{"id":411,"date":"2009-10-27T23:59:17","date_gmt":"2009-10-27T22:59:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=411"},"modified":"2009-10-28T00:00:09","modified_gmt":"2009-10-27T23:00:09","slug":"relaksowa-rpo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/10\/27\/relaksowa-rpo\/","title":{"rendered":"Relaksowa RPO"},"content":{"rendered":"

W\u0142a\u015bnie\u00a0w Filharmonii Narodowej odby\u0142 si\u0119 kolejny koncert z cyklu „Wielkie orkiestry \u015bwiata”. Tym razem gra\u0142a Royal Philharmonic Orchestra<\/a>, dyrygowa\u0142 jej obecny szef Charles Dutoit. I je\u015bli poprzedni koncert, na kt\u00f3rym by\u0142am, czyli Berli\u0144czyk\u00f3w, wywo\u0142ywa\u0142 wielkie emocje, to ten by\u0142 po prostu czyst\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 i wypoczynkiem. Wypoczynkiem komfortowym, bo cz\u0142owiek mia\u0142 pewno\u015b\u0107, \u017ce wszystko, co us\u0142yszy, b\u0119dzie bardzo dobrej jako\u015bci – i by\u0142o.<\/p>\n

Program sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z trzech utwor\u00f3w nale\u017c\u0105cych do gatunku hit\u00f3w. Na pocz\u0105tek, dla rozlu\u017anienia, bajeczka – suita Ma m\u00e8re l’oye<\/em>, rozpocz\u0119ta pi\u0119knym „by\u0142a sobie raz…” (Pawana \u015api\u0105cej kr\u00f3lewny<\/a>;<\/em> uwielbia\u0142y\u015bmy kiedy\u015b z siostr\u0105 gra\u0107 j\u0105 na cztery r\u0119ce<\/a>), poprzez \u0142agodn\u0105\u00a0melancholi\u0119 Tomcia Paluszka<\/a><\/em>, s\u0142odk\u0105 francusk\u0105 chinoiserie<\/em> Brzydulki, cesarzowej pag\u00f3d<\/a><\/em>, disneyowsk\u0105 Rozmow\u0119 Pi\u0119knej z Besti\u0105<\/a><\/em>, a\u017c do szumi\u0105cego Czarodziejskiego ogrodu<\/em>.<\/p>\n

Potem co\u015b z w\u0142asnego podw\u00f3rka: Enigma Variations<\/em>, jeden z najpopularniejszych utwor\u00f3w Elgara, tak\u017ce mi\u0142y w s\u0142uchaniu, cho\u0107 przecie\u017c nie tak ca\u0142kiem bezproblemowy. Tutaj<\/a> wi\u0119cej o utworze. A w drugiej cz\u0119\u015bci uk\u0142on w stron\u0119 Europy Wschodniej – fragmenty muzyki baletowej z Romea i Julii<\/em> Prokofiewa. Pewnie, \u017ce nie brak\u0142o tu dramat\u00f3w, jak pojedynek Tybalda z Merkucjem i \u015bmier\u0107 tego pierwszego (marsz \u017ca\u0142obny zagrany z ogromn\u0105 si\u0142\u0105 i precyzj\u0105) czy lament Romea przed grobem Julii. Ale przecie\u017c to dramat oswojony, znany, lubiany. Publiczno\u015b\u0107 reagowa\u0142a entuzjastycznie. Bis\u00f3w jednak nie by\u0142o.<\/p>\n

Jak mo\u017cemy zobaczy\u0107 na stronie Royal Philharmonic Orchestra, nam trafi\u0142 si\u0119 jej koncert bez solisty, ale ju\u017c jutro w Wiedniu zagra ze s\u0142uchanym tu ostatnio Joshu\u0105 Bellem, pojutrze w Monachium z m\u0142od\u0105 wiolonczelistk\u0105 Sol Gabetta, a w nast\u0119pne dni, w Bremen i Amsterdamie, z Renee Fleming. Trudno. I tak by\u0142o warto p\u00f3j\u015b\u0107. Jak na koncert Berli\u0144czyk\u00f3w, cho\u0107 z zupe\u0142nie innych powod\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142a\u015bnie\u00a0w Filharmonii Narodowej odby\u0142 si\u0119 kolejny koncert z cyklu „Wielkie orkiestry \u015bwiata”. Tym razem gra\u0142a Royal Philharmonic Orchestra, dyrygowa\u0142 jej obecny szef Charles Dutoit. I je\u015bli poprzedni koncert, na kt\u00f3rym by\u0142am, czyli Berli\u0144czyk\u00f3w, wywo\u0142ywa\u0142 wielkie emocje, to ten by\u0142 po prostu czyst\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 i wypoczynkiem. Wypoczynkiem komfortowym, bo cz\u0142owiek mia\u0142 pewno\u015b\u0107, \u017ce wszystko, co us\u0142yszy, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/411"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=411"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/411\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=411"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=411"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=411"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}