{"id":3968,"date":"2014-03-06T00:30:37","date_gmt":"2014-03-05T23:30:37","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=3968"},"modified":"2019-03-23T11:40:44","modified_gmt":"2019-03-23T10:40:44","slug":"druga-twarz-kotlisty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/03\/06\/druga-twarz-kotlisty\/","title":{"rendered":"Druga twarz kotlisty"},"content":{"rendered":"

Starsi melomani warszawscy, i mo\u017ce jeszcze tacy w \u015brednim wieku, pami\u0119taj\u0105 z pewno\u015bci\u0105 siwego pana za kot\u0142ami Filharmonii Narodowej. Jerzy Wo\u017aniak sp\u0119dzi\u0142 w tej orkiestrze dobrych par\u0119 dziesi\u0119cioleci, nie wiem, czy nie by\u0142 jednym z najd\u0142u\u017cej tu pracuj\u0105cych. O innej jego muzycznej dzia\u0142alno\u015bci nie wszyscy wiedzieli.<\/p>\n

<\/p>\n

Poza graniem w filharmonii zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c muzyk\u0105 l\u017cejsz\u0105, i to w r\u00f3\u017cnych zespo\u0142ach – w\u0142a\u015bnie odkry\u0142am, \u017ce grywa\u0142 np. z Markiem i Wackiem czy w zespole towarzysz\u0105cym popisom Starszych Pan\u00f3w. By\u0142 te\u017c pedagogiem. Nie wiedzia\u0142am jednak, \u017ce zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c komponowaniem utwor\u00f3w rozrywkowych.<\/p>\n

Macio Moretti znalaz\u0142 kiedy\u015b przypadkowo w antykwariacie singiel pod tytu\u0142em Xylotwist<\/em> – jak sama nazwa wskazuje, zapewne z lat 60. Kompozycje zawarte na tym singlu bardzo mu si\u0119 spodoba\u0142y, do tego stopnia, \u017ce zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 innych. Opowiada o tym tutaj<\/a>. Jak r\u00f3wnie\u017c o tym, \u017ce postanowi\u0142 zestawi\u0107 jego muzyk\u0119 – kt\u00f3rej zosta\u0142o niewiele – z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 ameryka\u0144skiego kompozytora muzyki filmowej, Lesa Baxtera. Nadspodziewanie pasowa\u0142y do siebie, cho\u0107 Baxter mia\u0142 raczej sk\u0142onno\u015bci do rytm\u00f3w latynoskich. U Wo\u017aniaka mamy, jak ju\u017c wspomnia\u0142am, twist, ale z drugiej strony nawi\u0105zania jeszcze do lat 20. i 30. – shimmy, ragtime. Wszystko – pyszna zabawa.<\/p>\n

Dzi\u015b w TR Warszawa gra\u0142a te utwory Warszawska Orkiestra Rozrywkowa im. I. Krenza (nie myli\u0107 z J. Krenzem, ojcem I. Krenza) pod kierownictwem Macia (tym razem bez Marcina Maseckiego). Muzycy w\u0142o\u017cyli w te archaiczne kawa\u0142ki \u015bwie\u017c\u0105 energi\u0119 i poczucie humoru. \u015awietnie si\u0119 tego s\u0142ucha\u0142o. Zapewne b\u0119dzie z tego p\u0142yta – muzycy zwi\u0105zani s\u0105 z wytw\u00f3rni\u0105 Lado ABC. A ja z przyjemno\u015bci\u0105 poznawa\u0142am drug\u0105 twarz Pana Jerzego. Mo\u017ce kto\u015b zna j\u0105 lepiej i wie np., w jakich zespo\u0142ach jeszcze grywa\u0142 i na czym? Bo w Filharmonii Narodowej – zawsze i niezmiennie tylko na kot\u0142ach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Starsi melomani warszawscy, i mo\u017ce jeszcze tacy w \u015brednim wieku, pami\u0119taj\u0105 z pewno\u015bci\u0105 siwego pana za kot\u0142ami Filharmonii Narodowej. Jerzy Wo\u017aniak sp\u0119dzi\u0142 w tej orkiestrze dobrych par\u0119 dziesi\u0119cioleci, nie wiem, czy nie by\u0142 jednym z najd\u0142u\u017cej tu pracuj\u0105cych. O innej jego muzycznej dzia\u0142alno\u015bci nie wszyscy wiedzieli.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3968"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3968"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3968\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8314,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3968\/revisions\/8314"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3968"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3968"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3968"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}