Ju\u017c od dawna by\u0142am ciekawa, jak to jest na koncertach wokalnych na dziedzi\u0144cu Wawelu, kt\u00f3re co roku Opera Krakowska organizuje w ramach swojego letniego festiwalu. No i zobaczy\u0142am – bardzo sympatyczna impreza.<\/p>\n
<\/p>\n
Przede wszystkim nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce to takie gigantyczne koncerty. Ten trwa\u0142 trzy godziny, z przerw\u0105 i bisem. Jak porz\u0105dny spektakl. M\u00f3wi to o znakomitej kondycji kwartetu solist\u00f3w, kt\u00f3rzy wci\u0105\u017c si\u0119 wymieniali, ci\u0119\u017cko pracowali solo, w duetach (wszystkie mo\u017cliwe kombinacje) i wreszcie, na fina\u0142 w kwartecie. A jeszcze trzeba by\u0142o si\u0119 popisywa\u0107, wy\u015bpiewywa\u0107 koloratury, r\u00f3\u017cne tam wysokie c (powiedzmy, \u017ce inne d\u017awi\u0119ki) i troch\u0119 u\u017cy\u0107 te\u017c aktorstwa, zw\u0142aszcza w scenkach. \u017be nie wspomn\u0119 o szybkim przebieraniu – na ka\u017cde wyj\u015bcie by\u0142a inna kreacja.<\/p>\n
Bardzo udane by\u0142o dzi\u015b \u015bpiewanie. Wspomniane koloratury mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107 oczywi\u015bcie przede wszystkim w wykonaniu Katarzyny Ole\u015b-Blachy, kt\u00f3rej s\u0105 specjalno\u015bci\u0105. By\u0142a m.in.\u00a0 \u0141ucja<\/em> w arii z I aktu i w duecie z Enrikiem (Ruci\u0144ski), by\u0142o brawurowe Martern aller Arten<\/em> z Uprowadzenia z seraju<\/em> i popisowe Les filles de Cadixe<\/em> Delibesa. Iwona Socha pokaza\u0142a, \u017ce le\u017cy jej raczej belcanto; s\u0142odziutkie by\u0142o zw\u0142aszcza O mio babbino caro<\/em>.<\/p>\n Znakomicie zaprezentowa\u0142 si\u0119 Arnold Rutkowski, kt\u00f3ry poza nami\u0119tnymi duetami mia\u0142 pole do popisu w takich przebojach jak Nessun dorma<\/em> czy pod koniec, w cz\u0119\u015bci troch\u0119 l\u017cejszej, Granada<\/em>. Ale szczeg\u00f3lnie wielk\u0105 przyjemno\u015b\u0107 mia\u0142o si\u0119 ze s\u0142uchania Artura Ruci\u0144skiego, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 koncert pi\u0119knym O du mein holder Abendstern<\/em> z Tannhausera, przypomnia\u0142 te\u017c ari\u0119 Jeleckiego z Damy pikowej<\/em> i z humorem za\u015bpiewa\u0142 pod koniec Non ti scordar di me. <\/em>Wybitny po prostu by\u0142 duet obu pan\u00f3w z Don Carlosa<\/em>. Ju\u017c si\u0119 ciesz\u0119 na premier\u0119 Oniegina<\/em> w Operze Wroc\u0142awskiej podobno w przysz\u0142ym sezonie, gdzie maj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c spotka\u0107 (tak mi powiedzia\u0142 Marcin Na\u0142\u0119cz-Niesio\u0142owski, kt\u00f3ry ma dyrygowa\u0107 t\u0105 premier\u0105).<\/p>\n Dziedziniec by\u0142 wype\u0142niony publiczno\u015bci\u0105. Bardzo przyjemny nastr\u00f3j by\u0142 w tym czasie zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca, a p\u00f3\u017aniej, gdy si\u0119 ju\u017c \u015bciemni\u0142o, kolory szala\u0142y po kru\u017cgankach, ale nie przesadnie. Nag\u0142o\u015bnienie sprawia\u0142o chwilami k\u0142opoty (\u015bpiewacy z mikroportami; wzmocnienie raz wyra\u017anie si\u0119 zaci\u0119\u0142o przy duecie obu pa\u0144 z Wesela Figara<\/em>), czasem co\u015b trzeszcza\u0142o w g\u0142o\u015bnikach, ale og\u00f3lnie s\u0142ucha\u0142o si\u0119 mi\u0142o.<\/p>\n W poprzednim wpisie wspomina\u0142am, co si\u0119 dzieje latem w Warszawie. W Sto\u0142ecznym Kr\u00f3lewskim Mie\u015bcie Krakowie dzieje si\u0119 nie mniej bynajmniej. W tym roku wi\u0119kszo\u015b\u0107 imprez powa\u017ckowych po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0142y w takim przedsi\u0119wzi\u0119ciu<\/a>; nie bardzo wiem, co im to daje, ale wida\u0107 co\u015b daje. Do Theatrum Musicum nie wpisa\u0142a si\u0119 Muzyka w Starym Krakowie, i jej by\u0107 mo\u017ce te\u017c to co\u015b daje… W ka\u017cdym razie te\u017c nie mo\u017cna si\u0119 tu nudzi\u0107. A jutro rozpoczyna si\u0119 kolejna edycja Festiwalu Kultury \u017bydowskiej<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ju\u017c od dawna by\u0142am ciekawa, jak to jest na koncertach wokalnych na dziedzi\u0144cu Wawelu, kt\u00f3re co roku Opera Krakowska organizuje w ramach swojego letniego festiwalu. No i zobaczy\u0142am – bardzo sympatyczna impreza.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4265"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4265"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4265\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4267,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4265\/revisions\/4267"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4265"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4265"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}