{"id":4111,"date":"2014-04-22T00:05:48","date_gmt":"2014-04-21T22:05:48","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4111"},"modified":"2014-04-22T00:08:04","modified_gmt":"2014-04-21T22:08:04","slug":"pod-aniolkiem-i-diabelkiem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/04\/22\/pod-aniolkiem-i-diabelkiem\/","title":{"rendered":"Pod anio\u0142kiem i diabe\u0142kiem"},"content":{"rendered":"<p>Anio\u0142ek (Angelo) by\u0142(a) z Korei, w bia\u0142ej sukni, Diabe\u0142ek (Lucifero) &#8211; z Norwegii,\u00a0 w czarnym garniturze. \u0141adny pomys\u0142 mia\u0142 Ren\u00e9 Jacobs, \u017ceby ustawi\u0107 ich z ty\u0142u sceny, wy\u017cej, na przeciwstawnych pozycjach. Pomaga\u0142o to dramaturgii <em>La Resurrezione<\/em> Haendla.<\/p>\n<p><!--more-->Te dwie postacie zreszt\u0105 by\u0142y najlepsze. Sunhae Im jest obdarzona ja\u015bniutkim, wysokim sopranem, Johannes Weisser jest niby barytonem, ale kiedy w ostatniej swojej wypowiedzi schodzi\u0142 z powrotem do piekielnych czelu\u015bci, czyni\u0142 to w niskim basowym rejestrze. Ich przegadywanki stanowi\u0105 opowie\u015b\u0107 pierwszoplanow\u0105 na pocz\u0105tku ka\u017cdej z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci oratorium. Reszta nale\u017cy do ziemskich bohater\u00f3w dramatu: Marii Magdaleny (Maddalena), Marii Kleofasowej (Cleofe) i Jana (Giovanni).<\/p>\n<p>Oratorium to zosta\u0142o na Misteriach Paschaliach wykonane po raz drugi &#8211; pierwszy raz zabrzmia\u0142o cztery lata temu w interpretacji Il Giardino Armonico pod kierownictwem Giovanniego Antoniniego. \u0141\u0105czy\u0142 te dwa wykonania tenor angielski Jeremy Ovenden; za ka\u017cdym razem robi\u0142 niez\u0142e wra\u017cenie. Tegorocznej Maddalenie &#8211; Belgijce Sophie Karth\u00e4user &#8211; nie da si\u0119 wiele zarzuci\u0107, ale jako\u015b nie by\u0142a w moim typie; nie wiem, czy z powodu wibracji, czy rodzaju ekspresji, nie umiem tego okre\u015bli\u0107. Ozdob\u0105 sk\u0142adu solist\u00f3w mia\u0142a by\u0107 Sonia Prina jako Cleofe; niestety w ostatniej chwili si\u0119 rozchorowa\u0142a (podobno bardzo \u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce nie mog\u0142a przyjecha\u0107). Zast\u0105pi\u0142a j\u0105 Wiebke Lehmkuhl z Niemiec, prawdziwa kontralcistka o \u0142adnym ciep\u0142ym brzmieniu, ale nie o tak wyrazistej osobowo\u015bci jak Sonia (o to zreszt\u0105 w og\u00f3le trudno).<\/p>\n<p>Z zespo\u0142em instrumentalnym &#8211; Le Cercle de l&#8217;Harmonie &#8211; by\u0142o r\u00f3\u017cnie; nie jest to zesp\u00f3\u0142 Jacobsa, jego za\u0142o\u017cycielem by\u0142 dyrygent J\u00e9r\u00e9mie Rhorer (kt\u00f3ry ostatnio go\u015bci\u0142 na Festiwalu Beethovenowskim) i skrzypek Julien Chauvin, kt\u00f3ry jest koncertmistrzem (warto doda\u0107, \u017ce w zespole gra polska skrzypaczka Martyna Pastuszka). Wykonanie chyba by\u0142o do\u015b\u0107 napr\u0119dce klecone, podobno w ostatniej niemal chwili trzeba by\u0142o wymieni\u0107 gambist\u0119 (o ile dobrze zauwa\u017cyli\u015bmy, owym znakomitym zast\u0119pc\u0105 by\u0142 Petr Wagner). A sam Jacobs te\u017c by\u0142 zdaje si\u0119 w nienajlepszej zdrowotnej formie. C\u00f3\u017c, do\u015b\u0107 d\u0142ugo trwa\u0142o, zanim przyjecha\u0142 do nas&#8230; Ale og\u00f3lnie festiwal sko\u0144czy\u0142 si\u0119 w nastroju bardzo pozytywnym; ostatni ch\u00f3r zosta\u0142 nawet zabisowany. Jedna zabawna rzecz: koncert rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 dzi\u015b wyj\u0105tkowo o 19 zamiast o 20 i mn\u00f3stwo os\u00f3b si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0142o. W tym i ja, i paru koleg\u00f3w recenzent\u00f3w, i wielu znajomych&#8230;<\/p>\n<p>Bardzo mi\u0142o by\u0142o spotka\u0107 tu, jak co roku, wielu dywanowych bywalc\u00f3w: <strong>Beat\u0119<\/strong>, <strong>a cappell\u0119<\/strong>, <strong>notari\u0119<\/strong>, <strong>PAK-a<\/strong>, <strong>Mateusza Borkowskiego<\/strong>, <strong>Jakuba Puchalskiego<\/strong>, <strong>pfk<\/strong>&#8230; no i czytaj\u0105cych, ale nie komentuj\u0105cych, kt\u00f3rzy jednak byli tak mili, \u017ceby mi o tym powiedzie\u0107. Wszystkich serdecznie pozdrawiam. Rano do domu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Anio\u0142ek (Angelo) by\u0142(a) z Korei, w bia\u0142ej sukni, Diabe\u0142ek (Lucifero) &#8211; z Norwegii,\u00a0 w czarnym garniturze. \u0141adny pomys\u0142 mia\u0142 Ren\u00e9 Jacobs, \u017ceby ustawi\u0107 ich z ty\u0142u sceny, wy\u017cej, na przeciwstawnych pozycjach. Pomaga\u0142o to dramaturgii La Resurrezione Haendla.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4111"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4111"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4111\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4116,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4111\/revisions\/4116"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4111"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4111"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4111"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}