Daniil Trifonov pr\u00f3bowa\u0142 nas dzi\u015b przekona\u0107, \u017ce tak. Niestety nie zawsze w spos\u00f3b przekonuj\u0105cy.<\/p>\n
<\/p>\n
Dla lepszego przyswojenia tej koncepcji zagra\u0142 na pocz\u0105tek pierwszy i trzeci utw\u00f3r z pierwszego zeszytu Images<\/em>: Reflets dans l’eau<\/em> i Mouvemen<\/em>t. Debussy to jest rzeczywi\u015bcie naprawd\u0119 jego muzyka, wspaniale si\u0119 w niej czuje i \u015bwietnie oddaje nastroje. W\u0142a\u015bciwie to ch\u0119tnie by si\u0119 pos\u0142ucha\u0142o jego recitalu debussy’owskiego.<\/p>\n No, ale jak si\u0119 przyje\u017cd\u017ca do Polski, trzeba gra\u0107 Chopina, wi\u0119c nast\u0105pi\u0142y Preludia<\/em> op. 28. I tu mam uczucia wielce mieszane. W powolnych preludiach by\u0142 liryczny i romantyczny tak, jak trzeba. Ale w szybkich zbytnio ulega\u0142 pokusie, by kreowa\u0107 je w\u0142a\u015bnie na dzie\u0142ka impresjonistyczne, wi\u0119c p\u0119dzi\u0142 i szemra\u0142, nierzadko z tego po\u015bpiechu daj\u0105c po s\u0105siadach. Czasem te\u017c przesiada\u0142 si\u0119 attacca z jednego preludium na drugie, np. z burzliwego b-moll na spokojniejsze (ale nie w jego wypadku) As-dur. Momenty mia\u0142 bardzo pi\u0119kne, ale chwilami by\u0142o to nie do przyj\u0119cia.<\/p>\n Wi\u0119cej umiaru by\u0142o w rozpocz\u0119ciu Etiud symfonicznych<\/em> Schumanna, ale i tu im dalej, tym bardziej ch\u0142opaka ponosi\u0142o, a ju\u017c ca\u0142kiem ponios\u0142o go w finale. Troch\u0119, trzeba powiedzie\u0107, okrzep\u0142, je\u015bli chodzi o si\u0142\u0119 fizyczn\u0105, wi\u0119cej potrafi „przywali\u0107”, ale to jego forte wci\u0105\u017c jest jakie\u015b cienkie.\u00a0Jednak tu przynajmniej nie zamazywa\u0142.<\/p>\n Gorzej z bisami. W sumie najsympatyczniej wypad\u0142a transkrypcja Gawota<\/em><\/a> ze skrzypcowej\u00a0Partity E-dur<\/em> Bacha. Ale potem… Drugiego bisu w og\u00f3le nie rozszyfrowa\u0142am, podejrzewam co\u015b rosyjskiego (Medtner czy kto\u015b w tym rodzaju?), ale by\u0142o to tak kompletnie zamazane, \u017ce trudno by\u0142o cokolwiek zrozumie\u0107. Walc Es-dur<\/em> Chopina zagra\u0142 zupe\u0142nie inaczej ni\u017c na tym linku, kt\u00f3ry wrzuci\u0142am wczoraj, co nie znaczy, \u017ce lepiej… ale koszmarem po prostu by\u0142a transkrypcja uwertury do Zemsty nietoperza<\/em> Straussa, kt\u00f3ra niby jest jego przebojem<\/a>,\u00a0jednak tym razem chyba jednej nuty nie by\u0142o czystej.<\/p>\n Bardzo lubi\u0119 Dani\u0142k\u0119, zreszt\u0105 on w og\u00f3le budzi sympati\u0119, wi\u0119c tym bardziej jest mi smutno. Rozwin\u0105\u0142 si\u0119 z pewno\u015bci\u0105, je\u015bli chodzi o subtelno\u015bci d\u017awi\u0119kowe – co pokaza\u0142 w Debussym i (jednak cz\u0119\u015bciowo) w Chopinie –\u00a0ale wci\u0105\u017c jest \u017arebakiem, kt\u00f3rego ponosi. A jak go ponosi, to jest to zgubne dla sensu muzyki, kt\u00f3r\u0105 gra, cho\u0107 w momentach, w kt\u00f3rych go nie ponosi, s\u0142ycha\u0107 i wra\u017cliwo\u015b\u0107, i inteligencj\u0119 muzyczn\u0105, i \u015bwiadomo\u015b\u0107. Ten \u017arebakowy p\u0119d\u00a0jest jednak po prostu silniejszy od niego. A wzmacniany jest jeszcze premiowaniem przez publiczno\u015b\u0107 brawami i obowi\u0105zkowymi stojakami. Ja, zw\u0142aszcza\u00a0pomi\u0119dzy bisami, tylko siedzia\u0142am i si\u0119 smuci\u0142am.<\/p>\n No, ale on wci\u0105\u017c ma tylko 23 lata. Mo\u017ce kiedy\u015b przestanie by\u0107 \u017arebaczkiem? Cho\u0107 to chyba zaczyna ju\u017c zbyt d\u0142ugo trwa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Daniil Trifonov pr\u00f3bowa\u0142 nas dzi\u015b przekona\u0107, \u017ce tak. Niestety nie zawsze w spos\u00f3b przekonuj\u0105cy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4150"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4150"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4150\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4162,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4150\/revisions\/4162"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4150"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4150"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4150"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}