Pierre Jodlowski, Anna Zaradny i Cezary Duchnowski), ale fina\u0142 w stron\u0119 jazzu – Anthony Braxton Diamont Curtain Wall Quartet.<\/p>\n A z zupe\u0142nie innej beczki, w ko\u0144c\u00f3wce przysz\u0142ego tygodnia ormia\u0144ska Nostalgia<\/a> w Poznaniu. Cho\u0107 mo\u017ce nie tak do ko\u0144ca z innej beczki, bo – jak Jazzowa Jesie\u0144 – w wi\u0119kszo\u015bci ECM-owska…<\/p>\n