{"id":368,"date":"2009-08-08T01:45:17","date_gmt":"2009-08-07T23:45:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=368"},"modified":"2009-08-08T01:46:49","modified_gmt":"2009-08-07T23:46:49","slug":"nie-nie-nie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/08\/08\/nie-nie-nie\/","title":{"rendered":"Nie, nie, nie"},"content":{"rendered":"

Dobra ta Carmen<\/em> z Covent Garden. Realizacja sprzed trzech lat, w re\u017cyserii Franceski Zambello, kt\u00f3r\u0105 coraz bardziej lubi\u0119 – ten spektakl niby bardziej zachowawczy ni\u017c np. Don Giovanni,<\/em>\u00a0krytycy nawet pono\u0107 na t\u0119 zachowawczo\u015b\u0107 wybrzydzali,\u00a0ale to naprawd\u0119 dzia\u0142a od\u015bwie\u017caj\u0105co – widzie\u0107, \u017ce tre\u015b\u0107 zgadza si\u0119 z form\u0105, \u017ce je\u017celi \u015bpiewa si\u0119 o robotnicach wychodz\u0105cych z fabryki cygar, \u017ce maj\u0105 cygara w k\u0105cikach ust, to rzeczywi\u015bcie maj\u0105, a je\u017celi mowa o l\u015bni\u0105cych haftach<\/a> na strojach pikador\u00f3w, to rzeczywi\u015bcie takie widzimy. Najwa\u017cniejsze, \u017ce napi\u0119cie jest niemal elektryczne<\/a>, \u017ce ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 tej re\u017cyserii jest przemy\u015blany i \u017ce \u015bpiewacy \u015bwietnie spisuj\u0105 si\u0119 jako aktorzy, co w wersji filmowej mo\u017cemy lepiej doceni\u0107.<\/p>\n

Co do solist\u00f3w, Anna Caterina Antonacci jako Carmen jest rzeczywi\u015bcie charakterna<\/a>, w jej mimice mo\u017ce troch\u0119 razi nadu\u017cywanie efektu wysuwanej dolnej szcz\u0119ki, a Jonas Kaufmann jako Don Jos\u00e9 przechodzi samego siebie, mo\u017ce nawet zbyt, w finale<\/a> dominuj\u0105c nad Carmen, cho\u0107 ma to by\u0107 przecie\u017c swoisty pojedynek. Antonacci pokazuje niezale\u017cno\u015b\u0107, oboj\u0119tnym spojrzeniem dowodz\u0105c, \u017ce jest ju\u017c w zupe\u0142nie innym momencie \u017cycia i b\u0142agania Jos\u00e9go s\u0105 dla niej jakimi\u015b ksi\u0119\u017cycowymi bredniami. Ale\u00a0Kaufmann swoimi kipi\u0105cymi emocjami przykrywa t\u0119 oboj\u0119tno\u015b\u0107.<\/p>\n

Przypomnia\u0142y mi si\u0119 w tym momencie rozmaite interpretacje dowodz\u0105ce, jak to\u00a0Carmen w finale w gruncie rzeczy z w\u0142asnej woli poddaje si\u0119 Jos\u00e9, wiedz\u0105c, \u017ce on musi j\u0105 zabi\u0107, a nawet \u017ce na sw\u00f3j spos\u00f3b musi wci\u0105\u017c go kocha\u0107, skoro mu si\u0119 poddaje. W\u0105tpi\u0119, czy taka interpretacja jest tu w\u0142a\u015bciwa. Moim zdaniem Carmen wyzywaj\u0105c los, cho\u0107\u00a0ma w pami\u0119ci, \u017ce\u00a0karty wywr\u00f3\u017cy\u0142y jej rych\u0142\u0105 \u015bmier\u0107 – w gruncie rzeczy nie wyobra\u017ca sobie, \u017ce to si\u0119 naprawd\u0119 mo\u017ce spe\u0142ni\u0107. Tym bardziej, \u017ce kochaj\u0105c Escamilla czuje si\u0119 t\u0105 now\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 silna.\u00a0Gdy wi\u0119c Jos\u00e9 pyta j\u0105, czy wr\u00f3ci do niego, odpowiada: non, non, non!<\/em>\u00a0 Ca\u0142kiem jak Don Giovanni, kt\u00f3ry wyzywa Komandora, a\u00a0gdy ten wzywa go do pokuty,\u00a0twardo odpowiada: no, no!<\/em> Nie, nie! Nie my\u015bli o konsekwencjach, pod\u0105\u017ca za sw\u0105 strace\u0144cz\u0105 odwag\u0105, za kt\u00f3r\u0105 go kochamy. Podobnie jak Carmen w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n

Jest jeszcze jedna paralela pomi\u0119dzy tymi postaciami: Don Giovanniego Viva la libert\u00e0!<\/em>, Carmen La libert\u00e9, la libert\u00e9! <\/em>Wolno\u015b\u0107 za cen\u0119 \u015bmierci nawet. Tylko czy to jest jeszcze rzeczywi\u015bcie wolno\u015b\u0107? Na tej sprzeczno\u015bci w\u0142a\u015bnie opiera si\u0119 ca\u0142y dramat. Prawdziwej wolno\u015bci nie ma, ale Carmen i Don Giovanni swoimi marzeniami i wyobra\u017ceniami o wolno\u015bci daj\u0105 nam sugesti\u0119, \u017ce takowa istnieje, i to nas tak w tych postaciach porywa. W chwilach buntu jeste\u015bmy z buntownikami.<\/p>\n

Tak przynajmniej ja to odbieram. Kto\u015b inny mo\u017ce to widzie\u0107 inaczej.<\/p>\n

Carmen<\/em> pokazano w Cinema City w ramach letnich powt\u00f3rze\u0144 z cyklu Cinemaestro. 21 sierpnia, jak ju\u017c wspomnia\u0142am – Wesele Figara<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dobra ta Carmen z Covent Garden. Realizacja sprzed trzech lat, w re\u017cyserii Franceski Zambello, kt\u00f3r\u0105 coraz bardziej lubi\u0119 – ten spektakl niby bardziej zachowawczy ni\u017c np. Don Giovanni,\u00a0krytycy nawet pono\u0107 na t\u0119 zachowawczo\u015b\u0107 wybrzydzali,\u00a0ale to naprawd\u0119 dzia\u0142a od\u015bwie\u017caj\u0105co – widzie\u0107, \u017ce tre\u015b\u0107 zgadza si\u0119 z form\u0105, \u017ce je\u017celi \u015bpiewa si\u0119 o robotnicach wychodz\u0105cych z fabryki […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/368"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=368"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/368\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=368"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=368"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=368"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}