Pierwszy Konkurs Moniuszkowski bez Pani Marii Fo\u0142tyn. Pewnie nie cieszy\u0142aby si\u0119, \u017ce nikt z Polak\u00f3w nie dosta\u0142 \u017cadnej z g\u0142\u00f3wnych nagr\u00f3d, tylko par\u0119 specjalnych. Ale zapewne cieszy\u0142aby si\u0119, \u017ce Moniuszk\u0119 zn\u00f3w przygotowywano na ca\u0142ym \u015bwiecie. W\u015br\u00f3d triumfator\u00f3w na sze\u015b\u0107 os\u00f3b s\u0105\u00a0po dwie z Mo\u0142dawii i Bia\u0142orusi, jedna W\u0142oszka i jedna Brytyjka.<\/p>\n
<\/p>\n
Czy werdykt by\u0142 sprawiedliwy, nie mnie os\u0105dza\u0107, bo przecie\u017c nie chadza\u0142am na przes\u0142uchania. Jednym uchem rejestrowa\u0142am relacje w Poranku Dw\u00f3jki, i zarejestrowa\u0142am te\u017c, \u017ce przy niekt\u00f3rych wyborach jury koledzy byli troch\u0119 zdziwieni. Np. dziwili si\u0119, \u017ce tenor (jedyny e finale) Pawe\u0142 Piatrou w poprzednich etapach jako\u015b szczeg\u00f3lnie si\u0119 nie wyr\u00f3\u017cni\u0142, dopiero ostatni mia\u0142 troch\u0119 lepszy. No i m\u00f3wi\u0105c szczerze ja te\u017c si\u0119 nim nie zachwyci\u0142am, cho\u0107 g\u0142os sam w sobie brzmi \u0142adnie – ale jak taki przysadzisty misiu \u015bpiewa La donna \u00e8<\/em> mobile <\/em>, i to jeszcze nie wyrabiaj\u0105c si\u0119 w fina\u0142owej gamce przed wysokim „h”, to naprawd\u0119 mo\u017cna si\u0119 by\u0142o ubawi\u0107, podobnie jak z poczciwiny Jontka (po bia\u0142orusku zreszt\u0105 – to akurat by\u0142o sympatyczne).<\/p>\n Co do wysoko\u015bci g\u0142os\u00f3w, przekr\u00f3j odzwierciedla proporcje zg\u0142aszaj\u0105cych si\u0119. Powiedzmy w skr\u00f3cie: zg\u0142osi\u0142o si\u0119 327 os\u00f3b z 40 kraj\u00f3w (!), zakwalifikowano 68, wyst\u0105pi\u0142o 59 uczestnik\u00f3w z 18 kraj\u00f3w. Zar\u00f3wno w\u015br\u00f3d zg\u0142aszaj\u0105cych si\u0119, jak i ostatecznie w\u015br\u00f3d konkursowicz\u00f3w najwi\u0119cej by\u0142o Polak\u00f3w, wi\u0119c tym smutniejsze, \u017ce nikogo nie doceniono. Je\u015bli za\u015b o gatunki g\u0142os\u00f3w chodzi, przyt\u0142aczaj\u0105ca wi\u0119kszo\u015b\u0107 to by\u0142y soprany (w finale w\u015br\u00f3d g\u0142os\u00f3w \u017ce\u0144skich\u00a0– wy\u0142\u0105cznie), ma\u0142o mezzosopran\u00f3w. U pan\u00f3w rozk\u0142ada\u0142o si\u0119 to bardziej proporcjonalnie mi\u0119dzy g\u0142osy wy\u017csze i ni\u017csze, trafi\u0142 si\u0119 nawet jeden kontratenor (kt\u00f3ry nie wszed\u0142 do fina\u0142u).<\/p>\n Zwyci\u0119\u017cczyni w grupie damskiej, Olga Busuioc z Mo\u0142dawii, ma g\u0142os do\u015b\u0107 ci\u0119\u017cki, mocny, kt\u00f3ry dobrze wypad\u0142 w Puccinim i\u00a0bardzo dramatycznie w arii Halki, troch\u0119 za intensywnie. Z kolei zwyci\u0119zca w grupie m\u0119skiej, bas Anatoli Sivko z Bia\u0142orusi, by\u0142 do\u015b\u0107 nier\u00f3wny, co\u015b mi si\u0119 w jego barwie nie podoba\u0142o, by\u0142 troch\u0119 sztywny; dopiero obudzi\u0142 si\u0119 jakby w ko\u0144c\u00f3wce arii z Ernaniego<\/em>. Podobnie jakby jeszcze nieokrzep\u0142y g\u0142os mia\u0142 drugi bas, z Mo\u0142dawii, cho\u0107 o bia\u0142oruskim nazwisku – Alexei Botnarciuc. Sympatycznie przedstawi\u0142y si\u0119 dwie pozosta\u0142e panie: W\u0142oszka Giuseppina Bridelli, kt\u00f3ra ca\u0142kiem nie\u017ale po polsku \u015bpiewa\u0142a ari\u0119 Jadwigi ze Strasznego dworu<\/em>, i Angielka Anna Patalong, kt\u00f3ra bardzo \u0142adnie za\u015bpiewa\u0142a zar\u00f3wko Pie\u015b\u0144 Roksany, jak s\u0142ynn\u0105 ari\u0119 Rusa\u0142ki. W sumie chyba ona mi si\u0119 w tym zestawie najbardziej podoba\u0142a, ale to te\u017c nie by\u0142o co\u015b nadzwyczajnego. Po prostu mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce og\u00f3lnie nie by\u0142o najlepiej. Ale te\u017c nale\u017cy bra\u0107 poprawk\u0119 na to, \u017ce na koncertach laureat\u00f3w m\u0142odzi muzycy s\u0105 ju\u017c zm\u0119czeni i prezentuj\u0105 si\u0119 zwykle poni\u017cej mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pierwszy Konkurs Moniuszkowski bez Pani Marii Fo\u0142tyn. Pewnie nie cieszy\u0142aby si\u0119, \u017ce nikt z Polak\u00f3w nie dosta\u0142 \u017cadnej z g\u0142\u00f3wnych nagr\u00f3d, tylko par\u0119 specjalnych. Ale zapewne cieszy\u0142aby si\u0119, \u017ce Moniuszk\u0119 zn\u00f3w przygotowywano na ca\u0142ym \u015bwiecie. W\u015br\u00f3d triumfator\u00f3w na sze\u015b\u0107 os\u00f3b s\u0105\u00a0po dwie z Mo\u0142dawii i Bia\u0142orusi, jedna W\u0142oszka i jedna Brytyjka.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3232"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3232"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3232\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3234,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3232\/revisions\/3234"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3232"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3232"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}