{"id":4098,"date":"2014-04-19T00:28:39","date_gmt":"2014-04-18T22:28:39","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4098"},"modified":"2014-04-19T00:28:39","modified_gmt":"2014-04-18T22:28:39","slug":"wielkopiatkowy-odlot","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/04\/19\/wielkopiatkowy-odlot\/","title":{"rendered":"Wielkopi\u0105tkowy odlot"},"content":{"rendered":"

Bardzo ju\u017c t\u0119sknili\u015bmy za Le Po\u00e8me Harmonique. I doczekali\u015bmy si\u0119: zn\u00f3w dali taki wyst\u0119p, \u017ce zapomnieli\u015bmy, gdzie jeste\u015bmy. Po raz pierwszy w Polsce wyst\u0105pili z Zespo\u0142em Wokalnym Capelli Cracoviensis (bo za granic\u0105 ju\u017c wyst\u0119powali razem nie raz).<\/p>\n

<\/p>\n

Nie tylko wyst\u0119powali, ale jeden z takich wyst\u0119p\u00f3w zarejestrowali na pi\u0119knej p\u0142ycie wydanej przez Alph\u0119, a zawieraj\u0105cej dwa radosne Te Deum<\/em>:<\/a> Marca-Antoine’a Charpentiera (to samo, z kt\u00f3rego zosta\u0142 wzi\u0119ty sygna\u0142 Eurowizji) i Jeana-Baptiste’a Lully’ego. Vincent Dumestre jest tak z tej wsp\u00f3\u0142pracy zadowolony, \u017ce planuje dalsze wsp\u00f3lne przedsi\u0119wzi\u0119cia. Jak pos\u0142ucha si\u0119 ich razem, trudno si\u0119 dziwi\u0107.<\/p>\n

Tym razem w wieczorze uczestniczy\u0142a tylko m\u0119ska cz\u0119\u015b\u0107 zespo\u0142u wokalnego – wykonano tak\u017ce dzie\u0142a Charpentiera: wyb\u00f3r z M\u00e9ditations pour le Car\u00eame <\/em>(Medytacje na Wielki Post) i z Le\u00e7ons des T\u00e9n\u00e8bres<\/em>. Ca\u0142o\u015b\u0107 poprzedzi\u0142 pe\u0142en surowego pi\u0119kna motet In pace<\/em> starszego o p\u00f3\u0142 wieku od Charpentiera Guillaume’a Bouzignaca; utw\u00f3r okaza\u0142 si\u0119 pieknym wprowadzeniem w nastr\u00f3j, a tak\u017ce zamkni\u0119ciem, poniewa\u017c zabrzmia\u0142 te\u017c jako drugi bis.<\/p>\n

Trzech solist\u00f3w \u015bpiewa\u0142o tego wieczoru – wszyscy znakomici, ka\u017cdy z nich inny: m\u0142ody tenor o \u0142agodnej barwie, Reinoud Van Mechelen, drugi tenor bardzo ekspresyjny – Jeffrey Thompson (najwi\u0119kszy dramat mia\u0142 miejsce w paru nutach, gdy zabrzmia\u0142y ostatnie s\u0142owa Jezusa: Ojcze, w twoje r\u0119ce oddaj\u0119 ducha mego<\/em> w cz\u0119\u015bci Tenebrae facta sunt<\/em> – by\u0142y jak krzyk) oraz bas Geoffroy Bouffi\u00e8re. Mieli bardzo du\u017co do \u015bpiewania, a zesp\u00f3\u0142 CC by\u0142 odpowiednim uzupe\u0142nieniem. W ostatnim, przejmuj\u0105cym Miserere<\/em> wyszed\u0142 na pierwszy plan, gasz\u0105c r\u00f3wnie\u017c stopniowo stoj\u0105ce na scenie gromnice. Ca\u0142y koncert rozbrzmiewa\u0142 w niemal ca\u0142kowitych ciemno\u015bciach, jedynymi \u017ar\u00f3d\u0142ami \u015bwiat\u0142a by\u0142y w\u0142a\u015bnie owe gromnice i – dla muzyk\u00f3w – lampeczki przy pulpitach.<\/p>\n

Dzi\u0119ki tym ciemno\u015bciom, ale te\u017c dzi\u0119ki tej muzyce, nie trac\u0105cej cech barokowych, ale bardziej surowej i mrocznej, mo\u017cna by\u0142o po prostu odlecie\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bardzo ju\u017c t\u0119sknili\u015bmy za Le Po\u00e8me Harmonique. I doczekali\u015bmy si\u0119: zn\u00f3w dali taki wyst\u0119p, \u017ce zapomnieli\u015bmy, gdzie jeste\u015bmy. Po raz pierwszy w Polsce wyst\u0105pili z Zespo\u0142em Wokalnym Capelli Cracoviensis (bo za granic\u0105 ju\u017c wyst\u0119powali razem nie raz).<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4098"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4098"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4098\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4101,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4098\/revisions\/4101"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4098"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4098"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4098"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}