…Walewska i Zalewska, \u015bpiewaczka i harfistka. – Zbie\u017cno\u015b\u0107 imion i nazwisk nieprzypadkowa – \u017cartowa\u0142a ta pierwsza po wsp\u00f3lnym recitalu w Salach Redutowych Opery Narodowej. – Nasz impresario ju\u017c organizuje nam tras\u0119 koncertow\u0105, b\u0119dzie to trasa W-Z…<\/p>\n
<\/p>\n
Do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lny to pomys\u0142 – w ka\u017cdym razie wcze\u015bniej o takim nie s\u0142ysza\u0142am – \u017ceby \u015bpiewa\u0107 muzyk\u0119 romantyczn\u0105 z harf\u0105. Zestawienie takie ma urok salonowego muzykowania.\u00a0Jednak duet to paradoksalny: harfa zast\u0119puj\u0105ca fortepian jeszcze jest w miar\u0119 naturalna, ale zast\u0119puj\u0105ca orkiestr\u0119 jest na straconej pozycji ze swoim jednak do\u015b\u0107 niewielkim d\u017awi\u0119kiem. Ma\u0142gorzata Zalewska jest harfistk\u0105 znakomit\u0105, a aran\u017cacji jej partii dokona\u0142 jej m\u0105\u017c Gary Guthman, kompozytor, aran\u017cer, jazzman. Jazzu tu jednak nie by\u0142o, wszystko zosta\u0142o po bo\u017cemu, klasycznie przeniesione.<\/p>\n
Musz\u0119 jednak powiedzie\u0107, \u017ce zestawienie z harf\u0105 takiego gatunku g\u0142osu jak g\u0119sty, intensywny mezzosopran Walewskiej jest dla mnie troch\u0119 nienaturalne. W tym wn\u0119trzu oczywi\u015bcie obie artystki by\u0142y s\u0142yszalne, ale g\u0142os zdecydowanie dominowa\u0142, przyt\u0142acza\u0142. Chyba do harfy lepiej pasowa\u0142by jasny sopran… Co wi\u0119cej, bardzo trudne\u00a0bywa zestrojenie g\u0142osu i harfy pod wzgl\u0119dem intonacyjnym i niestety czasem to by\u0142o s\u0142ycha\u0107. Ale te\u017c trzeba wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119, \u017ce artystki wyst\u0105pi\u0142y w takim zestawie po raz pierwszy i dopiero ucz\u0105 si\u0119 swoich brzmie\u0144 nawzajem. A na dodatek by\u0142 to pierwszy recital mezzosopranistki po d\u0142u\u017cszej przerwie: – Dawno nie dawa\u0142am recitali i zapomnia\u0142am ju\u017c, jaka to ci\u0119\u017cka praca – powiedzia\u0142a. Jednak, jak to zwykle bywa, najbardziej rozkr\u0119ci\u0142a si\u0119 pod koniec, przy bisach.<\/p>\n
Program by\u0142 ciekawy i nie\u0142atwy zarazem: arie z\u00a0raczej mniej\u00a0znanych w Polsce oper, pocz\u0105wszy od Otella<\/em> Rossiniego i La Favorita<\/em> Donizettiego, po Samsona i Dalil\u0119<\/em> Saint-Saensa i Don Kichota<\/em> Julesa Masseneta (w tej ostatniej arii Dulcynei \u015bpiewaczka zrzuci\u0142a szpilki, wzi\u0119\u0142a do r\u0105k kastaniety i zacz\u0119\u0142a podta\u0144cowywa\u0107. Po drodze by\u0142y jeszcze cztery pie\u015bni Schuberta i dwie – Reynaldo Hahna, a tak\u017ce popis harfowy – utw\u00f3r Johna Thomasa. Po wykonanym programie – a\u017c trzy bisy.<\/p>\n W sumie artystkom uda\u0142o si\u0119 wymy\u015bli\u0107 co\u015b oryginalnego i je\u015bli rzecz dopracuj\u0105,\u00a0mo\u017ce to by\u0107 interesuj\u0105ca propozycja.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …Walewska i Zalewska, \u015bpiewaczka i harfistka. – Zbie\u017cno\u015b\u0107 imion i nazwisk nieprzypadkowa – \u017cartowa\u0142a ta pierwsza po wsp\u00f3lnym recitalu w Salach Redutowych Opery Narodowej. – Nasz impresario ju\u017c organizuje nam tras\u0119 koncertow\u0105, b\u0119dzie to trasa W-Z…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3653"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3653"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3653\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3657,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3653\/revisions\/3657"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}