{"id":3415,"date":"2013-07-28T22:17:52","date_gmt":"2013-07-28T20:17:52","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3415"},"modified":"2013-07-29T09:10:47","modified_gmt":"2013-07-29T07:10:47","slug":"kremer-od-bacha-do-piazzolli","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/07\/28\/kremer-od-bacha-do-piazzolli\/","title":{"rendered":"Kremer od Bacha do Piazzolli"},"content":{"rendered":"

Kremerata Baltica bardzo dojrza\u0142a przez te swoje kilkana\u015bcie lat istnienia. To ju\u017c nie grupa studenciak\u00f3w z kraj\u00f3w ba\u0142tyckich, cho\u0107 sk\u0142ad nieco si\u0119 wymieni\u0142 i tak\u017ce odm\u0142odzi\u0142. Ale Gidon Kremer doprowadzi\u0142 ten – jednak wci\u0105\u017c m\u0142ody – zesp\u00f3\u0142 do perfekcji.<\/p>\n

<\/p>\n

Ich koncert w Teatrze Stanis\u0142awowskim by\u0142 zwie\u0144czeniem cyklu Strefa Ciszy, w kt\u00f3rym w \u0142azienkowe weekendy wyst\u0105pi\u0142o wielu rozmaitych artyst\u00f3w, m\u0142odszych i starszych, tak\u017ce znanych. By\u0142y zaj\u0119cia dla dzieci i dla muzycznych amator\u00f3w. To dobry pocz\u0105tek; miejmy nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie mia\u0142 ci\u0105g dalszy w kolejnych letnich sezonach.<\/p>\n

Kremerata Baltica wyst\u0105pi\u0142a z programem pochodz\u0105cym\u00a0po cz\u0119\u015bci\u00a0z ich zesz\u0142orocznej p\u0142yty Homage to Glenn Gould<\/a><\/em>, nagran\u0105 z okazji 80. urodzin pianisty. To zreszt\u0105 repertuar do\u015b\u0107 dla\u00a0zespo\u0142u charakterystyczny, Kremer ma bowiem s\u0142abo\u015b\u0107 do nietypowych transpozycji dzie\u0142 klasycznych przeznaczonych na inne instrumenty, kt\u00f3re pisze mu wielu tw\u00f3rc\u00f3w. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 wi\u0119c od dziwnej, ale \u015bcis\u0142ej transkrypcji Preludium i fugi d-moll<\/em> z I tomu Wohltemperiertes Klavier<\/em>; stworzy\u0142 j\u0105 znany rosyjski kompozytor Aleksandr Raskatow. Bezpo\u015brednio po nich nast\u0105pi\u0142a kombinacja zakomponowana przez Stefana Kovacsa Tickmayera, \u0142\u0105cz\u0105ca rozmaite (nie po kolei) wariacje z Goldbergowskich<\/em>, przeplecione… Intermezzami<\/em> Schoenberga z opus\u00f3w 19 i 47; tu Kremer po raz pierwszy zagra\u0142 solo. Ca\u0142y ten blok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 instrumentacj\u0105 Arii<\/em>; dokona\u0142 jej Victor Kissine.<\/p>\n

I wreszcie przysz\u0142a pora na porz\u0105dne solo Kremera: w Concertinie<\/em> op. 42 Mieczys\u0142awa Weinberga. Na pocz\u0105tku<\/a> jakby mo\u017cna si\u0119 dopatrze\u0107 pewnego cienia Szostakowicza, ale naprawd\u0119 bardzo odleg\u0142ego cienia; potem zreszt\u0105 ju\u017c wcale nie. \u0141adny, \u0142agodny utw\u00f3r, kt\u00f3remu wykonanie Kremera przyda\u0142o jeszcze szlachetno\u015bci; to muzyka w jego typie – \u015bpiewna i cho\u0107 „neo”, to jednak z jakim\u015b haczykiem, inno\u015bci\u0105. Zreszt\u0105 dla mnie Kremer mo\u017ce gra\u0107 cho\u0107by gam\u0119 C-dur, a ja i tak b\u0119d\u0119 zas\u0142uchana i zachwycona jak\u0105\u015b niesamowit\u0105 czysto\u015bci\u0105 jego muzykowania.<\/p>\n

Po tym wyst\u0119pie solista zszed\u0142 ze sceny, pozosta\u0142a sama orkiestra i uczci\u0142a Rok Wagnerowski: zagra\u0142a wst\u0119p do Tristana i Izoldy<\/em>. Bardzo pi\u0119knie. A gdy powr\u00f3ci\u0142 Kremer, atmosfera rozlu\u017ani\u0142a si\u0119 na letni\u0105: pojawi\u0142 si\u0119 kola\u017c zwany og\u00f3lnie Gidon Sun Sounds<\/em>, obejmuj\u0105cy fragmenty r\u00f3\u017cnych „letnich” utwor\u00f3w Leonida Desiatnikowa, Dobrinki Tabakowej, wreszcie fragmenty P\u00f3r roku<\/em> Czajkowskiego zn\u00f3w w przer\u00f3bce Raskatowa oraz Verano Porte\u00f1o<\/em> Piazzolli w instrumentacji Desiatnikowa (pojawi\u0142y si\u0119 te\u017c aluzje do Lata<\/em> Vivaldiego). Mi\u0142y, rozrywkowy program zako\u0144czony r\u00f3wnie\u017c efektownym bisem – transkrypcj\u0105 (tym razem nie wiem, czyj\u0105) fortepianowego Ronda a capriccio G-dur<\/em> op. 129 Beethovena.<\/p>\n

Toutes proportions gard\u00e9es<\/em>, sytuacja, charakter\u00a0rozwoju, a nawet repertuar Kremeraty przypomina troch\u0119 nasze AUKSO. Niestety Marek Mo\u015b nie gra solo…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kremerata Baltica bardzo dojrza\u0142a przez te swoje kilkana\u015bcie lat istnienia. To ju\u017c nie grupa studenciak\u00f3w z kraj\u00f3w ba\u0142tyckich, cho\u0107 sk\u0142ad nieco si\u0119 wymieni\u0142 i tak\u017ce odm\u0142odzi\u0142. Ale Gidon Kremer doprowadzi\u0142 ten – jednak wci\u0105\u017c m\u0142ody – zesp\u00f3\u0142 do perfekcji.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3415"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3415"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3423,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3415\/revisions\/3423"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3415"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3415"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}