To by\u0142 pierwszy na tym festiwalu koncert po\u015bwi\u0119cony tematyce bo\u017conarodzeniowej. Paul van Nevel ze swoim Huelgas Ensemble przygotowali specjalnie na Actus Humanus ten program,\u00a0kt\u00f3rego zawarto\u015b\u0107 pochodzi\u0142a z czas\u00f3w o rozpi\u0119to\u015bci pi\u0119ciu wiek\u00f3w.<\/p>\n
<\/p>\n
Van Nevel wielokrotnie montowa\u0142 r\u00f3\u017cnego rodzaju sk\u0142adanki. Dzisiejszy wiecz\u00f3r sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z czterech blok\u00f3w tematycznych („Wielow\u0105tkowo\u015b\u0107 Bo\u017cego Narodzenia skrz\u0119tnie by\u0142a wykorzystywana w sztuce europejskiej na przestrzeni wiek\u00f3w” – \u017ce zacytuj\u0119 wstrz\u0105saj\u0105cy doprawdy j\u0119zyk tegorocznej ksi\u0105zki programowej): Narodzin w Betlejem, zbrodni Heroda, podr\u00f3\u017cy Trzech Kr\u00f3li i dodatkowego epilogu. Ka\u017cdy z tych blok\u00f3w wychodzi\u0142 od XIII w., a wi\u0119kszo\u015bc ko\u0144czy\u0142a si\u0119 na XIX- wiecznych pie\u015bniach, w tym kol\u0119dach: angielskiej i niemieckiej.<\/p>\n
Eklektyzm dotyczy\u0142 nie tylko czas\u00f3w powstania poszczeg\u00f3lnych utwor\u00f3w, ale tak\u017ce stylistyki i kraj\u00f3w pochodzenia: Hiszpania, Francja, Niderlandy. Ale najpi\u0119kniejszy, najbardziej niesamowity utw\u00f3r, wykonany jako drugi, pochodzi\u0142 od autora wywodz\u0105cego si\u0119 najprawdopodobniej z dzisiejszej S\u0142owenii<\/a>. To tytu\u0142 tego dzie\u0142a sta\u0142 si\u0119 tytu\u0142em ca\u0142ego koncertu: Mirabile Mysterium<\/em>. Sami pos\u0142uchajcie<\/a> – momentami Gesualdo mo\u017ce si\u0119 schowa\u0107. Z kolei w cz\u0119\u015bci „herodowej” zwraca\u0142 uwag\u0119 utw\u00f3r Giachesa de Wert Vox in Rama<\/a><\/em> – polskim ch\u00f3rzystom ten temat kojarzy si\u0119 z utworem Miko\u0142aja Ziele\u0144skiego, jak\u017ce jednak inaczej jest on w ka\u017cdym z utwor\u00f3w\u00a0opracowany: u de Werta wy\u0142ania si\u0119 z niskiego rejestru, by potem dopiero j\u0119cze\u0107 chromatycznymi motywami,\u00a0oddaj\u0105c w ten spos\u00f3b p\u0142acz Rachel za swoimi synami. U Ziele\u0144skiego<\/a> rzecz rozpoczyna si\u0119 wysoko, a p\u0142acz troch\u0119 wcze\u015bniej – przy s\u0142owach „ploratus et ululatus” (sorry, nie znalaz\u0142am lepszego wykonania).<\/p>\n W sumie s\u0142ucha\u0142o si\u0119 tego programu mimo wszystko bardzo dobrze, poniewa\u017c wykonawcy do\u0142o\u017cyli stara\u0144, by ca\u0142o\u015b\u0107 komponowa\u0142a si\u0119 ze sob\u0105 i by z\u0142agodzi\u0107 kontrasty. Na bis powt\u00f3rzyli\u00a0ow\u0105 angielsk\u0105, zabawn\u0105 kol\u0119d\u0119, a van Nevel skomentowa\u0142, \u017ce nigdy nie bisuj\u0105, ale dzi\u015b zrobi\u0105 wyj\u0105tek.<\/p>\n PS. Byli\u015bmy dzi\u015b z kolegami w Ko\u015bciele \u015aw. Tr\u00f3jcy. Organy ju\u017c graj\u0105! Co prawda tylko cz\u0119\u015b\u0107 piszcza\u0142ek jest zamontowana, ale i ona ju\u017c jest w stanie spe\u0142ni\u0107 swoje zadanie. Pan Andrzej Szadejko uraczy\u0142 nas przy okazji ma\u0142ym koncertem – gra\u0142 m.in. utwory, kt\u00f3rych nuty znajduj\u0105 si\u0119 w Bibliotece Gda\u0144skiej PAN, o ile zapami\u0119ta\u0142am – Friedricha Christiana Mohrheima i Carla Heinricha Grauna, nie zabrak\u0142o te\u017c z jednej strony Tarquinia Meruli, z drugiej – samego Bacha. Tutaj<\/a> troch\u0119 aktualnych fotek. Mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 ze stanem z 2010 r<\/a>. oraz sprzed roku<\/a>. A tutaj strona <\/a>tych organ\u00f3w, na kt\u00f3rej mo\u017cna te\u017c zobaczy\u0107 kawa\u0142ek uroczystej ich\u00a0inauguracji<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To by\u0142 pierwszy na tym festiwalu koncert po\u015bwi\u0119cony tematyce bo\u017conarodzeniowej. Paul van Nevel ze swoim Huelgas Ensemble przygotowali specjalnie na Actus Humanus ten program,\u00a0kt\u00f3rego zawarto\u015b\u0107 pochodzi\u0142a z czas\u00f3w o rozpi\u0119to\u015bci pi\u0119ciu wiek\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3753"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3753"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3753\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3756,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3753\/revisions\/3756"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3753"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3753"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3753"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}