
{"id":2763,"date":"2012-12-10T23:15:38","date_gmt":"2012-12-10T22:15:38","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2763"},"modified":"2012-12-26T22:29:40","modified_gmt":"2012-12-26T21:29:40","slug":"dwie-barokowe-orkiestry","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2012\/12\/10\/dwie-barokowe-orkiestry\/","title":{"rendered":"Dwie barokowe orkiestry"},"content":{"rendered":"<p>Trudno tu przeprowadza\u0107 jakie\u015b mecze, kto wypad\u0142 lepiej: czy Capella Cracoviensis w <em>Mesjaszu<\/em> Haendla, czy Wroc\u0142awska Orkiestra Barokowa w utworach Bacha oraz wroc\u0142awianina Georga Gebla m\u0142odszego. Trudno przede wszystkim dlatego, \u017ce wyst\u0105pi\u0142y w r\u00f3\u017cnych kategoriach &#8211;\u00a0Capella wagi nieco ci\u0119\u017cszej ni\u017c WOB &#8211;\u00a0i w skrajnie odmiennym repertuarze.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Je\u015bli chodzi o <em>Mesjasza<\/em>, to ogromny plus przede wszystkim dla orkiestry, ch\u00f3ru i dyrygenta. Jan Tomasz Adamus ma dobr\u0105 r\u0119k\u0119 do Haendla, kt\u00f3ry jest jednym z jego ulubionych kompozytorom. Cho\u0107 tym razem koncert trwa\u0142 &#8222;tylko&#8221; trzy godziny z przerw\u0105, muzycy i tak nie\u017ale si\u0119 namachali &#8211; <em>Mesjasz<\/em> to istna lista przeboj\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci bardzo energetycznych, podnosz\u0105cych na duchu. Istny motorek. Fragment\u00f3w powolniejszych i kontemplacyjnych jest tam du\u017co mniej. Troch\u0119 wi\u0119c dziwi, \u017ce <em>Pifa<\/em> &#8211; \u0142agodna, pastoralna muzyka &#8211; zosta\u0142a przera\u017aliwie wr\u0119cz pop\u0119dzona, jakby by\u0142a jakim\u015b gigue&#8217;iem,\u00a0ale to w\u0142a\u015bciwie jedyne (za to du\u017ce) zastrze\u017cenie do temp, jakie nadawa\u0142 Adamus.<\/p>\n<p>Gorzej by\u0142o z solistami. Sopranistka Olga Rusin nadmiernie wibrowa\u0142a, co mia\u0142o zgubny skutek zw\u0142aszcza w przypadku biegnik\u00f3w. Alt Kai Wessel by\u0142 zdecydowanie najlepszy w kwartecie i najbardziej stylowy, bez patosu i kiczu. Gorzej z tenorem Krystianem Krzeszowiakiem, kt\u00f3ry ma \u0142adny g\u0142os, ale nie do tej muzyki (mo\u017ce za du\u017co \u015bpiewa operetki i w og\u00f3le muzyki l\u017cejszej? Chyba przesi\u0105k\u0142 ju\u017c t\u0105 manier\u0105). Cho\u0107 trzeba przyzna\u0107, \u017ce si\u0119 stara\u0142. Sebastian Szumski tym razem wypad\u0142 jakby bardziej blado ni\u017c kiedy go poprzedni raz s\u0142ucha\u0142am na tej scenie\u00a0w Opera Rara, w <em>Juliuszu Cezarze<\/em>, tak\u017ce\u00a0z Capell\u0105. Dopiero pod koniec aria z tr\u0105bk\u0105 zabrzmia\u0142a lepiej (cho\u0107 tr\u0105bka tym razem popisa\u0142a si\u0119 \u015brednio&#8230;).<\/p>\n<p>Dzi\u015b wieczorem stwierdzi\u0142am, \u017ce nic dziwnego, \u017ce wczoraj w Capelli by\u0142o gorzej z solistami, skoro ci najlepsi z Capellowicz\u00f3w lub stale z Capell\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych\u00a0&#8211; Jolanta Kowalska, Piotr Olech, Karol Koz\u0142owski &#8211; zostali tym razem porwani przez WOB (zw\u0142aszcza szkoda mi arii sopranowych z <em>Mesjasza<\/em>, kt\u00f3re zapewne Pani Jolanta pi\u0119knie by za\u015bpiewa\u0142a&#8230; ale za to pi\u0119knie dzi\u015b \u015bpiewa\u0142a Bacha). Ze \u015bpiewaj\u0105cej z wroc\u0142awianami \u00f3semki, dziel\u0105cej si\u0119 na\u00a0dwa symetryczne ch\u00f3rki, reszta\u00a0&#8211; poza sopranistk\u0105 Iwon\u0105 Le\u015bniowsk\u0105-Lubowicz &#8211; pochodzi\u0142a z Niemiec. Byli znakomici; bardzo wyr\u00f3wnany poziom.<\/p>\n<p>Orkiestra wyst\u0105pi\u0142a w sk\u0142adzie troch\u0119 bardziej kameralnym (dla por\u00f3wnania: CC wczoraj &#8211; 28 os\u00f3b, WOB dzi\u015b &#8211; 20); cz\u0119\u015b\u0107 muzyk\u00f3w grywa oczywi\u015bcie tak\u017ce w innych orkiestrach (nie ma tam sta\u0142ego sk\u0142adu, s\u0105 w miar\u0119 stali wsp\u00f3\u0142pracownicy), a wi\u0119kszo\u015b\u0107 d\u0119tych, poza dwoma obojami, przyby\u0142a zza granicy (w tym trzy tr\u0105bki z Wielkiej Brytanii &#8211; bardzo \u0142adnie brzmi\u0105ce). Bardzo ciekawa muzyka Gebla (1709-1753), taka tw\u00f3rczo\u015b\u0107 z pogranicza epok, mocno jeszcze tkwi\u0105ca w baroku, nawet chwilami zwr\u00f3cona w przesz\u0142o\u015b\u0107 dalsz\u0105 ni\u017c Bachowsk\u0105, ale ju\u017c zapowiadaj\u0105ca nied\u0142ugie zmiany. Bach &#8211; bardzo porz\u0105dnie wykonany. Orkiestry nie ma co si\u0119 czepia\u0107, mo\u017ce nie by\u0142a tak dynamiczna jak CC, ale te\u017c i muzyka by\u0142a w zupe\u0142nie innym charakterze, bardziej refleksyjnym, cho\u0107 i tu nie brak\u0142o moment\u00f3w podnosz\u0105cych i radosnych, jak pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 kantaty <em>Singet dem Herrn ein neues Lied<\/em>, kt\u00f3ra zosta\u0142a te\u017c zagrana na bis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Trudno tu przeprowadza\u0107 jakie\u015b mecze, kto wypad\u0142 lepiej: czy Capella Cracoviensis w Mesjaszu Haendla, czy Wroc\u0142awska Orkiestra Barokowa w utworach Bacha oraz wroc\u0142awianina Georga Gebla m\u0142odszego. Trudno przede wszystkim dlatego, \u017ce wyst\u0105pi\u0142y w r\u00f3\u017cnych kategoriach &#8211;\u00a0Capella wagi nieco ci\u0119\u017cszej ni\u017c WOB &#8211;\u00a0i w skrajnie odmiennym repertuarze.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2763"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2763"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2763\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2866,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2763\/revisions\/2866"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2763"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2763"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2763"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}