{"id":4102,"date":"2014-04-19T23:05:53","date_gmt":"2014-04-19T21:05:53","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4102"},"modified":"2014-04-19T23:05:53","modified_gmt":"2014-04-19T21:05:53","slug":"kwiecista-msza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/04\/19\/kwiecista-msza\/","title":{"rendered":"Kwiecista msza"},"content":{"rendered":"

R\u00f3\u017cne wspania\u0142e muzyki rozbrzmiewa\u0142y ju\u017c w wielickiej Kaplicy \u015bw. Kingi, ale po zesz\u0142orocznym wsp\u00f3lnym wyst\u0119pie zespo\u0142\u00f3w Peregrina i La Morra mo\u017cna by\u0142o si\u0119 przekona\u0107, \u017ce jest to fantastyczne miejsce do wykonywania muzyki \u015bredniowiecza. Tak\u017ce wi\u0119c dla pierwszego na krakowskim festiwalu koncertu zespo\u0142u Mala Punica.<\/p>\n

<\/p>\n

Formacja ta, za\u0142o\u017cona w 1987 r. przez Argenty\u0144czyka Pedro Memelsdorffa, wymienia\u0142a zapewne ju\u017c nieraz ca\u0142y sw\u00f3j sk\u0142ad poza szefem. Pono\u0107 sk\u0142ad na ten koncert te\u017c z jakich\u015b tam organizacyjnych powod\u00f3w zmienia\u0142 si\u0119 w ostatniej chwili. Jednak temu muzykowi mo\u017cna wierzy\u0107 na tyle, \u017ce wiadomo, i\u017c musz\u0105 z nim wyst\u0119powa\u0107 arty\u015bci na wyj\u0105tkowym poziomie.\u00a0 Takiego zreszt\u0105 wymaga repertuar, w kt\u00f3rym Mala Punica si\u0119 specjalizuje: trecento i ars subtilior. Gdy zesp\u00f3\u0142 wyst\u0119powa\u0142 na Actus Humanus<\/a>, wyrazi\u0142am nadziej\u0119, \u017ce pr\u0119dko powr\u00f3ci. No i wr\u00f3ci\u0142 po p\u00f3\u0142tora roku – z tymi samymi wspania\u0142ymi \u015bpiewakami (plus sopranistka Anne-Kathryn Olsen), z kt\u00f3rymi wyst\u0105pi\u0142 w Gda\u0144sku.<\/p>\n

Tam by\u0142o \u015bwiecko, tu – religijnie: by\u0142 to repertuar utrwalony niegdy\u015b na p\u0142ycie pt. Missa cantilena<\/em><\/a>. Zawsze mam wra\u017cenie s\u0142uchaj\u0105c tej stylistyki, \u017ce by\u0142 w niej nie tylko perfekcjonizm, ale i swoisty awangardyzm, kt\u00f3ry by\u0142 jakby niezale\u017cn\u0105 odn\u00f3\u017ck\u0105 w historii muzyki. Jest to muzyka do takiego stopnia rozwini\u0119ta, \u017ce ju\u017c dalej si\u0119 rozwija\u0107 nie da\u0142a; konsekwencj\u0105 by\u0142o upraszczanie j\u0119zyka, ponowne, ale ju\u017c inne komplikacje mog\u0142y nast\u0105pi\u0107 dopiero po wyhamowaniu. Ta muzyka dzia\u0142a poprzez swoj\u0105 spekulatywno\u015b\u0107, matematyczno\u015b\u0107 – pomi\u0119dzy t\u0105 matematyk\u0105 unosi si\u0119 duch.<\/p>\n

\u015apiewano wi\u0119c cz\u0119\u015bci ordinario missae<\/em> stworzone g\u0142\u00f3wnie przez Matteo da Perugia i Antonio Zaccara de Teramo, a tak\u017ce fragmenty anonimowe. Tym razem nie by\u0142o mo\u017ce a\u017c tak idealnie perfekcyjnie, wida\u0107 by\u0142o, \u017ce Memelsdorff zafascynowany wyj\u0105tkowym rzeczywi\u015bcie wn\u0119trzem mia\u0142 w nim ochot\u0119 na eksperymenty przestrzenne, kaza\u0142 wi\u0119c \u015bpiewakom przemieszcza\u0107 si\u0119 w r\u00f3\u017cne miejsca sali. Efekt by\u0142 pi\u0119kny, cho\u0107 w ko\u0144cowym Benedicamus Domino<\/em>, gdy ca\u0142a pi\u0105tka solist\u00f3w zgrupowa\u0142a si\u0119 na widowni w przej\u015bciu \u015brodkowym, mia\u0142o to swoje konsekwencje przez chwil\u0119 (rozchodzenie si\u0119 g\u0142os\u00f3w z instrumentalistami). Ale zesp\u00f3\u0142 zrehabilitowa\u0142 si\u0119 na bis, \u015bpiewaj\u0105c to samo ju\u017c ca\u0142kiem konwencjonalnie. Jednak jak\u0105\u015b atmosfer\u0119 improwizacji si\u0119 wyczuwa\u0142o.<\/p>\n

Mimo to warto by\u0142o zanurzy\u0107 si\u0119 w tym wartkim nurcie elokwentnych, kwiecistych i szybkich przem\u00f3w wokalnych\u00a0 i – zn\u00f3w – odp\u0142yn\u0105\u0107. Prawie co wiecz\u00f3r mamy tu okazj\u0119 do odp\u0142yni\u0119cia, i dobrze. Ostatnie dwa wieczory b\u0119d\u0105 inne, bo i czas b\u0119dzie ju\u017c inny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

R\u00f3\u017cne wspania\u0142e muzyki rozbrzmiewa\u0142y ju\u017c w wielickiej Kaplicy \u015bw. Kingi, ale po zesz\u0142orocznym wsp\u00f3lnym wyst\u0119pie zespo\u0142\u00f3w Peregrina i La Morra mo\u017cna by\u0142o si\u0119 przekona\u0107, \u017ce jest to fantastyczne miejsce do wykonywania muzyki \u015bredniowiecza. Tak\u017ce wi\u0119c dla pierwszego na krakowskim festiwalu koncertu zespo\u0142u Mala Punica.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4102"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4102"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4102\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4104,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4102\/revisions\/4104"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4102"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4102"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4102"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}