Mamy teraz wspania\u0142\u0105 seri\u0119 na ChiJE: codziennie po dwa koncerty, ale ka\u017cdy inny, wi\u0119c trudno znale\u017a\u0107 wsp\u00f3lny mianownik. Dzi\u015b by\u0142 nim chyba tylko dzie\u0144 tygodnia…<\/p>\n
<\/p>\n
Dzi\u015b po po\u0142udniu Marc-Andr\u00e9 Hamelin. S\u0142ynny Kanadyjczyk wyst\u0105pi jeszcze jutro z orkiestr\u0105 (jedyny chopinowski rodzynek na koncercie po\u015bwi\u0119conym poza tym w ca\u0142o\u015bci Lutos\u0142awskiemu), a dzi\u015b da\u0142 recital. Uznali\u015bmy w blogowej kompanii, kt\u00f3ra powi\u0119ksza si\u0119 z dnia na dzie\u0144, \u017ce chyba lepiej by\u0142oby, gdyby zagra\u0142 wi\u0119cej np. Charlesa-Valentina Alkana, a nie jeden tylko utworek Aime-moi<\/em> z cyklu Trois morceaux<\/em> dans le genre path\u00e9tique<\/em> – u nas\u00a0jego muzyka jest praktycznie nieznana, a Sonat\u0119 h-moll<\/em> Chopina graj\u0105 chyba wszyscy. Bo je\u015bli o t\u0105 ostatni\u0105 chodzi, to w wykonaniu Hamelina by\u0142o niby wszystko na swoim miejscu, mog\u0142o si\u0119 nawet podoba\u0107, ale niespecjalnie wzrusza\u0142o. On zreszt\u0105 w og\u00f3le jest do\u015b\u0107 ch\u0142odny. Tak te\u017c – ale bardziej g\u0142adko, po prostu \u0142adnie – zagra\u0142 p\u00f3\u017ane utwory Liszta wype\u0142niaj\u0105ce drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 koncertu: B\u00e9n\u00e9diction de Dieu dans la solitude <\/a><\/em>oraz trzycz\u0119\u015bciowy suplement do drugiego tomu Lat pielgrzymki<\/em>. Najciekawsze jednak by\u0142y bisy, kt\u00f3re zn\u00f3w ujawni\u0142y jego predylekcj\u0119 do rzeczy nieznanych. Utw\u00f3r Au Jardin des Fleurs<\/a><\/em> Leopolda Godowskiego odrobin\u0119 pachnie Skriabinem. P\u00f3\u017aniej zabrzmia\u0142o dzie\u0142o kompozytora\/pianisty z niemieckim nazwiskiem, kt\u00f3rego pianista przedstawi\u0142 jako rosyjskiego, na co bardzo zdenerwowa\u0142 si\u0119 Stanis\u0142aw Dybowski poprawiaj\u0105c, \u017ce to Polak. A na koniec ma\u0142e i \u015bliczne zagranie na nosie: Sonata facile<\/em> Mozarta.<\/p>\n Wieczorem g\u0142\u00f3wn\u0105 postaci\u0105 by\u0142a Ewa Podle\u015b, ale wspaniale jej partnerowa\u0142a Ewa Pob\u0142ocka, a i ona mia\u0142a sw\u00f3j g\u0142os na pocz\u0105tku ka\u017cdej z cz\u0119\u015bci: w pierwszej gra\u0142a Chopina, w drugiej Brahmsa (kt\u00f3ry mnie szczeg\u00f3lnie uj\u0105\u0142 mimo pewnych usterek). Co za\u015b do wykonanych pie\u015bni: te chopinowskie wydaj\u0105 mi si\u0119 ju\u017c zbyt leciutkie i b\u0142ahe dla tego coraz g\u0142\u0119bszego i coraz bardziej dramatycznego g\u0142osu (cho\u0107 Pani Ewa w\u0142o\u017cy\u0142a w Piosnk\u0119 litewsk\u0105<\/em> czy \u015alicznego ch\u0142opca<\/em> ca\u0142\u0105 swoj\u0105 vis comica). Nie odnosi si\u0119 jednak ju\u017c tego wra\u017cenia przy pie\u015bniach Kar\u0142owicza, kt\u00f3re wymagaj\u0105 w\u0142a\u015bnie g\u0142\u0119bokiej i ciep\u0142ej barwy. \u017bal, \u017ce nie zabrzmia\u0142y wszystkie Pi\u0119\u0107 pie\u015bni do s\u0142\u00f3w Kazimiery I\u0142\u0142akowicz\u00f3wny<\/a><\/em> Lutos\u0142awskiego, tylko Dzwony cerkiewne<\/em> i Wiatr<\/em> (ja szczeg\u00f3lnie lubi\u0119 Zim\u0119<\/em>). W drugiej cz\u0119\u015bci za to wykona\u0142a a\u017c osiem (nie wszystkie to s\u0105 jednak) pie\u015bni z cyklu Zigeunerlieder<\/em>, rozbuchanych i skocznych. Wspania\u0142e to by\u0142o. A na bis zupe\u0142nie rozkoszna Prz\u0105\u015bniczka<\/em>.<\/p>\n Ewy Podle\u015b pos\u0142uchamy jeszcze za tydzie\u0144 z NOSPR pod Liebreichem (w m\u0142odzie\u0144czych pie\u015bniach Szymanowskiego), a Ewy Pob\u0142ockiej ju\u017c jutro (w Koncercie fortepianowym<\/em> Lutos\u0142awskiego). Niecierpliwi\u0105cym si\u0119 o przyjazd Marthy polecam cierpliwo\u015b\u0107. Co roku jest ta sama procedura: zak\u0142ada si\u0119, \u017ce ona wcale nie musi przyjecha\u0107, zast\u0119pstwo jest przewidywane, a jak przyje\u017cd\u017ca, to wszyscy si\u0119 cieszymy i ju\u017c. Tak jest i teraz. Jak powiedzia\u0142 SL, czy Martha wyst\u0105pi, b\u0119dziemy wiedzie\u0107 na pewno dopiero po koncercie…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mamy teraz wspania\u0142\u0105 seri\u0119 na ChiJE: codziennie po dwa koncerty, ale ka\u017cdy inny, wi\u0119c trudno znale\u017a\u0107 wsp\u00f3lny mianownik. Dzi\u015b by\u0142 nim chyba tylko dzie\u0144 tygodnia…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3455"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3455"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3459,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3455\/revisions\/3459"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}