I ju\u017c po pierwszym Spotkaniu z Kreatywno\u015bci\u0105 Artystyczn\u0105 Dziecka. Jak wci\u0105\u017c podkre\u015bla\u0142 pomys\u0142odawca i szef artystyczny projektu, czyli Dominik Po\u0142o\u0144ski, chodzi\u0142o w nim nie o konkurs, nie o ocenianie, ale o docenianie. I wszystkie dzieci zosta\u0142y docenione, podkre\u015blono to wr\u0119czeniem wszystkim jednakowych dyplom\u00f3w (plus dyplom dla pedagoga) i nagrodami – ka\u017cde dosta\u0142o po odtwarzaczu mp3. Wszystkich dalszy rozw\u00f3j, jak zapowiadano, b\u0119dzie obserwowany przez organizator\u00f3w, a czw\u00f3rka zostanie wsparta w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny – b\u0119dzie zabierana do r\u00f3\u017cnych wa\u017cnych plac\u00f3wek kultury w kraju i za granic\u0105, na spotkania z artystami i co tam si\u0119 da za\u0142atwi\u0107 za bardzo przyzwoit\u0105 sum\u0119 pieni\u0119dzy pozyskan\u0105 od sponsor\u00f3w.<\/p>\n
Dzieci zg\u0142asza\u0142y si\u0119 z ca\u0142ego kraju, by\u0142y te\u017c wst\u0119pne eliminacje. Do fina\u0142owego spotkania w \u0142\u00f3dzkim Pa\u0142acu Pozna\u0144skich ostatecznie przyst\u0105pi\u0142o 21 dzieci z r\u00f3\u017cnych miast: \u0141odzi, Krakowa, Cz\u0119stochowy, Poznania, a tak\u017ce mniejszych miejscowo\u015bci. Spotkanie rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 ma\u0142ym recitalikiem Kuby Jakowicza z pianist\u0105, kt\u00f3ry nawet nie wiem, jak si\u0119 nazywa (ma na imi\u0119 Bartek, tak samo zreszt\u0105 jak\u00a0ten, co zwykle z Kub\u0105\u00a0gra) – zagrali kilka standardowych skrzypcowych przeboj\u00f3w jak Obertas<\/em> czy Dudziarz<\/em> Wieniawskiego, Cierpienia mi\u0142osne<\/em> Kreislera itp. No i oczywi\u015bcie sta\u0142o si\u0119 tak: dziewczynki ze szko\u0142y baletowej zacz\u0119\u0142y wyta\u0144cowywa\u0107 na pointach, rutynowo, jakby ju\u017c wcze\u015bniej do tych kawa\u0142k\u00f3w ta\u0144czy\u0142y; dzieciaki graj\u0105ce na skrzypcach, a zach\u0119cone do grania, wygrywa\u0142y jakie\u015b nuty niekoniecznie pasuj\u0105ce do reszty, inne dzieci malowa\u0142y lub wykonywa\u0142y kompozycje plastyczne (jeden ch\u0142opaczek wykona\u0142 z papieru i alufolii „samolot skojarze\u0144”, szybko go zreszt\u0105 sko\u0144czy\u0142 i potem si\u0119 ju\u017c tylko kr\u0119ci\u0142 po sali). Ciekawy by\u0142 p\u0119d do dzia\u0142ania grupowego: jak jedno zacz\u0119\u0142o na skrzypcach, to do\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 pozosta\u0142e, jak jedna dziewuszka wyci\u0105gn\u0119\u0142a z pud\u0142a z przygotowanymi materia\u0142ami wst\u0105\u017ck\u0119 i zacz\u0119\u0142a z ni\u0105 ta\u0144czy\u0107, to inne zrobi\u0142y to samo. Ale ostatecznie niekt\u00f3re z dzieciak\u00f3w przyci\u0105gn\u0119\u0142y wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 obserwator\u00f3w (nie juror\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c podkre\u015blano). Po minirecitalu Kuba zosta\u0142 nam\u00f3wiony do poimprowizowania, porozmawiania muzycznego z dzie\u0107mi graj\u0105cymi na skrzypcach i fajnie to wysz\u0142o, a jedna z „rozmawiaj\u0105cych” tak\u017ce zosta\u0142a nagrodzona.<\/p>\n Tak wi\u0119c posz\u0142o na \u017cywio\u0142 i tak mia\u0142o by\u0107. \u017be ten \u017cywio\u0142 ulega\u0142 w pewnym sensie samoograniczaniu, to te\u017c o czym\u015b m\u00f3wi – przede wszystkim o stylu naszego nauczania (czy raczej braku stylu) i uruchamiania kreatywno\u015bci.<\/p>\n Poprzedniego dnia dzieci mia\u0142y warsztaty przygotowuj\u0105ce, a tymczasem odby\u0142o si\u0119 kr\u00f3tkie, bo z\u0142o\u017cone z dw\u00f3ch referat\u00f3w, seminarium. Prof. Marek Dy\u017cewski wyg\u0142osi\u0142 d\u0142ug\u0105 apologi\u0119 szk\u00f3\u0142 Yamahy, kt\u00f3rych jest te\u017c wiele w Polsce, ale on m\u00f3wi\u0142 o szko\u0142ach japo\u0144skich, wspieraj\u0105c si\u0119 nagraniami z koncertu, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 kilkana\u015bcie lat temu w Warszawie. Ot\u00f3\u017c ja by\u0142am na tym koncercie i ju\u017c wtedy mnie uderzy\u0142o, \u017ce dzieci s\u0105 co prawda \u015bmia\u0142e i pomys\u0142owe (gra\u0142y wy\u0142\u0105cznie w\u0142asne kompozycje), ale te pomys\u0142y wida\u0107 od pocz\u0105tku by\u0142y ograniczane, bo obraca\u0142y si\u0119 w stylistyce romantyzmu i neoromantyzmu, nie wychodz\u0105c poza muzyk\u0119 filmow\u0105, i to w kiepskim gu\u015bcie. Ja bym nie by\u0142a zadowolona z takiego rezultatu. Co do innych spraw, o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0142 referent, mog\u0119 si\u0119 cz\u0119\u015bciowo zgodzi\u0107, poniewa\u017c znam te problemy z osobistego do\u015bwiadczenia. Ot\u00f3\u017c potwierdzam, \u017ce dobry moment do rozpocz\u0119cia nauki muzyki to ok.\u00a03 lata (ja w tym wieku papugowa\u0142am po siostrze, kt\u00f3ra by\u0142a ju\u017c w szkole muzycznej, a tak\u017ce zacz\u0119\u0142am ju\u017c sama sk\u0142ada\u0107 nutki w co\u015b w\u0142asnego; pos\u0142ano i mnie na nauki, kiedy sko\u0144czy\u0142am 4 lata), \u017ce znakomicie na rozw\u00f3j og\u00f3lny robi improwizacja (robi\u0142am to regularnie na niedzielnych „koncertach domowych”) i \u017ce czasem pomys\u0142y przy improwizowaniu wychodz\u0105 z samego grania (nieraz obsuni\u0119cie si\u0119 paluszka owocowa\u0142o nowym konceptem i nowymi melodiami). Nie wiem, czy prawd\u0105 jest, \u017ce s\u0142uch absolutny jest – jak twierdzi prof. Dy\u017cewski – jedynie wynikiem odpowiednio wczesnego treningu; odk\u0105d siebie pami\u0119tam, bawiono si\u0119 ze mn\u0105 w odgadywanie d\u017awi\u0119k\u00f3w (grane na pianinie powtarza\u0142am g\u0142osem, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce na klawiaturze), czyli tu si\u0119 zgadza, ale podobno nigdy si\u0119 nie myli\u0142am, wi\u0119c chyba\u00a0jakie\u015b predyspozycje musz\u0105 by\u0107. Natomiast ograniczanie stylistyki improwizowania i komponowania budzi we mnie protest, i to ostry.<\/p>\n Referat dr Wigi Bednarkowej m\u00f3wi\u0142 o koniecznych zmianach w sposobie prowadzenia lekcji i w sposobie oceniania, w celu pobudzenia kreatywno\u015bci. Ten wpis i tak si\u0119 ju\u017c do\u015b\u0107 wyd\u0142u\u017cy\u0142, wi\u0119c ju\u017c tylko wspomn\u0119, co tutaj mnie zaniepokoi\u0142o. Ot\u00f3\u017c referentka uwa\u017ca, \u017ce kiedy\u015b przekazuj\u0105c wiedz\u0119 wychowywa\u0142o si\u0119 „dziecko dostosowane”, a teraz pobudzaj\u0105c je do dzia\u0142a\u0144 powinno si\u0119 wychowywa\u0107 dzieci kreatywne. Pi\u0119knie. Ale je\u017celi lekcje mia\u0142yby by\u0107 przede wszystkim (jak zrozumia\u0142am) kolorowe i ha\u0142a\u015bliwe,\u00a0pr\u00f3buj\u0105ce za wszelk\u0105 cen\u0119 zainteresowa\u0107 odbiorc\u00f3w, mog\u0142yby szybko, jak mi si\u0119 wydaje, przerodzi\u0107 si\u0119 w cyrk, w niezdrowe kokietowanie dzieciak\u00f3w. Takie pop-lekcje. Jaka\u015b r\u00f3wnowaga jednak chyba by\u0142aby zdrowsza. Ale mo\u017ce ja ju\u017c jestem starej daty? Na pewno – co zawsze powtarzam – wiele tu zale\u017cy od tzw. materia\u0142u ludzkiego, czyli od nauczycieli. Czy b\u0119d\u0105 potrafili nie tylko kokietowa\u0107 i uruchamia\u0107, ale przy okazji co\u015b rzeczywi\u015bcie przekaza\u0107 wa\u017cnego, i to skutecznie. Bo cho\u0107 absolutnie zgadzam si\u0119, \u017ce nie tylko nauczyciel uczy ucznia, ale i odwrotnie (s\u0105 dziedziny, w kt\u00f3rych ucze\u0144 jest nawet bardziej zaawansowany), nie warto jednak przegina\u0107 w drug\u0105 stron\u0119.<\/p>\n