{"id":3193,"date":"2013-04-24T21:45:21","date_gmt":"2013-04-24T19:45:21","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3193"},"modified":"2013-04-24T21:45:21","modified_gmt":"2013-04-24T19:45:21","slug":"el-sistema-w-afryce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/04\/24\/el-sistema-w-afryce\/","title":{"rendered":"El Sistema w Afryce"},"content":{"rendered":"

Na kolejnym spotkaniu w Instytucie Adama Mickiewicza z cyklu What’s Next<\/em> (par\u0119 miesi\u0119cy temu opowiada\u0142am tu o poprzednim<\/a>) dowiedzieli\u015bmy si\u0119 troch\u0119 o tym, jak i dlaczego w Republice Po\u0142udniowej Afryki m\u0142odzi ludzie \u015bpiewaj\u0105 opery Purcella.<\/p>\n

<\/p>\n

Odwiedzi\u0142a nas Shirley Apthorp, kt\u00f3ra mieszka w Berlinie i pisze dla „Financial Times” krytyki muzyczne z kraj\u00f3w Europy \u015arodkowo-Wschodniej. Przyjecha\u0142a w\u0142a\u015bciwie po to, \u017ceby zrecenzowa\u0107 premier\u0119 Qudsji Zaher<\/em>, co zreszt\u0105\u00a0zrobi\u0142a do\u015b\u0107 \u0142agodnie<\/a>, (szkoda tylko, \u017ce pomyli\u0142a Damiana Konieczka z Nauczycielem),\u00a0wcze\u015bniej by\u0142a na koncercie urodzinowym<\/a> Lutos\u0142awskiego, ale przy okazji zgodzi\u0142a si\u0119 porozmawia\u0107 z zainteresowanymi o swoich zupe\u0142nie innych zaj\u0119ciach. To osoba o bardzo ciekawym \u017cyciorysie <\/a>i robi \u015bwietne rzeczy.<\/p>\n

Od czterech lat w Cape Town, gdzie si\u0119 urodzi\u0142a, tworzy z mi\u0119dzynarodow\u0105 grup\u0105 muzyk\u00f3w<\/a> Cape Festival, czyli Umculo. Tutaj <\/a>mo\u017cna poczyta\u0107 o tej inicjatywie. W skr\u00f3cie m\u00f3wi si\u0119 o tym w filmiku pod powy\u017cszym linkiem: s\u0105 to warsztaty dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy oraz projekt wystawienia pe\u0142nej opery; jak dot\u0105d by\u0142y to dzie\u0142a Purcella: King Arthur<\/em> i The Fairy Queen<\/em>. Postawiono na muzyk\u0119 barokow\u0105 (lub wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, specjalnie tworzon\u0105<\/a>), t\u0142umaczy Shirley, poniewa\u017c emisja jest tu najzdrowsza dla m\u0142odych g\u0142os\u00f3w. A jako\u015b\u0107 g\u0142os\u00f3w i muzykalno\u015b\u0107 tych m\u0142odych ludzi, powiada, mo\u017ce w jakim\u015b czasie doprowadzi\u0107 do podboju \u015bwiatowych scen operowych przez afryka\u0144skich solist\u00f3w; Afryka mo\u017ce by\u0107 nadziej\u0105 muzyki wokalnej, podobnie jak Wenezuela orkiestrowej.<\/p>\n

\u015apiew, a zw\u0142aszcza \u015bpiew ch\u00f3ralny (ze swoist\u0105\u00a0choreografi\u0105<\/a>; rzadziej \u015bpiewaj\u0105 spokojnie<\/a> jak Europejczycy)\u00a0jest dla tych dzieci czym\u015b absolutnie naturalnym. Istnieje tradycja opowiadania historii za pomoc\u0105 \u015bpiewu. Ch\u00f3ry dzia\u0142aj\u0105 nie tylko w szko\u0142ach, ale w zak\u0142adach pracy, ko\u015bcio\u0142ach, a nawet wi\u0119zieniach. \u015apiewa si\u0119 praktycznie codziennie, traktuj\u0105c to powa\u017cnie (2-3 godziny dziennie).<\/p>\n

W czasach apartheidu istnia\u0142 w dziedzinie muzyki \u015bcis\u0142y podzia\u0142: opera i w og\u00f3le muzyka powa\u017cna by\u0142a domen\u0105 bia\u0142ych, ch\u00f3ry – czarnych. Za\u0142o\u017cyciele Unculo chc\u0105 przybli\u017cy\u0107 oper\u0119 czarnosk\u00f3rej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa – to przecie\u017c dorobek ca\u0142ej ludzko\u015bci. M\u0142odzie\u017c jest zachwycona. To droga do stopniowego niwelowania barier.<\/p>\n

Tutaj zapowied\u017a<\/a> festiwalu, tutaj te\u017c ma\u0142a pr\u00f3bka<\/a>, tutaj go\u015bcie z Wenezueli<\/a>, tu pr\u00f3bka Kr\u00f3la Artura<\/a><\/em>, tutaj pr\u00f3by do The Fairy Queen<\/a><\/em>, a tu, je\u015bli kto\u015b ma cierpliwo\u015b\u0107 – ca\u0142o\u015b\u0107 tej opery<\/a>. I w og\u00f3le du\u017co jest ich filmik\u00f3w na tubie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na kolejnym spotkaniu w Instytucie Adama Mickiewicza z cyklu What’s Next (par\u0119 miesi\u0119cy temu opowiada\u0142am tu o poprzednim) dowiedzieli\u015bmy si\u0119 troch\u0119 o tym, jak i dlaczego w Republice Po\u0142udniowej Afryki m\u0142odzi ludzie \u015bpiewaj\u0105 opery Purcella.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3193"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3193"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3193\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3195,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3193\/revisions\/3195"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3193"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3193"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3193"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}