Chora\u0142 rzymski to jeden z wa\u017cniejszych temat\u00f3w podejmowanych od ponad ju\u017c trzydziestu lat przez Marcela P\u00e9r\u00e8sa z jego Ensemble Organum. Zestaw po\u015bwi\u0119cony Bo\u017cemu Narodzeniu przedstawi\u0142 w gda\u0144skim Ko\u015bciele \u015bw. Jakuba.<\/p>\n
<\/p>\n
To kameralne wn\u0119trze ma znakomit\u0105 akustyk\u0119. Zesp\u00f3\u0142 – sze\u015bciu pan\u00f3w przebranych w bia\u0142e szaty – przemieszcza\u0142 si\u0119 po ca\u0142ym ko\u015bciele, procesyjnie lub zmieniaj\u0105c miejsce \u015bpiewania kolejnych chora\u0142\u00f3w. Nie u\u0142atwia\u0142 tym samym zadania rejestruj\u0105cym – ciekawa jestem, jak to brzmia\u0142o przez radio. Bo\u00a0w ko\u015bciele, na \u017cywo,\u00a0z ka\u017cdego miejsca brzmia\u0142o bardzo dobrze.<\/p>\n
Koncert trwa\u0142 p\u00f3\u0142torej godziny, bez oklask\u00f3w, w niemal ca\u0142kowitej ciemno\u015bci z wyj\u0105tkiem kilku gromnic i paru s\u0142abo \u015bwiac\u0105cych reflektork\u00f3w. Prawdziwe misterium, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z czterech mszy: „in vigilia”, „in nocte”, „in aurora” i „in die” – t\u0142umaczy\u0107 zapewne nie trzeba; warto tylko nadmieni\u0107, \u017ce pochodz\u0105 one z\u00a0 manuskryptu z 1071 r. z Bibliotheca Bodmeriana w Cologny (Szwajcaria).<\/p>\n
P\u0142yty Ensemble Organum to od lat, jak wiadomo,\u00a0must hear dla ka\u017cdego mi\u0142o\u015bnika muzyki \u015bredniowiecza. Co jest charakterystyczne dla nich i dla wci\u0105\u017c aktualnego stylu wykonawczego zespo\u0142u, to pozorna prostota, a zarazem wyrafinowanie, bez ostentacji i popisu, ale z ozdobnikami i ornamentami jak najbardziej. Tak mogli \u015bpiewa\u0107 mnisi owych czas\u00f3w, w pewnym zakresie wykszta\u0142ceni muzycznie. Wiele w tych interpretacjach ma oczywi\u015bcie charakter domys\u0142u, jest efektem swoistej dedukcji, a jednocze\u015bnie stanowi\u0105 one przekonuj\u0105c\u0105 i sp\u00f3jn\u0105 wizj\u0119 artystyczn\u0105.<\/p>\n
To by\u0142 jeden z tych koncert\u00f3w, podczas kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0142o odp\u0142yn\u0105\u0107 gdzie\u015b daleko w przestrzeni i w czasie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Chora\u0142 rzymski to jeden z wa\u017cniejszych temat\u00f3w podejmowanych od ponad ju\u017c trzydziestu lat przez Marcela P\u00e9r\u00e8sa z jego Ensemble Organum. Zestaw po\u015bwi\u0119cony Bo\u017cemu Narodzeniu przedstawi\u0142 w gda\u0144skim Ko\u015bciele \u015bw. Jakuba.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3761"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3761"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3761\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3763,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3761\/revisions\/3763"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3761"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3761"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3761"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}