
{"id":3074,"date":"2013-03-14T10:45:16","date_gmt":"2013-03-14T09:45:16","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3074"},"modified":"2013-03-14T17:51:49","modified_gmt":"2013-03-14T16:51:49","slug":"iv-symfonia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/03\/14\/iv-symfonia\/","title":{"rendered":"IV Symfonia"},"content":{"rendered":"<p>Nie, nie b\u0119d\u0119 tu pisa\u0107 recenzji z koncertu, na kt\u00f3rym nie by\u0142am (bywali tacy krytycy, ja do nich akurat nie nale\u017c\u0119), cho\u0107 skoro recenzuje si\u0119 p\u0142yty b\u0119d\u0105ce nagraniem live z koncertu, to w\u0142a\u015bciwie czym to si\u0119 r\u00f3\u017cni od recenzji z transmisji? Ale chc\u0119 tym razem powiedzie\u0107 dwa s\u0142owa o najwa\u017cniejszym utworze tego wieczoru. Bo \u017ce brzmienie i sprawno\u015b\u0107 tej orkiestry\u00a0s\u0105 wspania\u0142e, ju\u017c mia\u0142am te\u017c okazj\u0119 przekona\u0107 si\u0119 na \u017cywo &#8211; w styczniu w Londynie.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>W\u00f3wczas grano r\u00f3wnie\u017c <em>Muzyk\u0119 \u017ca\u0142obn\u0105<\/em> i wydaje mi si\u0119, \u017ce wczorajsza interpretacja by\u0142a bardziej \u017cywa &#8211; wida\u0107 zesp\u00f3\u0142 zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 ju\u017c z utworem. Oczywi\u015bcie pi\u0119knie zagra\u0142 <em>Koncert wiolonczelowy<\/em> Truls M\u00f8rk, kt\u00f3ry jest bardzo emocjonalnym artyst\u0105, a to bardzo tu pasuje. Prze\u015bliczny Ravel (w Londynie mia\u0142am jeszcze wi\u0119ksz\u0105 dawk\u0119) &#8211; no i <em>IV Symfonia<\/em>, do kt\u00f3rej zmierza\u0142 ca\u0142y program.<\/p>\n<p>Podczas przerwy w transmisji zosta\u0142 odtworzony m.in. fragment wywiadu radiowego, jaki Andrzej Ch\u0142opecki przeprowadzi\u0142 z Lutos\u0142awskim na temat tego utworu. Ogromnie mi si\u0119 spodoba\u0142o, kiedy Ch\u0142opecki zacz\u0105\u0142 tak troch\u0119 po omacku o formie dwucz\u0119\u015bciowej, na co kompozytor, \u017ce tu wcale nie ma takiej formy. &#8222;Bo nie chcia\u0142o mi si\u0119 pisa\u0107 po raz kolejny tego samego&#8221;. W\u0142a\u015bnie taki by\u0142 w tych czasach, rozbrajaj\u0105co filuterny. Przypomnia\u0142o mi to historyjk\u0119, kt\u00f3r\u0105 ju\u017c tu chyba opowiada\u0142am, ale przypomn\u0119: na spotkaniu ze studentami we Wroc\u0142awiu, podczas Wratislavii (to by\u0142a, jak si\u0119 okaza\u0142o, ostatnia jego wizyta w tym mie\u015bcie), kompozytor najpierw si\u0119 wypowiedzia\u0142, a potem pad\u0142a pro\u015bba o pytania z sali. Wszystkich zatka\u0142o, dopiero po d\u0142u\u017cszej chwili odezwa\u0142 si\u0119 nie\u015bmia\u0142o jaki\u015b ch\u0142opaczek: &#8222;To ja mam takie osobiste pytanie, jak pan profesor wypoczywa?&#8221;. Lutos na to: &#8222;Wie pan, ja w\u0142a\u015bciwie ju\u017c od lat nie pami\u0119tam, co to znaczy wypoczynek. Ale kiedy by\u0142em m\u0142odszy, to lubi\u0142em \u017cagle. <strong>I w\u0142a\u015bciwie nadal m\u00f3g\u0142bym to robi\u0107, ale mi si\u0119 nie chce<\/strong>&#8222;. Ma\u0142o nie p\u0119k\u0142am wtedy ze \u015bmiechu. On by\u0142 wci\u0105\u017c sprawny, na estrad\u0119 wbiega\u0142 zamiast wchodzi\u0107, g\u0142os mia\u0142 m\u0142odzie\u0144czy do ko\u0144ca.<\/p>\n<p>No i w tym kontek\u015bcie ta symfonia. Agata Kwieci\u0144ska podczas zapowiedzi stwierdzi\u0142a, \u017ce jest ciekawa, jak publiczno\u015b\u0107 odebra\u0142a j\u0105 podczas prawykonania, bo zaskoczenie musia\u0142o by\u0107 du\u017ce. S\u0142u\u017c\u0119 relacj\u0105 &#8211; bo tam by\u0142am. Polskiego prawykonania dokona\u0142 NOSPR pod Antonim Witem w 1993 r. w Studiu jeszcze w\u00f3wczas S-1, z kompozytorem na sali. By\u0142o to zreszt\u0105 <a href=\"http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=-DKpkyQKx7I\">bardzo przyzwoite wykonanie<\/a>.<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie zaskoczenie od pocz\u0105tku. W moim przypadku: po raz pierwszy mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce mam do czynienia z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 p\u00f3\u017an\u0105, cho\u0107 u 80-letniego kompozytora to nie powinno zaskakiwa\u0107. Ale mam tu na my\u015bli pewien specjalny rodzaj refleksyjno\u015bci i, by tak rzec,\u00a0jesiennej urody tej muzyki. Co\u015b jak w ostatnich kwartetach Beethovena czy sonatach Schuberta. To jest tak roz\u015bpiewany utw\u00f3r, jak chyba \u017caden poprzedni. Podkre\u015blone to jest powracaj\u0105cym cz\u0119sto statycznym t\u0142em, akordem, na kt\u00f3rego tle rozwijaj\u0105 si\u0119 melodie. To jest co jaki\u015b czas przerywane &#8211; jak to Lutos\u0142awski okre\u015bla\u0142 &#8211; interwencjami innego charakteru, ale potem zn\u00f3w wraca.<\/p>\n<p>Pisz\u0105c w\u00f3wczas recenzj\u0119 do &#8222;Gazety Wyborczej&#8221; zatytu\u0142owa\u0142am j\u0105 <em>Nieko\u0144cz\u0105ca si\u0119 melodia<\/em>. M\u00f3j (i Lutos\u0142awskiego) przyjaciel \u015bp. Tadeusz Kaczy\u0144ski powiedzia\u0142 wtedy, \u017ce kompozytor na pewno bardzo si\u0119 z tego tytu\u0142u ucieszy, bo przez lata ca\u0142e marzy\u0142 o tym, by by\u0107 postrzegany jako melodysta. C\u00f3\u017c, nie spyta\u0142am go o to nigdy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie, nie b\u0119d\u0119 tu pisa\u0107 recenzji z koncertu, na kt\u00f3rym nie by\u0142am (bywali tacy krytycy, ja do nich akurat nie nale\u017c\u0119), cho\u0107 skoro recenzuje si\u0119 p\u0142yty b\u0119d\u0105ce nagraniem live z koncertu, to w\u0142a\u015bciwie czym to si\u0119 r\u00f3\u017cni od recenzji z transmisji? Ale chc\u0119 tym razem powiedzie\u0107 dwa s\u0142owa o najwa\u017cniejszym utworze tego wieczoru. Bo \u017ce [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3074"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3074"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3074\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3078,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3074\/revisions\/3078"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3074"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3074"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3074"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}