Ju\u017c po inauguracji festiwalu Chopin i jego Europa, okre\u015blanego tu czasem wdzi\u0119cznym skr\u00f3tem ChiJE. Tym razem zacz\u0119\u0142o si\u0119 bez Chopina, za to od jego o rok starszego kole\u017cki, a tym samym tegorocznego jubilata, czyli Mendelssohna. Z Schubertem jeszcze do kompletu. Ale jeszcze wcze\u015bniej by\u0142 hymn, zawsze wykonywany na rozpocz\u0119cie tego festiwalu. Concerto K\u00f6ln, kt\u00f3remu tym razem ten zaszczyt przypad\u0142 w udziale, zagra\u0142o go niemal tanecznie, co przy brz\u0119cz\u0105co-metalicznym brzmieniu instrument\u00f3w z epoki (tak\u017ce tej Mazurkowej) mia\u0142o szczeg\u00f3lny smaczek.<\/p>\n
Sam program zacz\u0105\u0142 si\u0119 wdzi\u0119czn\u0105 uwertur\u0105 Pi\u0119kna Meluzyna<\/em>, kt\u00f3rej pasa\u017c towarzysz\u0105cy g\u0142\u00f3wnemu tematowi<\/a> mia\u0142 w przysz\u0142o\u015bci „po\u017cyczy\u0107 sobie” Wagner, by u\u017cy\u0107 go w Preludium<\/em> do Z\u0142ota Renu<\/em><\/a> jako tworzywo tej swoistej neoromantycznej minimal music<\/em>. Po uwerturze Koncert fortepianowy g-moll<\/em> z solist\u0105 Alexandrem Melnikovem, graj\u0105cym na fortepianie Pleyela. Oba koncerty Mendelssohna rzadko grywane s\u0105 na koncertach, ale do\u015b\u0107 cz\u0119sto przez uczni\u00f3w w szkole: pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 to niez\u0142e \u0107wiczenie na oktawy, w ostatniej jest du\u017co pasa\u017cyk\u00f3w. Melnikov troch\u0119 pop\u0119dzi\u0142, zw\u0142aszcza w ostatniej cz\u0119\u015bci, ale wysz\u0142o troch\u0119 ciekawych niuans\u00f3w, tak\u017ce w orkiestrze, np. rogi na pocz\u0105tku fina\u0142u zabrzmia\u0142y i\u015bcie po my\u015bliwsku – i prawid\u0142owo, bo to by\u0142y w\u0142a\u015bnie rogi my\u015bliwskie, tzw. naturalne. Bisu nie by\u0142o, ale przecie\u017c Melnikov o 17. zagra jeszcze recital. W programie Etiudy symfoniczne<\/em> Schumanna i Preludia<\/em> op. 28 Chopina. Ciekawam zw\u0142aszcza tego Schumanna na pleyelu.<\/p>\n W drugiej cz\u0119\u015bci by\u0142a V Symfonia B-dur <\/em>\u00a0Schuberta. Najpogodniejsza chyba ze wszystkich. W om\u00f3wieniu w programie by\u0142a mowa o tym, \u017ce Schubert w tym czasie, kiedy j\u0105 pisa\u0142, zanotowa\u0142 w swoim dzienniku o tym, jak koj\u0105cy wp\u0142yw mia\u0142a na niego muzyka Mozarta, zw\u0142aszcza kameralna. Ale symfonia bardziej jeszcze przypomina Haydna<\/a>; my\u015bl\u0119, \u017ce kto\u015b nie znaj\u0105cy si\u0119 na Schubercie m\u00f3g\u0142by j\u0105 wzi\u0105\u0107 za dzie\u0142o haydnowskie<\/a>, cho\u0107 menuet<\/a> kojarzy si\u0119 te\u017c z tym z Symfonii g-moll<\/em> <\/a>KV 550 Mozarta. Jednak orkiestra te\u017c postanowi\u0142a ten zwi\u0105zek z Haydnem podkre\u015bli\u0107, bisuj\u0105c Menuetem<\/em> <\/a>z Symfonii nr 103 „Paukenwirbel”.<\/em> Kt\u00f3r\u0105 zreszt\u0105 nast\u0119pnego wieczora zagra.<\/p>\n Ja za\u015b zamierzam chodzi\u0107 regularnie na festiwal i relacjonowa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ju\u017c po inauguracji festiwalu Chopin i jego Europa, okre\u015blanego tu czasem wdzi\u0119cznym skr\u00f3tem ChiJE. Tym razem zacz\u0119\u0142o si\u0119 bez Chopina, za to od jego o rok starszego kole\u017cki, a tym samym tegorocznego jubilata, czyli Mendelssohna. Z Schubertem jeszcze do kompletu. Ale jeszcze wcze\u015bniej by\u0142 hymn, zawsze wykonywany na rozpocz\u0119cie tego festiwalu. Concerto K\u00f6ln, kt\u00f3remu tym […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/372"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=372"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/372\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=372"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=372"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=372"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}