{"id":416,"date":"2009-11-08T00:07:56","date_gmt":"2009-11-07T23:07:56","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=416"},"modified":"2009-11-08T22:35:10","modified_gmt":"2009-11-08T21:35:10","slug":"powrot-terytoriow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/11\/08\/powrot-terytoriow\/","title":{"rendered":"Powr\u00f3t Terytori\u00f3w"},"content":{"rendered":"<p>Jak to dobrze, \u017ce z dzisiejsz\u0105 premier\u0105 <em>Zag\u0142ady domu Usher\u00f3w<\/em> Glassa w Sali im. M\u0142ynarskiego Opery Narodowej wr\u00f3ci\u0142 cykl Terytoria, jedna z najbardziej warto\u015bciowych inicjatyw dyrektora Treli\u0144skiego z poprzedniej kadencji. W\u0142a\u015bnie dzi\u015b wspominali\u015bmy z kolegami niezapomniane spektakle, jak <em>Curlew River<\/em> Brittena czy <em>Peleasa i Melizand\u0119<\/em> Debussy&#8217;ego. By\u0142 te\u017c koncertospektakl z muzyk\u0105 Janaczka (<em>Zapiski cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142<\/em>) i Mykietyna (<em>Sonety Szekspira<\/em>). By\u0142 spektakl z\u0142o\u017cony z opery\u00a0<em>Fedra<\/em> Agaty Zubel i baletu <em>Alpha Kryonia Xe<\/em> Aleksandry Gryki. Na par\u0119 lat wszystko posz\u0142o na marne. Teraz cykl zosta\u0142 podj\u0119ty, a zatrudnieni do niego zostali m\u0142odzi re\u017cyserzy, eksperymentuj\u0105cy w operze. Maj\u0105 to by\u0107 m.in. Micha\u0142 Zadara, kt\u00f3ry w marcu wyre\u017cyseruje <em>Orestej\u0119<\/em> Xenakisa, i Maja Kleczewska, kt\u00f3ra w maju zajmie si\u0119 dwoma dzie\u0142ami kompozytor\u00f3w m\u0142odego pokolenia: Aleksandra Nowaka (<em>Sudden Rain<\/em>) i zn\u00f3w Agaty Zubel (<em>Between<\/em>). Do cyklu Terytoria zaliczono te\u017c <em>Qudsja Zaher<\/em> Paw\u0142a Szyma\u0144skiego, kt\u00f3re wreszcie ma zosta\u0107 wystawione w czerwcu.<\/p>\n<p>Dzi\u015b, na pocz\u0105tek, pokazano rzecz niekoniecznie atrakcyjn\u0105 pod wzgl\u0119dem samej muzyki, ale \u015bwietnie zrobion\u0105 &#8211; i na dodatek jest to debiut m\u0142odej re\u017cyserki w operze! Barbara Wysocka to w og\u00f3le ciekawa posta\u0107, jest z wykszta\u0142cenia muzykiem (skrzypaczk\u0105; studiowa\u0142a we Freiburgu), uko\u0144czy\u0142a te\u017c studia aktorskie i re\u017cyserskie w Krakowie i jest aktork\u0105 Starego Teatru, a od niedawna tak\u017ce re\u017cyseruje &#8211; wystawi\u0142a <em>Kl\u0105tw\u0119<\/em> wg Wyspia\u0144skiego i <em>Kaspara<\/em> Petera Handke.<\/p>\n<p>Na konferencji przed premier\u0105 bardzo zr\u0119cznie omija\u0142a opisy, \u017ceby nie zdradzi\u0107 przedwcze\u015bnie swoich pomys\u0142\u00f3w na ten spektakl, ale podkre\u015bla\u0142a, \u017ce: po pierwsze, inspirowa\u0142a si\u0119 muzyk\u0105, ale po drugie &#8211; cz\u0119\u015bciej spogl\u0105da\u0142a do opowiadania Poe ni\u017c do libretta, poniewa\u017c jego proza &#8222;jest zawsze nieoczywista, niedopowiedziana&#8221;. Stara\u0142a si\u0119 wi\u0119c, by i spektakl by\u0142 nieoczywisty i niedopowiedziany. No i wszystko okaza\u0142o si\u0119 prawd\u0105. Te\u017c mo\u017ce nie chcia\u0142abym za bardzo tu spektaklu opisywa\u0107 na wszelki wypadek, gdyby kto\u015b si\u0119 wybiera\u0142 (jeszcze, poza jutrzejszym przedstawieniem z drug\u0105 obsad\u0105, 14, 15 i 22 listopada), ale rzeczywi\u015bcie widoczne jest, \u017ce re\u017cyserka nie posz\u0142a \u015bci\u015ble za librettem i \u017ce posz\u0142a za muzyk\u0105 &#8211; pewne obsesyjne gesty i zachowania na scenie znakomicie harmonizuj\u0105 z obsesyjnie powtarzanymi motywami u Glassa. Muzyka sama w sobie jest piekielnie nudna, przynajmniej dla mnie, ale to w\u0142a\u015bciwie nie jest muzyka, tylko t\u0142o s\u0142u\u017c\u0105ce do pot\u0119gowania nastroju beznadziei, kt\u00f3r\u0105 to rol\u0119 spe\u0142nia idealnie. Podziwiam muzyk\u00f3w i dowodz\u0105cego nimi Wojciecha Michniewskiego, bo \u017ceby si\u0119 nie pomyli\u0107 w tych wszystkich powtarzankach, trzeba by\u0107 absolutnie przytomnym i mie\u0107 \u015bwi\u0119t\u0105 cierpliwo\u015b\u0107. Inaczej mo\u017cna dosta\u0107 kr\u0119\u0107ka.<\/p>\n<p>Dzi\u015b \u015bpiewali: Adam Szersze\u0144 (William), Brian Stucki (Roderick Usher), Agnieszka Piass (Madeline Usher), Czes\u0142aw Ga\u0142ka (S\u0142u\u017c\u0105cy), Krzysztof Szmyt (Lekarz). Zw\u0142aszcza podoba\u0142 mi si\u0119 ten ameryka\u0144ski \u015bpiewak o polskich korzeniach, a Madeline w swojej roli bez s\u0142\u00f3w pokaza\u0142a \u0142adny g\u0142os. W drugiej obsadzie t\u0119 rol\u0119 \u015bpiewa Agata Zubel, Williamem jest Andrzej Witlewski, a Roderickiem &#8211; Tomasz Krzysica. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce jej nie zobacz\u0119, ale jutro id\u0119 na koncert. Mo\u017ce p\u00f3\u017aniej?<\/p>\n<p>W ka\u017cdym razie spektakl bardzo polecam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jak to dobrze, \u017ce z dzisiejsz\u0105 premier\u0105 Zag\u0142ady domu Usher\u00f3w Glassa w Sali im. M\u0142ynarskiego Opery Narodowej wr\u00f3ci\u0142 cykl Terytoria, jedna z najbardziej warto\u015bciowych inicjatyw dyrektora Treli\u0144skiego z poprzedniej kadencji. W\u0142a\u015bnie dzi\u015b wspominali\u015bmy z kolegami niezapomniane spektakle, jak Curlew River Brittena czy Peleasa i Melizand\u0119 Debussy&#8217;ego. By\u0142 te\u017c koncertospektakl z muzyk\u0105 Janaczka (Zapiski cz\u0142owieka, kt\u00f3ry [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/416"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=416"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/416\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=416"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=416"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=416"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}