{"id":278,"date":"2009-02-05T01:05:53","date_gmt":"2009-02-05T00:05:53","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=278"},"modified":"2009-02-05T11:11:10","modified_gmt":"2009-02-05T10:11:10","slug":"anderszewski-w-podrozy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/02\/05\/anderszewski-w-podrozy\/","title":{"rendered":"Anderszewski w podr\u00f3\u017cy"},"content":{"rendered":"

Film Podr\u00f3\u017cuj\u0105cy fortepian<\/em> w\u0142a\u015bnie zdoby\u0142 nagrod\u0119 w Biarritz<\/a>. TVP macza\u0142a w nim paluszki (zdj\u0119cia, kamerzy\u015bci, d\u017awi\u0119k), PISF si\u0119 do\u0142o\u017cy\u0142. Pewnie TVP Kultura pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej go poka\u017ce (na Arte ma by\u0107 w czerwcu<\/a>). Mnie po\u017cyczy\u0142 go kolega fotograf, kt\u00f3ry uczestniczy\u0142 w tej podr\u00f3\u017cy (nawet figuruje w napisach jako autor fotos\u00f3w) i kt\u00f3rego zdj\u0119cia znalaz\u0142y si\u0119 swego czasu w owym koszmarnym artykule w „Le Monde de la Musique”, o kt\u00f3rym pisa\u0142am tutaj<\/a>. Na szcz\u0119\u015bcie w filmie nie ma a\u017c takich g\u0142upot jak w tym reporta\u017cu, je\u015bli co\u015b si\u0119 z cytat\u00f3w z pianisty powtarza, to troszk\u0119 o Chopinie („s\u0142owia\u0144ska dusza w eleganckim francuskim kostiumie”) i o Szymanowskim, jak si\u0119 go uczy\u0142 („Te wszystkie nuty, co za arogancja! Nie zapomn\u0119 dnia, w kt\u00f3rym sta\u0142o si\u0119 to dla mnie przejrzyste jak Mozart”).<\/p>\n

Najwa\u017cniejsze, \u017ce jest du\u017co muzyki. Przewodni\u0105 jest, ku mojemu zaskoczeniu… Czarodziejski flet<\/em>, z kt\u00f3rego kawa\u0142ki grane na fortepianie, podmrukiwane i komentowane w swoim specyficznym stylu przez Piotra stanowi\u0105 pewne refreny w filmie. Te obrazy zosta\u0142y nakr\u0119cone w Lizbonie (obecnym jego mie\u015bcie zamieszkania; tam te\u017c zreszt\u0105 film si\u0119 ko\u0144czy), w Centrum Bel\u00e9m. Innym refrenem jest te\u017c owa jazda poci\u0105giem, cho\u0107 nie wybija si\u0119 na plan pierwszy wbrew temu, co si\u0119 spodziewali\u015bmy (pewnie te\u017c dlatego tytu\u0142 filmu dano inny ni\u017c zapowiadano<\/a>). Ale jest i Piotr w lokomotywie, jest graj\u0105cy sam i z siostr\u0105, nalewaj\u0105cy w\u00f3dk\u0119, \u015bwi\u0119c\u0105cy z przyjaci\u00f3\u0142mi sylwestra.<\/p>\n

No i koncerty. Najpierw Pozna\u0144: opis pana reportera okaza\u0142 si\u0119 przesadzony, wcale nie ma jakich\u015b t\u0142um\u00f3w oczekuj\u0105cych na Anderszewskiego, tylko kilku dziennikarzy, fotograf\u00f3w i kamerzyst\u00f3w, kt\u00f3rych \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 dyrektor filharmonii (zreszt\u0105 z fachu dziennikarz) Wojciech Nentwig. Troch\u0119 koncertu pokazanego, odrobina te\u017c koncert\u00f3w w Atmie<\/a>, w Budapeszcie, w Warszawie, w Pary\u017cu. W Budapeszcie Piotr spotyka si\u0119 ze swoj\u0105 ponaddziewi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletni\u0105, ale w \u015bwietnej formie (i roze\u015bmian\u0105!) babci\u0105. W Warszawie – ze swoim przyjacielem, z kt\u00f3ry dzieli pasj\u0119 do przedwojennej Warszawy; szkoda bardzo, \u017ce nie podano, \u017ce tym przyjacielem jest \u015bwietny pianista Maciej Grzybowski (byli kolegami z jednej klasy). S\u0105 zdj\u0119cia z dzieci\u0144stwa pianisty, strz\u0119py biografii. Jest fragment nagrywania I Koncertu fortepianowego<\/em> Beethovena (z Bremer Kammerphilharmonie), dyrygowanego przez pianist\u0119 od instrumentu, i fragment pr\u00f3b z Philharmonia Orchestra pod Gustavo Dudamelem w I Koncercie<\/em> Brahmsa (dla mnie rewelacja).<\/p>\n

Pod wi\u0119kszo\u015b\u0107 filmu pod\u0142o\u017cony jest komentarz czytany (najprawdopodobniej, bo tak troch\u0119 po aktorsku) przez Piotra. Ja widzia\u0142am wersj\u0119 polsk\u0105, pewnie te\u017c czyta wersj\u0119 francusk\u0105 i angielsk\u0105, bo r\u00f3wnie dobrze zna te dwa j\u0119zyki. Czasem bywa to niezno\u015bne, ale s\u0105 i ciekawe, a nawet do\u015b\u0107 zabawne passusy, wiele m\u00f3wi\u0105ce o jego upodobaniach. Np. podgrywa g\u0142\u00f3wny temat Barkaroli<\/em> Chopina i narzeka: no nie, to jak talerz ze spaghetti, jak \u015bpiew pijanego gondoliera! I jeszcze w tercjach! Jakie to wulgarne. Za to pocz\u0105tek Ballady As-dur<\/em> przypomina mu francuskie dziewczynki w bia\u0142ych sukienkach od komunii (?!). O Brahmsie m\u00f3wi, \u017ce jest doskona\u0142y, \u017ce m\u00f3g\u0142by by\u0107 jego ulubionym kompozytorem, ale przeszkadza mu w tym poczucie, \u017ce Brahms w\u0142a\u015bciwie ju\u017c z za\u0142o\u017cenia jest odtw\u00f3rc\u0105 – Bacha, Beethovena… Za to Mozart to – jak m\u00f3wi, o ile dobrze zapami\u0119ta\u0142am:\u00a0„jedyny kompozytor, w zwi\u0105zku z kt\u00f3rym my\u015bl\u0119, \u017ce \u017cycie na tym \u015bwiecie jest zaszczytem”. I wiele innych s\u0142\u00f3w mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

No dobra. Trailer\u00f3w \u017cadnych nie ma, ale od czasu, kiedy to ostatni raz pisa\u0142am tu o naszym piani\u015bcie, na tubie pojawi\u0142o si\u0119 troch\u0119 nagra\u0144. Oto Wariacje nt. Diabellego<\/em> w odcinkach: pierwszy<\/a>, drugi<\/a>, trzeci<\/a>, czwarty<\/a>, pi\u0105ty<\/a>, sz\u00f3sty<\/a> i si\u00f3dmy<\/a>. Troszk\u0119 Bacha: tutaj<\/a>, tutaj<\/a>,\u00a0tutaj<\/a>, i tutaj<\/a>. I jeszcze ten drobia\u017cd\u017cek<\/a>.\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Film Podr\u00f3\u017cuj\u0105cy fortepian w\u0142a\u015bnie zdoby\u0142 nagrod\u0119 w Biarritz. TVP macza\u0142a w nim paluszki (zdj\u0119cia, kamerzy\u015bci, d\u017awi\u0119k), PISF si\u0119 do\u0142o\u017cy\u0142. Pewnie TVP Kultura pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej go poka\u017ce (na Arte ma by\u0107 w czerwcu). Mnie po\u017cyczy\u0142 go kolega fotograf, kt\u00f3ry uczestniczy\u0142 w tej podr\u00f3\u017cy (nawet figuruje w napisach jako autor fotos\u00f3w) i kt\u00f3rego zdj\u0119cia znalaz\u0142y si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/278"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=278"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/278\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=278"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=278"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=278"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}