{"id":2995,"date":"2013-02-09T13:14:51","date_gmt":"2013-02-09T12:14:51","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=2995"},"modified":"2013-02-09T13:19:38","modified_gmt":"2013-02-09T12:19:38","slug":"wislawa-z-nowego-jorku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/02\/09\/wislawa-z-nowego-jorku\/","title":{"rendered":"Wis\u0142awa z Nowego Jorku"},"content":{"rendered":"

Wis\u0142awa<\/em> pisana z \u0142, Tomasz Sta\u0144ko z „n” w nazwisku na nowym, dwup\u0142ytowym albumie\u00a0ECM<\/a>. Jak wypad\u0142o zestawienie naszego tr\u0119bacza z tr\u00f3jk\u0105 nowojorskich muzyk\u00f3w? Bardzo naturalnie – wszyscy fantastycznie si\u0119 nawzajem rozumiej\u0105 i uzupe\u0142niaj\u0105. P\u0142yta z nowojorczykami, nagrana tam\u017ce, jest uniwersalna, jest po prostu pi\u0119kna.<\/p>\n

<\/p>\n

Z tymi muzykami Sta\u0144ko gra ju\u017c od pewnego czasu. Jeszcze na Jazzowej Jesieni 2011 wyst\u0105pi\u0142<\/a> z basist\u0105 Thomasem Morganem i perkusist\u0105 Geraldem Cleaverem, kt\u00f3rzy w\u00f3wczas wyst\u0119powali jako dwie trzecie Craig Taborn Trio i kt\u00f3rymi ju\u017c wtedy ogromnie si\u0119 zachwyca\u0142; pianist\u0105 te\u017c, ale ten jest zbyt zaj\u0119ty. Sekcja rytmiczna jednak wesz\u0142a ze Sta\u0144k\u0105 w \u015bcis\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119. O ile w\u00f3wczas, jak wspomina\u0142am, wsp\u00f3\u0142muzykuj\u0105cy z tr\u0119baczem byli jeszcze pocz\u0105tkowo do\u015b\u0107 nie\u015bmiali, to dzi\u015b ta nie\u015bmia\u0142o\u015b\u0107 absolutnie si\u0119 ju\u017c ulotni\u0142a. Nie\u00a0jest co prawda tak awangardowo jak w triu Taborna<\/a>, ale nie mia\u0142o przecie\u017c tak by\u0107. Mia\u0142 by\u0107 styl Sta\u0144kowy, w ko\u0144cu kompozycje wszystkie s\u0105 jego, ale naznaczony osobist\u0105 indywidualno\u015bci\u0105 i muzykalno\u015bci\u0105 ka\u017cdego z graj\u0105cych. Na fortepianie w tym sk\u0142adzie gra David Virelles, m\u0142ody pianista urodzony na Kubie, tak\u017ce niezwyk\u0142y: cho\u0107\u00a0bardzo subtelny, jego obecno\u015b\u0107 od razu si\u0119 zauwa\u017ca, obecno\u015b\u0107 nieagresywn\u0105, dostosowuj\u0105c\u0105 si\u0119, par\u0119 razy wychodz\u0105c\u0105 na pierwszy plan.<\/p>\n

Noblistka i Tomasz Sta\u0144ko admirowali si\u0119 nawzajem. Trzy razy znale\u017ali si\u0119 razem na scenie, tr\u0119bacz komentowa\u0142 muzycznie (solo) wiersze poetki – ona nawet powiedzia\u0142a na wieczorze w Operze Krakowskiej<\/a>: „Nie wiem, jak pa\u0144stwo, ja przysz\u0142am tutaj pos\u0142ucha\u0107 tej tr\u0105bki”. On m\u00f3wi\u0142 o niej<\/a>, \u017ce znale\u017a\u0107 si\u0119 z ni\u0105 na scenie to jak gra\u0107 z Jarrettem, Core\u0105 czy Milesem. Wsp\u00f3lne nagranie na p\u0142ytce CD zosta\u0142o do\u0142\u0105czone do jej tomiku Tutaj<\/em><\/a>.<\/p>\n

W tym albumie jest\u00a0oczywi\u015bcie inna muzyka – cho\u0107 tak\u017ce, jak m\u00f3wi Sta\u0144ko, pisana jak wiersze (mawia, \u017ce ceni ka\u017cd\u0105 nut\u0119, podobnie jak w poezji ceni si\u0119 ka\u017cde s\u0142owo). W ka\u017cdym razie tematy. Temat tytu\u0142owego utworu, bardzo \u0142agodny i refleksyjny, zapami\u0119tuje si\u0119 z miejsca; na p\u0142ycie s\u0105 dwie wersje Wis\u0142awy<\/em>, na pocz\u0105tku i na ko\u0144cu. Muzycy nie mogli si\u0119 zdecydowa\u0107, kt\u00f3ra wersja jest lepsza, wi\u0119c postanowili w\u0142\u0105czy\u0107 obie i jest jakby w Wariacjach Goldbergowskich<\/em>, ale troch\u0119 inaczej, bo wersje jednak si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0105. Inne tytu\u0142y w wi\u0119kszo\u015bci pochodz\u0105 od wierszy Szymborskiej: Assasins<\/em> (Zamachowcy<\/em>), Metafizyka<\/em>, Mikrokosmos<\/em>, Oni<\/em>\u00a0(tak w\u0142a\u015bnie, po polsku, pisane), Tutaj – Here<\/em>, a z wiersza My\u015bli nawiedzaj\u0105ce mnie na ruchliwych ulicach<\/em> wywodz\u0105 si\u0119 dwa tytu\u0142y: Faces<\/em> (twarze) i A Shaggy Vandal<\/em> (kud\u0142aty wandal). Nie ma co si\u0119 dos\u0142uchiwa\u0107 jakich\u015b ilustracji w tych utworach, ale na pewno dobrze b\u0119dzie do tego czyta\u0107 wiersze Szymborskiej.<\/p>\n

Dzi\u015b premiera p\u0142yty z koncertem w Monachium<\/a>, w poniedzia\u0142ek w Krakowie<\/a>, zn\u00f3w w operze. Niestety bez bohaterki tym razem…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wis\u0142awa pisana z \u0142, Tomasz Sta\u0144ko z „n” w nazwisku na nowym, dwup\u0142ytowym albumie\u00a0ECM. Jak wypad\u0142o zestawienie naszego tr\u0119bacza z tr\u00f3jk\u0105 nowojorskich muzyk\u00f3w? Bardzo naturalnie – wszyscy fantastycznie si\u0119 nawzajem rozumiej\u0105 i uzupe\u0142niaj\u0105. P\u0142yta z nowojorczykami, nagrana tam\u017ce, jest uniwersalna, jest po prostu pi\u0119kna.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2995"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2995"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2995\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3001,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2995\/revisions\/3001"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2995"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2995"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2995"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}