{"id":3360,"date":"2013-06-29T23:10:37","date_gmt":"2013-06-29T21:10:37","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3360"},"modified":"2013-06-29T23:27:13","modified_gmt":"2013-06-29T21:27:13","slug":"legenda-piotrka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/06\/29\/legenda-piotrka\/","title":{"rendered":"Legenda Piotrka"},"content":{"rendered":"

Imieniny Piotra to przypadkowa okazja, \u017ceby wspomnie\u0107 tu pewnego Piotra, kt\u00f3rego ju\u017c niestety nie ma mi\u0119dzy nami, ale kt\u00f3ry jednak wci\u0105\u017c z nami jest dzi\u0119ki swojej grze i talentowi. W\u0142a\u015bnie ukaza\u0142 si\u0119 trzyp\u0142ytowy album<\/a> z nagraniami Piotra Janowskiego<\/a>, pierwszego w historii polskiego zwyci\u0119zcy Konkursu im. Wieniawskiego.<\/p>\n

<\/p>\n

Piotrek (m\u00f3j nieco starszy szkolny kolega) i mia\u0142 szcz\u0119\u015bcie, i nie mia\u0142. To znaczy: najpierw mia\u0142, bo wygra\u0142 konkurs w wieku zaledwie 16 lat, bo ten sukces wyni\u00f3s\u0142 go na szczyty, bo zaraz wyfrun\u0105\u0142 do Stan\u00f3w, gdzie pocz\u0105tkowo wiod\u0142o mu si\u0119 fantastycznie. P\u00f3\u017aniej nie mia\u0142 szcz\u0119\u015bcia, bo c\u00f3\u017c, \u017cycie. Sam m\u00f3wi\u0142, \u017ce sukces przyszed\u0142 do niego za wcze\u015bnie, i \u017ce on temu nie podo\u0142a\u0142. Ale te\u017c nie mia\u0142 szcz\u0119\u015bcia w zwi\u0105zku z konkursem, poniewa\u017c dlatego, \u017ce zaraz znikn\u0105\u0142 w tych Stanach, nie wydano mu nawet p\u0142yty pokonkursowej! To jest zupe\u0142nie niepoj\u0119te, ale PRL nie wybacza\u0142…<\/p>\n

Marnie w og\u00f3le by\u0142o z jego nagraniami – zagin\u0119\u0142y w pomroce dziej\u00f3w. A przecie\u017c jeszcze przed wyjazdem ca\u0142\u0105 seri\u0119 r\u00f3\u017cnych utwor\u00f3w nagra\u0142 dla Polskiego Radia, a i w Stanach tak\u017ce to i owo zosta\u0142o utrwalone. Kiedy pisa\u0142am wpis<\/a> po jego nag\u0142ej i przedwczesnej \u015bmierci, nie by\u0142o o Piotrze nawet noty w Wiki i\u00a0prawie \u017cadnego nagrania na YouTube. Teraz to ju\u017c zupe\u0142nie co innego! Nota jest i po polsku, i po angielsku, a na tubie zacz\u0119\u0142y si\u0119 pojawia\u0107 coraz to nowe filmy. Najwi\u0119cej wrzuci\u0142\u00a0sylwester59<\/strong>, obecnie pan prezes zarz\u0105du Fundacji im. Piotra Janowskiego, kt\u00f3ry zreszt\u0105 powiadomi\u0142<\/a> ten blog o tym, ale zrobi\u0142 to du\u017co p\u00f3\u017aniej, wi\u0119c dopiero teraz jego post odkry\u0142am. Tutaj<\/a> jest kana\u0142 Pana Sylwestra.<\/p>\n

Jeszcze\u00a0kilka s\u0142\u00f3w o albumie. Na pierwszej z trzech p\u0142yt mamy wreszcie nagrania konkursowe. W utworach Wieniawskiego jest szczeg\u00f3lna dezynwoltura, mo\u017ce nie wszystko jest idealne (ale np. pewnego zwrotu w drugim temacie Poloneza A-dur<\/em> chyba \u017caden skrzypek nie zagra czysto), ale jest rozmach i zadzierzysto\u015b\u0107. Piotr kocha\u0142 Wieniawskiego, rozumia\u0142 doskonale i w ostatnich latach \u017cycia zamierza\u0142 nagra\u0107 wszystkie jego utwory skrzypcowe, co si\u0119 niestety nie uda\u0142o. Jednak na tej p\u0142ycie co naprawd\u0119 mnie zachwyci\u0142o, to Bach – dwie cz\u0119\u015bci Sonaty C-dur<\/em>.<\/p>\n

Druga p\u0142yta to nagrania z Polskiego Radia z prze\u0142omu lat 60. i 70. Tartini, Mozart (bardzo emocjonalny), z du\u017cym gestem zagrany Tzigane<\/em> Ravela, Wokaliza<\/em> Rachmaninowa, przepi\u0119kne Mity <\/em>Szymanowskiego (z Jerzym Lefeldem przy fortepianie), wreszcie numery „bisowe”: Rumu\u0144skie ta\u0144ce ludowe<\/em> Bart\u00f3ka i Oberek<\/em> Bacewicz\u00f3wny.<\/p>\n

Trzecia p\u0142yta to rarytasy ze Stan\u00f3w. I zn\u00f3w ol\u015bniewaj\u0105cy Bach – tym razem Sonata g-moll<\/em> (w ca\u0142o\u015bci), potem Sonata e-moll Ysa\u00ffe’a i troch\u0119 muzykowania w\u00a0New Arts Trio (z kt\u00f3rym tak\u017ce otrzyma\u0142 par\u0119 nagr\u00f3d):\u00a0z wiolonczelist\u0105 Stevenem Doane i pianistk\u0105 Rebecc\u0105 Penneys (laureatk\u0105 wyr\u00f3\u017cnienia i nagrody krytyk\u00f3w na Konkursie Chopinowskim w 1970 r.) – ca\u0142o\u015b\u0107 Tria<\/em> Dvo\u0159\u00e1ka i tylko Scherzo<\/em> z Tria d-moll<\/em> Mendelssohna, za to tak doskona\u0142e, \u017ce co\u015b takiego s\u0142ysza\u0142am chyba tylko w wykonaniu pami\u0119tnego Beaux Arts Trio. Szkoda, \u017ce nie ma wi\u0119cej nagra\u0144 ze Stan\u00f3w – te pierwsze lata tam\u017ce to by\u0142 czas jego najwspanialszej formy.<\/p>\n

Ale po latach, jak mo\u017cemy zobaczy\u0107 na YouTube, ca\u0142kowicie do formy powr\u00f3ci\u0142. Tutaj<\/a> np. Kreisler grany w 2002 r. w Columbus, Ohio; tutaj<\/a> nieznana szerzej rzecz tak\u017ce tam zagrana. Wrzuci\u0142 to David Radzynski, wspomniany przeze mnie w moim zlinkowanym\u00a0wpisie syn\u00a0naszego wsp\u00f3lnego\u00a0dawnego przyjaciela, a kolegi Piotra z klasy, kt\u00f3ry sam dzi\u015b jest skrzypkiem. Wrzuci\u0142 te\u017c, jak sam gra z Piotrem Duety<\/a><\/em> Bart\u00f3ka i Sonat\u0119 na dwoje skrzypiec<\/em> <\/span><\/span>Prokofiewa (tutaj<\/a>, tutaj<\/a>, tutaj<\/a> i tutaj<\/a>).<\/p>\n

A tu jest co\u015b, czego wcze\u015bniej nie znali\u015bmy, a co po raz pierwszy obejrzeli\u015bmy na promocji albumu we czwartek: Piotr opowiadaj\u0105cy<\/a>, a umia\u0142 on m\u00f3wi\u0107!\u00a0O Wieniawskim i o wielu innych sprawach, m.in. o dawnych mistrzach, kt\u00f3rzy nie zawsze byli precyzyjni, ale za to porywaj\u0105cy, i o dzisiejszych muzykach, kt\u00f3rzy… wprost przeciwnie. Piotr by\u0142 te\u017c pedagogiem i po tych wypowiedziach wida\u0107, ile tak\u017ce w tej dziedzinie m\u00f3g\u0142by zdzia\u0142a\u0107…<\/p>\n

Dobrze, \u017ce to wszystko si\u0119 pojawia. Poniewa\u017c wreszcie Piotr ma tak\u0105 legend\u0119, na jak\u0105 zas\u0142uguje. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, nagrania Legendy<\/em> Wieniawskiego po sobie nie pozostawi\u0142, choc bardzo j\u0105 lubi\u0142…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Imieniny Piotra to przypadkowa okazja, \u017ceby wspomnie\u0107 tu pewnego Piotra, kt\u00f3rego ju\u017c niestety nie ma mi\u0119dzy nami, ale kt\u00f3ry jednak wci\u0105\u017c z nami jest dzi\u0119ki swojej grze i talentowi. W\u0142a\u015bnie ukaza\u0142 si\u0119 trzyp\u0142ytowy album z nagraniami Piotra Janowskiego, pierwszego w historii polskiego zwyci\u0119zcy Konkursu im. Wieniawskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3360"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3360"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3364,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3360\/revisions\/3364"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}