Trzech pan\u00f3w, wybitnych solist\u00f3w, cho\u0107 w wielu projektach graj\u0105cych razem – Jordi Savall, Pierre Hanta\u00ef i Xavier D\u00edaz-Latorre\u00a0wczoraj w gda\u0144skim\u00a0Dworze Artusa przenie\u015bli nas daleko st\u0105d.<\/p>\n
<\/p>\n
Muzyka Kr\u00f3la-S\u0142o\u0144ca – tak nazywa\u0142 si\u0119 ten koncert. Je\u015bli czasy Ludwika XIV i viola da gamba, to oczywi\u015bcie przede wszystkim Marin Marais, cho\u0107 akurat wi\u0119kszo\u015b\u0107 wykonanych utwor\u00f3w – Suite d\u2019un Go\u00fbt \u00c9tranger <\/em>oraz Pi\u00e8ces de viole du troisi\u00e8me livre<\/em> – powsta\u0142y ju\u017c po \u015bmierci monarchy.\u00a0Te w\u0142a\u015bnie dzie\u0142a wype\u0142ni\u0142y prawie ca\u0142\u0105 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 koncertu (z przerw\u0105 na solo lutniowe – Xavier D\u00edaz-Latorre zagra\u0142 do\u015b\u0107 prost\u0105, ale transow\u0105 Chaconn\u0119<\/em> Roberta de Vis\u00e9e), a na koniec koncertu by\u0142y jeszcze dwa utwory z drugiej Ksi\u0119gi<\/em>, wydanej\u00a0kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej,\u00a0czyli dwa wielkie hity: Les Voix Humaines<\/em> i Couplets des Folies d’Espagne<\/em>.\u00a0<\/p>\n Ka\u017cdy mia\u0142 sw\u00f3j moment solowy – nie powiem, \u017ce popis, bo przecie\u017c nie o popisywanie si\u0119 tu chodzi\u0142o. Tak wi\u0119c drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 rozpocz\u0105\u0142 Savall swoim minizestawem \u017ca\u0142obnym: jako wst\u0119p\u00a0Fantaisie en Rondeau<\/em> Sainte-Colombe’a – syna, potem oczywi\u015bcie s\u0142ynne Les Pleurs<\/em> ojca i po nich ma\u0142e \u015bwiate\u0142ko: \u015brodkowa cz\u0119\u015b\u0107 Bourr\u00e9e<\/em> z Suity wiolonczelowej Es-dur<\/em> Bacha (przetransponowana do G-dur, \u017ceby pasowa\u0142a do g-moll z Les Pleurs<\/em>). Po nim pojawi\u0142 si\u0119 na scenie sam Hanta\u00ef, \u017ceby zagra\u0107 trzy zaledwie utwory z Pi<\/em>\u00e8<\/em>ces de clavecin <\/em>Fran\u00e7ois Couperina (odczuli\u015bmy wielki niedosyt tego i\u015bcie po kr\u00f3lewsku brzmi\u0105cego klawesynu). I na koniec \u00f3w powr\u00f3t do Marais, a po nim na bis dwie improwizacje, mo\u017ce nie jakie\u015b wybitne, ale sympatyczne i na luzie, a ko\u0144cowy temat ko\u0142ysanki breto\u0144skiej zostawi\u0142 nas w pe\u0142nym rozmarzeniu.<\/p>\n Najbardziej ujmuj\u0105ce by\u0142o w tym koncercie, \u017ce panowie grali w\u0142a\u015bnie nie popisuj\u0105c si\u0119, po prostu dla – widocznej – przyjemno\u015bci i by\u0142o troch\u0119 tak, jakby\u015bmy spotkali si\u0119 w salonie i s\u0142uchali muzykowania domowego. Daleko od wielkich problem\u00f3w i pompatycznych projekt\u00f3w, jakimi Savall cz\u0119stuje nas w Krakowie (i na p\u0142ytach). W Gda\u0144sku m\u00f3wi do nas sam lub z paroma zaledwie przyjaci\u00f3\u0142mi – i takiego go najbardziej lubi\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Trzech pan\u00f3w, wybitnych solist\u00f3w, cho\u0107 w wielu projektach graj\u0105cych razem – Jordi Savall, Pierre Hanta\u00ef i Xavier D\u00edaz-Latorre\u00a0wczoraj w gda\u0144skim\u00a0Dworze Artusa przenie\u015bli nas daleko st\u0105d.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3747"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3747"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3747\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3749,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3747\/revisions\/3749"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3747"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3747"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3747"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}