{"id":3403,"date":"2013-07-19T00:35:13","date_gmt":"2013-07-18T22:35:13","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3403"},"modified":"2013-07-19T00:35:13","modified_gmt":"2013-07-18T22:35:13","slug":"zywioly-w-royal-albert-hall","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/07\/19\/zywioly-w-royal-albert-hall\/","title":{"rendered":"\u017bywio\u0142y w Royal Albert Hall"},"content":{"rendered":"<p>Efektownie zabrzmia\u0142a <em>III Symfonia &#8222;Pie\u015b\u0144 o nocy&#8221;<\/em> Karola Szymanowskiego na kolejnym koncercie BBC Proms. Nie tylko dzi\u0119ki znakomitemu wykonaniu, ale te\u017c dzi\u0119ki \u015bwietnie pomy\u015blanemu przez dyrygenta kontekstowi.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Thomas S\u00f8nderg\u00e5rd, znakomity du\u0144ski\u00a0kapelmistrz \u015bredniego pokolenia (rocznik 1969), w\u0142a\u015bnie zako\u0144czy\u0142 sw\u00f3j pierwszy sezon szefowania BBC National Orchestra of Wales i dzisiejszym koncertem zadebiutowa\u0142 z ni\u0105 na Promsach. By\u0142 to debiut wi\u0119cej ni\u017c udany &#8211; publiczno\u015b\u0107 oklaskiwa\u0142a go gor\u0105co, krzycz\u0105c i tupi\u0105c. A przecie\u017c tak\u017ce dzi\u015b program by\u0142 ambitny, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z utwor\u00f3w niezbyt cz\u0119sto grywanych.<\/p>\n<p>Na pocz\u0105tek skandynawski akcent: uwertura szwedzkiego kompozytora Wilhelma Stenhammara (1871-1927) pod do\u015b\u0107 dziwacznym tytu\u0142em <em>Excelsior!<\/em> &#8211; wykrzyknik jest cz\u0119\u015bci\u0105 tytu\u0142u. Bardzo porz\u0105dny neoromantyzm, nieco pos\u0119pny, dramatyczny. Okaza\u0142 si\u0119 niez\u0142ym wst\u0119pem do zaledwie o kilkana\u015bcie lat p\u00f3\u017aniejszej, ale nale\u017c\u0105cej do zupe\u0142nie innego \u015bwiata muzyczno-emocjonalnego &#8211; mo\u017cna powiedzie\u0107, swoistego ekspresjonizmu ekstatycznego &#8211; symfonii Szymanowskiego. Solist\u0105 by\u0142 szwedzki tenor Michael Weinius, pan do\u015b\u0107 obszerny, ale za to obdarzony pi\u0119knym g\u0142osem; ca\u0142kiem nie\u017ale poradzi\u0142 sobie z polszczyzn\u0105, podobnie jak po\u0142\u0105czone ch\u00f3ry: BBC National Chorus of Wales i BBC Symphony Chorus. Dyrygent tak wspaniale rozplanowa\u0142 ten utw\u00f3r, tyle emocji w nim ukaza\u0142, tyle brzmie\u0144 wydoby\u0142, \u017ce wzbudzi\u0142 og\u00f3lny zachwyt.<\/p>\n<p>\u017bywio\u0142y z nocnych nastroj\u00f3w Szymanowskiego w drugiej cz\u0119\u015bci koncertu zmieni\u0142y oblicze na bardziej dos\u0142owne. <em>Symfonia alpejska<\/em> Richarda Straussa to ci\u0105g obraz\u00f3w niemal filmowych, wr\u0119cz widzimy: jest noc, poranek, wchodzimy do lasu, wychodzimy na \u0142\u0105k\u0119, mijamy wodospady, wreszcie docieramy\u00a0na szczyt g\u00f3ry, i tu dopada nas burza. Ale wszystko ko\u0144czy si\u0119 dobrze: szybko zbiegamy na d\u00f3\u0142, burza\u00a0cichnie i w\u00a0kontemplacji natury patrzymy na zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Ta bajeczka wymaga ogromnych \u015brodk\u00f3w i dlatego nie jest cz\u0119sto wykonywana. Ale do takiego miejsca jak RAH jest idealna. Masa instrument\u00f3w blaszanych poza scen\u0105 (tu: na galerii), krowie dzwonki dobiegaj\u0105ce w pewnym momencie zza drzwi wok\u00f3\u0142 sali, dwie windmaszyny i donnermaszyna do na\u015bladowania burzy (wraz z kot\u0142ami), wreszcie pot\u0119\u017cne brzmienie organ\u00f3w &#8211; a us\u0142ysze\u0107 tutejsze organy to jest co\u015b! Efekt by\u0142 fantastyczny.<\/p>\n<p>Tym razem wypr\u00f3bowa\u0142am inne miejsca: tak\u017ce w stallach, ale z prawej strony blisko sceny, najpierw nisko, prawie na wysoko\u015bci areny (tam by\u0142o znakomicie), p\u00f3\u017aniej w ostatnim rz\u0119dzie (i tu by\u0142o ca\u0142kiem dobrze). Bardzo zr\u00f3\u017cnicowana akustycznie jest ta widownia. Ale rzeczywi\u015bcie s\u0105 miejsca, gdzie wszystko s\u0142ycha\u0107 doskonale.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Efektownie zabrzmia\u0142a III Symfonia &#8222;Pie\u015b\u0144 o nocy&#8221; Karola Szymanowskiego na kolejnym koncercie BBC Proms. Nie tylko dzi\u0119ki znakomitemu wykonaniu, ale te\u017c dzi\u0119ki \u015bwietnie pomy\u015blanemu przez dyrygenta kontekstowi.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3403"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3403"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3403\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3405,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3403\/revisions\/3405"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3403"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3403"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3403"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}