{"id":433,"date":"2009-12-14T00:42:17","date_gmt":"2009-12-13T23:42:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=433"},"modified":"2009-12-15T09:56:23","modified_gmt":"2009-12-15T08:56:23","slug":"weekend-w-operach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2009\/12\/14\/weekend-w-operach\/","title":{"rendered":"Weekend w operach"},"content":{"rendered":"

Sobota w \u0141odzi.<\/strong> Juliusz Cezar<\/em> w Teatrze Wielkim by\u0142 przedsi\u0119wzi\u0119ciem sk\u0142adkowym z udzia\u0142em trzech Akademii: Muzycznej, Plastycznej i Film\u00f3wki. Ze strony muzycznej – studenci \u015bpiewacy, orkiestra (w wi\u0119kszo\u015bci, poza paroma doanga\u017cowanymi specjalistami), ch\u00f3r. Plastyczn\u0105 stron\u0119 zaprojektowa\u0142a Ewa Bloom-Kwiatkowska, czyli nie taka zn\u00f3w \u015bwie\u017ca absolwentka, ale od tego roku prowadz\u0105ca pracowni\u0119 projektowania kostiumu teatralnego i filmowego w \u0142\u00f3dzkiej ASP. Studenci z pracowni odbyli przy okazji praktyki; par\u0119 studentek uczestniczy\u0142o te\u017c czynnie w projektowaniu (bi\u017cuteria, stylizacja). Film\u00f3wk\u0119 reprezentowali autorzy animacji (a by\u0142o ich par\u0119), a nad \u015bwiat\u0142em (kt\u00f3re mia\u0142o tu niebagateln\u0105 rol\u0119) czuwa\u0142 absolwent i wyk\u0142adowca – Wojciech Pu\u015b.<\/p>\n

Muzycznie kierowa\u0142 spektaklem nie byle kto, bo Paul Esswood, legenda sztuki kontratenorowej, dzi\u015b coraz cz\u0119\u015bciej udzielaj\u0105cy si\u0119 jako dyrygent, ale ci\u0119\u017car przygotowa\u0144 spoczywa\u0142 na jego dawnym uczniu Arturze Stefanowiczu, kt\u00f3ry by\u0142 re\u017cyserem spektaklu i debiutowa\u0142 w tym zakresie, oraz na koordynatorce projektu\u00a0Urszuli Kryger, kt\u00f3ra jest nie tylko wspania\u0142\u0105 \u015bpiewaczk\u0105, ale i profesorem \u0142\u00f3dzkiej Akademii.<\/p>\n

Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce robota zosta\u0142a wykonana ogromna i a\u017c jej szkoda na tylko trzy spektakle (dwa w sobot\u0119 i niedziel\u0119 i jeszcze jeden w styczniu, kt\u00f3ry poprowadzi Lilianna Stawarz). Tym bardziej, \u017ce debiut re\u017cyserski Artura Stefanowicza jest zaskakuj\u0105co dobry – wida\u0107, \u017ce artysta wiedzia\u0142, czego chce, maj\u0105c pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, co \u015bpiewak mo\u017ce na scenie, a czego nie. (No i zna\u0142 dobrze dzie\u0142o, sam przecie\u017c \u015bpiewa\u0142 wielokrotnie parti\u0119 Cezara.) Dowcipna i prosta scenografia i choreografia (ta ostatnia Edyty Was\u0142owskiej) dope\u0142nia\u0142a obrazu.<\/p>\n

A d\u017awi\u0119k – no, naprawd\u0119 by\u0142o przyzwoicie. Orkiestra jak na pocz\u0105tkuj\u0105cych w tej materii ca\u0142kiem, ca\u0142kiem (nawet rogi, cho\u0107 oczywi\u015bcie kiksowa\u0142y, ale nie tak strasznie du\u017co), a niekt\u00f3rzy soli\u015bci stanowi\u0105 ju\u017c naprawd\u0119 obiecuj\u0105cy narybek. W niedziel\u0119 te\u017c podobno by\u0142a ciekawa obsada, ja oczywi\u015bcie jestem w stanie powiedzie\u0107 co\u015b tylko o sobotniej. Anna Werecka by\u0142a \u015bwietna w roli tytu\u0142owej, wszystkie koloratury bez pud\u0142a, tylko jako \u017ce jest niewysoka, przypomina\u0142a raczej Napoleona (cho\u0107 przecie\u017c nie wiemy, mo\u017ce Cezar te\u017c by\u0142 niski).\u00a0Zwr\u00f3ci\u0142a te\u017c moj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119\u00a0Kinga Borowska (Sesto) i Ma\u0142gorzata Domaga\u0142a (Kornelia), mniej podoba\u0142 mi si\u0119 ostry troch\u0119 g\u0142os Patrycji Kujawy (Kleopatra), mo\u017ce to by\u0142o wynikiem tremy, ale prezentowa\u0142a si\u0119 za to \u015bwietnie. Z pan\u00f3w dobre wra\u017cenie zrobi\u0142 na mnie Bartosz Szulc (Curio), Pawe\u0142 Erdman (Achilla) te\u017c by\u0142 w porz\u0105dku, a z dw\u00f3ch kontratenor\u00f3w Bartosz Rajpold (Tolomeo) wyda\u0142 mi si\u0119 do\u015b\u0107 surowy; Damian Ganclarski (Nireno) mia\u0142 ma\u0142o do za\u015bpiewania, ale, jak ju\u017c wcze\u015bniej wspomnia\u0142am, te niewiele nut brzmia\u0142o \u0142adnie. W sumie projekty takie s\u0105 bardzo\u00a0warte popierania, bo to i dla m\u0142odych wspania\u0142a praktyka, i dla nas \u017ar\u00f3d\u0142o informacji o tym, co ju\u017c potrafi\u0105 i na co si\u0119 zapowiadaj\u0105. A przy tym naprawd\u0119 urodzi\u0142 si\u0119 nam nowy re\u017cyser operowy. Powiedzia\u0142 mi, \u017ce traktowa\u0142 ten projekt jako jednostkow\u0105 przygod\u0119, ale tak mu si\u0119 to spodoba\u0142o, \u017ce nie mia\u0142by nic przeciwko, gdyby mu co\u015b w tej materii zaproponowano.<\/p>\n

Niedziela w Warszawie<\/strong>. By\u0142am na takim wydarzeniu w\u0142a\u015bciwie jednorazowym, zrealizowanym we wsp\u00f3\u0142pracy z Der Nye Opera w Bergen: tam ju\u017c to wystawiono, tu pokazano trzy razy. Trzy spektakle w jednym. Najpierw opera kameralna norweskiego tw\u00f3rcy Henrika Hellsteniusa Ofelie:<\/em> \u015amier\u0107 przez wodny \u015bpiew<\/em>. Po raz drugi jego dzie\u0142o trafi\u0142o na warszawsk\u0105 scen\u0119; wcze\u015bniej by\u0142a inna opera, Sera<\/em>, kt\u00f3r\u0105 wystawiono chyba te\u017c ledwie ze dwa razy. Bardzo mi si\u0119 podoba\u0142a. Muzyka Ofelii,<\/em> spod znaku tzw. spektralizmu, te\u017c mi si\u0119 podoba\u0142a, je\u015bli tylko si\u0119 w ni\u0105 ws\u0142uchiwa\u0142am, a nie obserwowa\u0142am, o czym akurat jest mowa – zupe\u0142nie nie interesowa\u0142a mnie ideologia le\u017c\u0105ca u podstaw libretta, a nawet dra\u017cni\u0142a. \u015awietnie brzmia\u0142 zesp\u00f3\u0142 pod batut\u0105 Wojciecha Michniewskiego; dobre te\u017c by\u0142y solistki szwedzkie i norweskie oraz jedyny polski rodzynek – Tadeusz J\u0119dras (Hamlet), na sta\u0142e pracuj\u0105cy w Niemczech.<\/p>\n

Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 stanowi\u0142o koncertowe wykonanie w Salach Redutowych Sonet\u00f3w Szekspira<\/em> Mykietyna przez Ann\u0119 Karasi\u0144sk\u0105 i Macieja Grzybowskiego. Solistka by\u0142a \u015bwietna, ale w damskim wykonaniu utw\u00f3r traci t\u0119 specyficzn\u0105 dwuznaczno\u015b\u0107, tak pasuj\u0105c\u0105 do tekst\u00f3w.\u00a0Bezpo\u015brednio po tym\u00a0zosta\u0142 odtworzony kr\u00f3tki filmik z pierwszego sonetu: Adam Dudek sfilmowa\u0142 \u015bpiewaj\u0105cego go Jacka Laszczkowskiego i zestawi\u0142 na podzielonym ekranie dziewi\u0119\u0107\u00a0fragment\u00f3w jego nagiego torsu; mo\u017cna by\u0142o obserwowa\u0107, jak cz\u0142owiek \u015bpiewa ca\u0142ym sob\u0105.<\/p>\n

Z trzeciej cz\u0119\u015bci si\u0119 urwa\u0142am – balet Jacka Przyby\u0142owicza wg Alpha Kryonia Xe<\/em> Aleksandry Gryki ju\u017c zna\u0142am wcze\u015bniej, zreszt\u0105 jeszcze wr\u00f3ci do repertuaru.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sobota w \u0141odzi. Juliusz Cezar w Teatrze Wielkim by\u0142 przedsi\u0119wzi\u0119ciem sk\u0142adkowym z udzia\u0142em trzech Akademii: Muzycznej, Plastycznej i Film\u00f3wki. Ze strony muzycznej – studenci \u015bpiewacy, orkiestra (w wi\u0119kszo\u015bci, poza paroma doanga\u017cowanymi specjalistami), ch\u00f3r. Plastyczn\u0105 stron\u0119 zaprojektowa\u0142a Ewa Bloom-Kwiatkowska, czyli nie taka zn\u00f3w \u015bwie\u017ca absolwentka, ale od tego roku prowadz\u0105ca pracowni\u0119 projektowania kostiumu teatralnego i filmowego […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/433"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=433"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/433\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=433"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=433"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=433"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}