{"id":3255,"date":"2013-05-24T01:01:17","date_gmt":"2013-05-23T23:01:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3255"},"modified":"2013-05-24T01:01:17","modified_gmt":"2013-05-23T23:01:17","slug":"fortepian-wokol-folku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/05\/24\/fortepian-wokol-folku\/","title":{"rendered":"Fortepian wok\u00f3\u0142 folku"},"content":{"rendered":"<p>Nie zawsze arty\u015bci pami\u0119taj\u0105, \u017ce skomponowanie programu koncertu jest r\u00f3wnie\u017c kompozycj\u0105 muzyczn\u0105, \u017ce bardzo pomaga w odbiorze, gdy program ma ide\u0119\u00a0, a zestawienia s\u0105\u00a0przemy\u015blane. Tak w\u0142a\u015bnie skomponowany by\u0142\u00a0czwartkowy recital m\u0142odego pianisty Adama Golki we wroc\u0142awskiej filharmonii, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w ramach cyklu <em>Musica vincit omnia<\/em>, organizowanego przez Fundacj\u0119 im. Andrzeja Markowskiego.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Dwa s\u0142owa o organizatorach, a w\u0142a\u015bciwie organizatorce: inicjatork\u0105 fundacji i pomys\u0142odawczyni\u0105 koncert\u00f3w jest Ma\u0142gorzata Markowska, c\u00f3rka wybitnego dyrygenta, szefa polskich filharmonii, tw\u00f3rcy festiwalu Wratislavia Cantans i interpretatora muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej (trudno\u00a0zliczy\u0107 prawykonania, jakich dokona\u0142). Ciekawe, \u017ce na\u00a0Adama Golk\u0119 trafi\u0142a poniek\u0105d przypadkiem, spotkawszy w samolocie wybitnego pianist\u0119 Leona Fleischera, kt\u00f3ry zarekomendowa\u0142 jej swojego ulubionego chyba ucznia. (I zabawne, \u017ce sam Adam opowiada, \u017ce profesor jest wobec niego wyj\u0105tkowo wymagaj\u0105cy &#8211; ale to zapewne w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce mu bardzo na nim zale\u017cy.)<\/p>\n<p>Adam wymy\u015bli\u0142 sobie &#8211; jak ju\u017c tu skomentowa\u0142a <strong>Tereska<\/strong> &#8211; fascynuj\u0105cy program. Ot\u00f3\u017c wszystkie z wykonanych utwor\u00f3w w jaki\u015b spos\u00f3b obracaj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 muzyki ludowej. Pocz\u0105wszy od <em>Capriccia G-dur<\/em> Haydna, b\u0119d\u0105cego swobodnymi wariacjami na temat pie\u015bni ludowej,\u00a0zestawionego z fragmentami cyklu <em>Melodii ludowych<\/em> Lutos\u0142awskiego i <em>Dwoma ta\u0144cami rumu\u0144skimi<\/em> Bart\u00f3ka. To zestawienie by\u0142o tym bardziej wyrafinowane, \u017ce utw\u00f3r Haydna i pierwsza z wykonywanych melodii Lutos\u0142awskiego (<em>Gdzie m\u00f3j Jasie\u0144ko<\/em>) zaczynaj\u0105 si\u0119 tym samym zwrotem, w tej samej tonacji, a i pocz\u0105tek ta\u0144c\u00f3w Bart\u00f3ka harmonizowa\u0142 z Lutos\u0142awskim. Z tematu Haydna zosta\u0142a wydobyta ca\u0142a jego rubaszno\u015b\u0107, niekt\u00f3re melodie Lutos\u0142awskiego mia\u0142y charakter zabaw dziecinnych, a Bart\u00f3k by\u0142 przedsmakiem wielkiej pianistyki. Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zamyka\u0142a rzecz powa\u017cna: <em>Sonata As-dur<\/em> op. 110 Beethovena i je\u015bli kto\u015b si\u0119 zastanawia, co ten utw\u00f3r ma wsp\u00f3lnego z g\u0142\u00f3wnym tematem koncertu, to donosz\u0119, \u017ce scherzo oparte jest na paru melodiach ludowych (cho\u0107 samo w sobie jest do\u015b\u0107 burzliwe). Pi\u0119knie zbudowana zosta\u0142a forma utworu, zw\u0142aszcza cz\u0119\u015bci wolne i fuga w obu odcinkach.<\/p>\n<p>Drug\u0105 cz\u0119\u015bc rozpocz\u0119\u0142a ludowo\u015b\u0107 problematyczna: w utworze Michaela Browna <em>Wariacje ludowe<\/em> (napisane specjalnie dla Adama; by\u0142o to prawykonanie) pono\u0107 pojawia si\u0119 temat <em>Yankee Doodle<\/em>, ale tak zakamuflowane, \u017ce nikt nie rozpozna. Klamr\u0105 wyst\u0119pu sta\u0142a si\u0119 pot\u0119\u017cna m\u0142odzie\u0144cza <em>Sonata C-dur<\/em> op. 1 Brahmsa &#8211; tu temat wariacji w II cz\u0119\u015bci opiera si\u0119 na melodii &#8211; jak si\u0119 okaza\u0142o z czasem &#8211; pseudoludowej. Adam twierdzi, \u017ce obecnie najlepiej czuje si\u0119 w muzyce Brahmsa, jak w domu &#8211; i to by\u0142o s\u0142ycha\u0107: technika, \u017cywio\u0142, emocje, wszystko czyni\u0142o atrakcyjnym ten utw\u00f3r, za kt\u00f3rym ja w\u0142a\u015bciwie nie przepadam, bo to Brahms jeszcze nie ca\u0142kiem ukszta\u0142towany, ale za to nadambitny. No i jeszcze dwa pi\u0119kne bisy: leciutki <em>Mazurek C-dur<\/em> op. 24 nr 2 Chopina i <em>Intermezzo Es-dur<\/em> op. 117 nr 1 Brahmsa, \u0142agodne i s\u0142oneczne\u00a0w cz\u0119\u015bciach skrajnych, chmurne w \u015brodkowej.<\/p>\n<p>Dobrze, \u017ce Adam po latach zn\u00f3w zagra\u0142 w kraju swoich rodzic\u00f3w. Urodzi\u0142 si\u0119 w Teksasie, ale Polska jest mu bliska i bardzo mu zale\u017cy, by tu gra\u0107. Chcia\u0142abym bardzo, \u017ceby zosta\u0142 tu dostrze\u017cony. A jest tego wart: to pianista nie tylko sprawny technicznie, ale przede wszystkim my\u015bl\u0105cy i czuj\u0105cy.<\/p>\n<p>Ze wspomnianego cyklu <em>Musica vincit omnia<\/em> bardzo godny polecenia jest te\u017c koncert poniedzia\u0142kowy w Katedrze \u015bw. Marii Magdaleny, na kt\u00f3rym wspania\u0142y zesp\u00f3\u0142 La Fenice obok utwor\u00f3w Monteverdiego i Meruli wykona te\u017c dzie\u0142a Mielczewskiego i Jarz\u0119bskiego. To wyj\u0105tkowa okazja. Ale na szcz\u0119\u015bcie Dw\u00f3jka zarejestruje ten wiecz\u00f3r i kiedy\u015b go z pewno\u015bci\u0105 odtworzy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie zawsze arty\u015bci pami\u0119taj\u0105, \u017ce skomponowanie programu koncertu jest r\u00f3wnie\u017c kompozycj\u0105 muzyczn\u0105, \u017ce bardzo pomaga w odbiorze, gdy program ma ide\u0119\u00a0, a zestawienia s\u0105\u00a0przemy\u015blane. Tak w\u0142a\u015bnie skomponowany by\u0142\u00a0czwartkowy recital m\u0142odego pianisty Adama Golki we wroc\u0142awskiej filharmonii, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w ramach cyklu Musica vincit omnia, organizowanego przez Fundacj\u0119 im. Andrzeja Markowskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3255"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3255"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3255\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3256,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3255\/revisions\/3256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3255"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3255"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3255"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}