{"id":395,"date":"2009-09-26T10:56:51","date_gmt":"2009-09-26T08:56:51","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=395"},"modified":"2009-09-26T10:58:28","modified_gmt":"2009-09-26T08:58:28","slug":"teatr-jezyka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/09\/26\/teatr-jezyka\/","title":{"rendered":"Teatr j\u0119zyka"},"content":{"rendered":"

Georges Aperghis<\/a>, tegoroczny sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciolatek\u00a0– posta\u0107 znana w \u015bwiecie muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej od dawna. W Polsce jednak jego utwory by\u0142y nader rzadko wykonywane z powodu stopnia trudno\u015bci. W tym roku jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 by\u0142a jednym z akcent\u00f3w Warszawskiej Jesieni i mo\u017cna by\u0142o przewidzie\u0107, \u017ce b\u0119d\u0105 to jedne z tych najciekawszych – a zw\u0142aszcza wykonany wczoraj w Teatrze Studio utw\u00f3r Machinations<\/em> na cztery g\u0142osy \u017ce\u0144skie, elektronik\u0119 i wideo. Tutaj<\/a> malutkie pr\u00f3bki z komentarzem kompozytora (niestety tylko po francusku). Sam utw\u00f3r tu<\/a>, tu<\/a> i tu<\/a>. Jak widzicie, g\u0142osy s\u0105 przetwarzane komputerowo, a obrazki ukazuj\u0105ce si\u0119 nad g\u0142owami wykonawczy\u0144 rejestrowane s\u0105 za pomoc\u0105 kamer umieszczonych nad stolikami-ekranami, na kt\u00f3rych kobiety manipuluj\u0105 r\u00f3\u017cnymi przedmiotami.<\/p>\n

By\u0142am wczoraj na spotkaniu z Aperghisem. M\u00f3wi\u0142 fascynuj\u0105co. Jego teatr-nieteatr, opera-nieopera nie ma akcji, nie ma bohater\u00f3w, rzadko miewa wyra\u017any tekst. Kompozytor twierdzi, \u017ce je\u015bli b\u0119dziemy znali akcj\u0119, wiedzieli, co si\u0119 dzieje dalej, przestaniemy s\u0142ucha\u0107. A je\u015bli nie wiemy, co dalej, s\u0142uchamy ze skupieniem, pr\u00f3buj\u0105c wy\u0142owi\u0107 jaki\u015b sens lub tylko s\u0142uchaj\u0105c dla s\u0142uchania. Oczywi\u015bcie mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce r\u00f3\u017cne osoby zobacz\u0105 w tym samym utworze r\u00f3\u017cne sensy, i to kompozytora bardzo cieszy…<\/p>\n

Aperghis interesuje si\u0119 przede wszystkim g\u0142osem ludzkim, instrumentem nam najbli\u017cszym, bezpo\u015brednio zwi\u0105zanym z naszym cia\u0142em. Interesuj\u0105 go r\u00f3\u017cne rzeczy, kt\u00f3re z g\u0142osem robimy \u015bwiadomie czy nie\u015bwiadomie, r\u00f3\u017cne wady wymowy, zaj\u0105kni\u0119cia, j\u0119zyki egzotyczne. Jego teksty czasem przypominaj\u0105c np. francuzczyzn\u0119 nic w gruncie rzeczy nie znacz\u0105. Teatr jest w relacjach mi\u0119dzy d\u017awi\u0119kami, gestami, gestami d\u017awi\u0119kowymi. Aperghis tak ju\u017c przesi\u0105k\u0142 tym rodzajem teatru, \u017ce pisze w podobny spos\u00f3b nawet muzyk\u0119 instrumentaln\u0105. A utwory wokalne, takie jak np. Jactations<\/a><\/em> (par\u0119 te\u017c wykonanych na tym festiwalu), te\u017c s\u0105 pomy\u015blane tak, by wprawi\u0107 \u015bpiewaka w stan, jakby gra\u0142 w teatrze.<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142a, fascynacje: Mauricio Kagel, wczesny utw\u00f3r\u00a0Sur Sc\u00e8ne. <\/em>Grotowski. Bob Wilson. Futury\u015bci. Kurt Schwitters ze swoj\u0105 Ursonate<\/a><\/em>. Ruch dada.<\/p>\n

W og\u00f3le wida\u0107, \u017ce wyra\u017anie jest moda na przypominanie tych kierunk\u00f3w. Poprzedniej nocy portugalski artysta Miguel Azguime te\u017c da\u0142 wyst\u0119p b\u0119d\u0105cy w\u0142a\u015bciwie nowoczesnym dzie\u0142em poezji konkretnej, wizualnej i d\u017awi\u0119kowej zarazem. Z pr\u00f3b parateatralnych pokazanych na tegorocznym festiwalu te by\u0142y najciekawsze. Inne nieco zawiod\u0142y, jak Somnium<\/em> Mieczys\u0142awa Litwi\u0144skiego, sklejone z r\u00f3\u017cnych egzotyczno\u015bci i niedopracowane, czy Ogr\u00f3d Marty<\/em> Cezarego Duchnowskiego, gdzie \u015bwietnym efektom komputerowym i \u015bpiewowi Agaty Zubel towarzyszy\u0142 niestety dosy\u0107 grafoma\u0144ski tekst.<\/p>\n

Du\u017co jeszcze ciekawych rzeczy dzia\u0142o si\u0119 na Jesieni, ale musz\u0119 lecie\u0107 na dalsze! Dzi\u015b maraton elektroniczny. Wieczorem jednak si\u0119 z niego urw\u0119 i p\u00f3jd\u0119 na koncert Berli\u0144czyk\u00f3w. Mam tylko wej\u015bci\u00f3wk\u0119, ale i to dobre, trudno. Za to b\u0119d\u0119 Wam mog\u0142a zda\u0107 relacj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Georges Aperghis, tegoroczny sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciolatek\u00a0– posta\u0107 znana w \u015bwiecie muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej od dawna. W Polsce jednak jego utwory by\u0142y nader rzadko wykonywane z powodu stopnia trudno\u015bci. W tym roku jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 by\u0142a jednym z akcent\u00f3w Warszawskiej Jesieni i mo\u017cna by\u0142o przewidzie\u0107, \u017ce b\u0119d\u0105 to jedne z tych najciekawszych – a zw\u0142aszcza wykonany wczoraj w Teatrze Studio […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/395"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=395"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/395\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=395"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=395"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=395"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}