{"id":3470,"date":"2013-08-26T01:21:55","date_gmt":"2013-08-25T23:21:55","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3470"},"modified":"2013-08-26T01:21:55","modified_gmt":"2013-08-25T23:21:55","slug":"wojna-i-pokoj","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2013\/08\/26\/wojna-i-pokoj\/","title":{"rendered":"Wojna i pok\u00f3j"},"content":{"rendered":"

Wojna: pyszna Bitwa pod Mo\u017cajskiem<\/em> Kurpi\u0144skiego w wykonaniu samej Orkiestry XVIII Wieku. Pok\u00f3j: cudowny IV Koncert fortepianowy<\/em> Beethovena w wykonaniu Marii Jo\u00e3o Pires z AUKSO.<\/p>\n

<\/p>\n

I zn\u00f3w mamy tu nasz\u0105 mi\u0142\u0105 orkiestr\u0119 festiwalow\u0105, kt\u00f3r\u0105 od lat jest zesp\u00f3\u0142 Fransa Br\u00fcggena. Sam dyrygent, cho\u0107 w coraz gorszym stanie fizycznym, wci\u0105\u017c jednak ch\u0119tnie przyje\u017cd\u017ca i dyryguje. Tym razem nie tylko siedzia\u0142 na sto\u0142ku, ale te\u017c zosta\u0142 przywieziony na scen\u0119 na fotelu; na podium przedostawa\u0142 si\u0119 z pomoc\u0105 wiernego Sieuwerta, mened\u017cera orkiestry. Zesp\u00f3\u0142 go kocha, a muzyczna finezja go nie opuszcza. My te\u017c jeste\u015bmy do Br\u00fcggena przywi\u0105zani.<\/p>\n

Centralnym punktem popo\u0142udniowego programu w Studiu im. Lutos\u0142awskiego by\u0142a Wielka symfonia bitw\u0119 wyobra\u017caj\u0105ca<\/em>, m\u0142odzie\u0144cze dzie\u0142o Karola Kurpi\u0144skiego z bodaj 1812 r. (podtytu\u0142: Bitwa pod Mo\u017cajskiem<\/em>). Owo napoleo\u0144skie starcie przedstawione jest z hukiem i przytupem, poprzedzone wst\u0119pem ilustruj\u0105cym noc, \u015bwit i „czytanie rozkazu dziennego”. Muzycznie to jest naprawd\u0119 bardzo przyzwoicie zrobione i beethovenowskie Zwyci\u0119stwo Wellingtona<\/em> si\u0119 do tego w og\u00f3le nie umywa. Br\u00fcggenowi te\u017c si\u0119 to pono\u0107 spodoba\u0142o. Domy\u015blam si\u0119, \u017ce i z tego b\u0119dzie p\u0142yta. Dzie\u0142o to zosta\u0142o otoczone m\u0142odzie\u0144czymi fortepianowo-orkiestrowymi utworami Chopina: Dina Yoffe zagra\u0142a Fantazj\u0119 na tematy polskie<\/em> i Wariacje B-dur<\/em>, Akiko Ebi – Koncert e-moll<\/em>; obie na erardzie. Obie by\u0142y ujmuj\u0105ce; niestety tylko druga z nich bisowa\u0142a – by\u0142o to Preludium e-moll<\/em> (tekst Bobika<\/strong> by\u0142 w my\u015blach podk\u0142adany…).<\/p>\n

Wieczorem – chyba jedna z kulminacji festiwalu. Najpierw trzyna\u015bcie smyczk\u00f3w AUKSO wykona\u0142o Preludia i fug\u0119<\/em> Lutos\u0142awskiego i odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce poza premierowym wykonaniem pod batut\u0105 kompozytora to jest najlepsze. Klasa! A potem sk\u0142ad orkiestry si\u0119 powi\u0119kszy\u0142 i wysz\u0142a Pires. Jak si\u0119 spodziewa\u0142am, ten koncert jest idealnie w jej typie. Bo jest on zupe\u0142nie wyj\u0105tkowy w tw\u00f3rczo\u015bci Beethovena: ani przez chwil\u0119 nie chodzi w nim o wirtuozowski popis, liczy si\u0119 tylko czyste pi\u0119kno, \u015bpiewno\u015b\u0107, wzlatywanie do g\u00f3ry\u00a0(prawdziwy „skowronkowy koncert”). D\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry wydobywa\u0142a pianistka, momentami zupe\u0142nie odrealniony, jest po prostu niewiarygodny. A jednak, kiedy trzeba by\u0142o, potrafi\u0142a te\u017c zagra\u0107 mocno. Tyle tylko, \u017ce nawet przy tym mocnym graniu sk\u0142ad orkiestry wydawa\u0142 si\u0119 zbyt du\u017cy, masywny – wydaje mi si\u0119, \u017ce wystarczy\u0142by sta\u0142y sk\u0142ad AUKSO.<\/p>\n

Pasowa\u0142 jednak do graj\u0105cego po przerwie Jana Lisieckiego. Jego III Koncert<\/em> – to zupe\u0142nie inny \u015bwiat. M\u0142ody pianista, ros\u0142y, z ogromn\u0105 r\u0119k\u0105 i mocnym uderzeniem, r\u00f3wnowa\u017cy\u0142 masywno\u015b\u0107 orkiestry. By\u0142, jak to on, absolutnie w porz\u0105dku; mo\u017ce nie by\u0142o wzrusze\u0144, ale za to solidne granie. Ca\u0142kiem inna interpretacja od zesz\u0142orocznej Pires, nie tylko dlatego, \u017ce na wsp\u00f3\u0142czesnym instrumencie, ale te\u017c z powodu bardziej „bojowej” ekspresji. Ja jednak wol\u0119 t\u0119 zesz\u0142oroczn\u0105…<\/p>\n

Na koniec – niespodzianka: oboje soli\u015bci zagrali razem bis na cztery r\u0119ce (kiedy wyszli na scen\u0119, wygl\u0105da\u0142o to wzruszaj\u0105co). Nie pyta\u0142am p\u00f3\u017aniej, ale brzmia\u0142o mi to jak kt\u00f3ry\u015b z walc\u00f3w czy l\u00e4ndler\u00f3w Schuberta. Mo\u017ce kto\u015b wie, co to by\u0142o?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wojna: pyszna Bitwa pod Mo\u017cajskiem Kurpi\u0144skiego w wykonaniu samej Orkiestry XVIII Wieku. Pok\u00f3j: cudowny IV Koncert fortepianowy Beethovena w wykonaniu Marii Jo\u00e3o Pires z AUKSO.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3470"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3470"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3470\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3472,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3470\/revisions\/3472"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3470"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3470"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3470"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}