{"id":308,"date":"2009-03-18T00:31:01","date_gmt":"2009-03-17T23:31:01","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=308"},"modified":"2009-03-18T00:31:01","modified_gmt":"2009-03-17T23:31:01","slug":"multikino-juz-zaczelo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/03\/18\/multikino-juz-zaczelo\/","title":{"rendered":"Multikino ju\u017c zacz\u0119\u0142o"},"content":{"rendered":"

No to ju\u017c po pierwszej transmisji w Multikinie – z Kr\u00f3lewskiej Opery Walo\u0144skiej w Li\u00e8ge. Mie\u015bci si\u0119 ona co prawda w Belgii, ale udzia\u0142 w spektaklu\u00a0wzi\u0119li niemal sami W\u0142osi, z wyj\u0105tkiem Alfreda – Alba\u0144czyka Saimira Pirgu<\/a>, kt\u00f3ry zreszt\u0105 by\u0142 najs\u0142abszym punktem obsady: wygl\u0105da\u0142 jak nale\u017cy, przystojniaczek, ale w g\u0142osie mia\u0142 jak\u0105\u015b nieprzyjemn\u0105 blaszk\u0119, cho\u0107 dane ma. \u015awietna okaza\u0142a si\u0119 Violetta – Cinzia Forte<\/a>: i urodziwa, i \u0142adnie \u015bpiewaj\u0105ca (wbrew nazwisku, mia\u0142a te\u017c \u0142adne piana). Wielkie brawa zebra\u0142 Giovanni Meoni <\/a>jako ojciec Alfreda, Giorgio Germont. Sama realizacja (re\u017cyser Stefano\u00a0Mazzonis di Pralafera, kt\u00f3ry jest jednocze\u015bnie generalnym dyrektorem opery w Li\u00e8ge) estetyczna, bez prowokacji (ze dwa go\u0142e biusty si\u0119 pokaza\u0142y, ale dyskretnie), \u0142adne kostiumy. \u015awietnie, z ogniem\u00a0prowadzona orkiestra (kierownictwo muzyczne – Paolo Arrivabeni).<\/p>\n

Teraz minusy. Niestety jako\u015b\u0107 przekazu, je\u015bli chodzi o filmowanie, nie dor\u00f3wnuje transmisjom z Met – tamte s\u0105 robione prawdziwie profesjonalnie, nie m\u00f3wi\u0105c o tym, \u017ce w przerwach mo\u017cna obejrze\u0107 bardzo interesuj\u0105c\u0105 operow\u0105 kuchni\u0119, a DD Cinema<\/a> (firma w\u0142oska, kt\u00f3ra oferuje i przekazuje te transmisje)\u00a0po prostu wy\u0142\u0105cza si\u0119 na ten czas. D\u017awi\u0119k – obawiam si\u0119, \u017ce jego projekcj\u0105 (tu w Warszawie) zajmowa\u0142 si\u0119 kto\u015b, kto niewiele wie o odtwarzaniu muzyki powa\u017cnej. Obsuwa by\u0142a z napisami polskimi, kt\u00f3re mia\u0142y by\u0107, ale nie by\u0142o. Po pierwszym akcie widzia\u0142am, jak jedna pani si\u0119 wkurzy\u0142a i posz\u0142a sobie, „bo to takie byle co”. Przesada – byle co to nie by\u0142o, no i w og\u00f3le pierwsze koty za p\u0142oty, dobrze, \u017ce w og\u00f3le multipleksy za takie rzeczy si\u0119 bior\u0105.<\/p>\n

Zapowiedziano dwa kolejne wydarzenia: 21 kwietnia ma by\u0107 Carmen<\/em> z Macerata Opera (ale tu pisz\u0105<\/a>, \u017ce to spektakl nagrany), a 23 czerwca – Aida<\/em> z La Scali (te\u017c wygl\u0105da na to, \u017ce to nagranie<\/a>, ale za to mo\u017ce by\u0107 ciekawie wokalnie, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o rol\u0119 tytu\u0142ow\u0105). Co w maju, jeszcze nie wiadomo, ale co\u015b b\u0119dzie i dadz\u0105 zna\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

No to ju\u017c po pierwszej transmisji w Multikinie – z Kr\u00f3lewskiej Opery Walo\u0144skiej w Li\u00e8ge. Mie\u015bci si\u0119 ona co prawda w Belgii, ale udzia\u0142 w spektaklu\u00a0wzi\u0119li niemal sami W\u0142osi, z wyj\u0105tkiem Alfreda – Alba\u0144czyka Saimira Pirgu, kt\u00f3ry zreszt\u0105 by\u0142 najs\u0142abszym punktem obsady: wygl\u0105da\u0142 jak nale\u017cy, przystojniaczek, ale w g\u0142osie mia\u0142 jak\u0105\u015b nieprzyjemn\u0105 blaszk\u0119, cho\u0107 dane […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/308"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=308"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/308\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=308"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=308"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=308"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}