{"id":362,"date":"2009-07-25T01:09:01","date_gmt":"2009-07-24T23:09:01","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=362"},"modified":"2009-07-25T01:09:01","modified_gmt":"2009-07-24T23:09:01","slug":"kregi-taniec-polifonia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/07\/25\/kregi-taniec-polifonia\/","title":{"rendered":"Kr\u0119gi, taniec, polifonia"},"content":{"rendered":"

Wra\u017cenia moje z miejsca, gdzie jestem, mno\u017c\u0105 si\u0119 szybko. Wieczorem by\u0142am na koncercie Filharmonik\u00f3w Monachijskich pod Herbertem Blomstedtem, solist\u0105 by\u0142 Lars Vogt w IV Koncercie<\/em> Beethovena, kt\u00f3ry mi si\u0119 w jego wykonaniu zupe\u0142nie nie podoba\u0142 (gra\u0142 nerwowo, mia\u0142am odczucie, \u017ce nie rozumie formy, podobnie w zagranym na bis Nokturnie cis-moll<\/em> Chopina, tym po\u015bmiertnym), za to w drugiej cz\u0119\u015bci IV Symfonia<\/em> Brahmsa usatysfakcjonowa\u0142a mnie, ale o tym p\u00f3\u017aniej, bo w og\u00f3le trzeba b\u0119dzie osobno o Brahmsie – to przecie\u017c jego miasto rodzinne, a jutro jednym z punkt\u00f3w jest muzeum mu po\u015bwi\u0119cone. Z kolei potem jeszcze zostali\u015bmy zawiezieni na ma\u0142y spacerek po Reeperbahn, ale i do tego tematu wr\u00f3c\u0119, je\u015bli b\u0119d\u0119 mia\u0142a czas wr\u00f3ci\u0107 do znajduj\u0105cego si\u0119 tam muzeum Beatles\u00f3w.<\/p>\n

Ale obieca\u0142am najpierw o wystawie w Kunsthalle. Mia\u0142am na my\u015bli pi\u0105t\u0105 wystaw\u0119 z omawianych tutaj<\/a>. Czy wiedzieli\u015bcie, \u017ce Ni\u017cy\u0144ski malowa\u0142? Ja nie mia\u0142am poj\u0119cia, \u017ce\u00a0traktowa\u0142 to tak powa\u017cnie – wiedzia\u0142am, \u017ce pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych dziedzinach, tak\u017ce w pisaniu. Ale okazuje si\u0119, \u017ce jego rysunk\u00f3w i obrazk\u00f3w jest a\u017c tak wiele. Wszystko, co pokazano na tej wystawie, pochodzi z dw\u00f3ch lat 1917-1919 – ostatnich przed zamkni\u0119ciem w zak\u0142adzie. Mo\u017cna, i owszem, dopatrzy\u0107 si\u0119 w obsesyjnych powtarzaniu wci\u0105\u017c podobnych abstrakcyjnych motyw\u00f3w z\u0142o\u017conych z koncentrycznych kr\u0119g\u00f3w i p\u00f3\u0142okr\u0119g\u00f3w, a tak\u017ce oczu i masek w czerniach i czerwieniach (s\u0105 tam te\u017c i prace figuratywne – portrecik c\u00f3reczki Kiry, kilku efeb\u00f3w, gruby „rosyjski tancerz”),\u00a0ale to nie takie proste i to w\u0142a\u015bnie pokazuje ta wystawa. \u017be w jego szale\u0144stwie by\u0142a metoda, a podobnymi inspiracjami kierowali si\u0119 arty\u015bci z tej samej epoki, kt\u00f3rym bliski by\u0142 temat ta\u0144ca i\u00a0muzyki. I wi\u0119kszo\u015b\u0107 zgadza si\u0119 (co wida\u0107 w tych pracach) z zacytowanym na wystawie zdaniem Ni\u017cy\u0144skiego, \u017ce kr\u0105g to ruch idealny. Ta bogata „obudowa” skromnych w sumie prac Ni\u017cy\u0144skiego jest mo\u017ce jeszcze ciekawsza.\u00a0<\/p>\n

Transpozycj\u0105 ruchu i muzyki na barwy i kszta\u0142ty oraz pracami dla teatru (w tym baletu) zajmowa\u0142y si\u0119 wspania\u0142e artystki: Sonia Terk-Delaunay<\/a> i Aleksandra Ekster<\/a>. Muzyczny by\u0142 w swych kr\u0105g\u0142ych abstrakcjach Frantisek Kupka<\/a>, kt\u00f3ry wr\u0119cz stworzy\u0142 Fug\u0119 w dw\u00f3ch kolorach<\/em>, jako polifoni\u0119 traktuj\u0105c powtarzanie zakrzywionych linii.<\/p>\n

Te rzeczy zna\u0142am, ale mniej – Vladimira Baranova-Rossine<\/a>, Zetkn\u0119\u0142am si\u0119 kiedy\u015b\u00a0z jego koncepcj\u0105 optofonu <\/a>na wspania\u0142ej wystawie awangardowych instrument\u00f3w fantastycznych w Centre Pompidou (znamienne, \u017ce do jego uruchamiania u\u017cywa\u0142 barwnych kr\u0119g\u00f3w; jeden z nich jest na wystawie). Nie zna\u0142am za dobrze jego obraz\u00f3w i rze\u017ab „tanecznych”; obrazy jako\u015bci r\u00f3\u017cnej, ale i tu kr\u0119gi sie powtarzaj\u0105 jako symbol ta\u0144ca. Podobnie u zaprzyja\u017anionego z nim Leopolda Survage<\/a>.<\/p>\n

Malarstwa jest tu du\u017co, ale jest i sala po\u015bwi\u0119cona Ni\u017cy\u0144skiemu jako tancerzowi, zawieraj\u0105ca mn\u00f3stwo rysunk\u00f3w (najwi\u0119cej Jeana Cocteau i Valentiny Hugo) i rze\u017ab. Mo\u017cna te\u017c obejrze\u0107 troch\u0119 film\u00f3w.<\/p>\n

PS. Nie martwcie si\u0119 o m\u00f3j p\u0142atny Internet w pokoju, pisz\u0119 w tzw. centrum biznesowym za darmoch\u0119. A dlaczego to miejsce jest tak niesamowite, tu<\/a> jest wyja\u015bnienie.<\/p>\n

PS2. Oczywi\u015bcie przelecia\u0142am si\u0119 przez wszystkie kolekcje Kunsthalle. Jest tu co\u015b dla Hoko<\/strong> – sala Friedricha, gdzie jest m.in. to<\/a>, to<\/a> i to<\/a>. A w og\u00f3le te\u017c du\u017co innych ciekawostek, ale o tym mo\u017ce te\u017c innym razem. Teraz spa\u0107 w ko\u0144cu, spa\u0107! Na szcz\u0119\u015bcie ruszamy w miasto dopiero o 9.30…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wra\u017cenia moje z miejsca, gdzie jestem, mno\u017c\u0105 si\u0119 szybko. Wieczorem by\u0142am na koncercie Filharmonik\u00f3w Monachijskich pod Herbertem Blomstedtem, solist\u0105 by\u0142 Lars Vogt w IV Koncercie Beethovena, kt\u00f3ry mi si\u0119 w jego wykonaniu zupe\u0142nie nie podoba\u0142 (gra\u0142 nerwowo, mia\u0142am odczucie, \u017ce nie rozumie formy, podobnie w zagranym na bis Nokturnie cis-moll Chopina, tym po\u015bmiertnym), za to […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/362"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=362"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/362\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=362"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=362"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=362"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}