„Dnia 29 m.r.b. JPan Pichon przeje\u017cd\u017caj\u0105c przez Nieszaw\u0119 us\u0142ysza\u0142 na p\u0142ocie siedz\u0105c\u0105 Catalani, kt\u00f3ra co\u015b ca\u0142\u0105 g\u0119b\u0105 \u015bpiewa\u0142a. Zaj\u0119\u0142o go to mocno…” To pocz\u0105tek\u00a0wiadomo\u015bci z „Kuryera Szafarskiego”, listu, kt\u00f3ry w formie gazetki\u00a0przesy\u0142a\u0142 14-letni Chopin rodzicom. Kiedy indziej opisywa\u0142 \u017cartobliwie, jak to on, inne swoje wiejskie muzyczne prze\u017cycia, nie tylko bierne, ale nawet czynne, bo zdarzy\u0142o mu si\u0119 wyst\u0105pi\u0107 jako basista na wiejskim weselu.<\/p>\n
\u017barty \u017cartami, ale \u015blady tych prze\u017cy\u0107 zosta\u0142y w jego tw\u00f3rczo\u015bci na ca\u0142e \u017cycie. Na Rok Chopinowski przygotowanych jest kilka projekt\u00f3w, kt\u00f3rych zadaniem jest zapoznanie odbiorc\u00f3w z ludowymi \u017ar\u00f3d\u0142ami maj\u0105cymi odbicie w muzyce Chopina. Jednym z nich jest wystawa otwarta w\u0142a\u015bnie w warszawskim Muzeum Etnograficznym, kt\u00f3ra b\u0119dzie tam czynna do ko\u0144ca maja, a potem ma je\u017adzi\u0107 po kraju i \u015bwiecie.<\/p>\n
Jest bardzo sympatyczna i ciekawie zaprojektowana (przez tych samych m\u0142odych projektant\u00f3w, kt\u00f3rzy wymy\u015blili projekt – naprawd\u0119 \u0142adny – polskiego pawilonu<\/a> na EXPO 2010 w Szanghaju. Nazywa si\u0119 troch\u0119 pretensjonalnie – Zakochany Chopin. Inspiracje mazowieckie<\/em>. Nie wiem, czemu zakochany, chyba \u017ce w\u0142a\u015bnie w muzyce ludowej. Co jest na tej wystawie?\u00a0W gablotach zosta\u0142y wystawione stare polskie instrumenty muzyczne; z niekt\u00f3rymi z nich m\u00f3g\u0142 si\u0119 zetkn\u0105\u0107 Chopin, ale niewiele na ten temat wiadomo. Ko\u0142o ka\u017cdej gabloty s\u0105 malutkie g\u0142o\u015bniczki na patykach wystaj\u0105cych ze \u015bciany (tutaj b\u0142\u0105d projektant\u00f3w – cz\u0119\u015b\u0107 z nich jest za wysoko, a owe patyki czy \u0142ody\u017cki powinny by\u0107 gi\u0119tnie, ale nie wypada\u0107 ze \u015bciany), z kt\u00f3rych brzmi\u0105 d\u017awi\u0119ki tych instrument\u00f3w: ligawki, dud\u00f3w czy diabelskich skrzypiec.<\/p>\n Jest te\u017c par\u0119 instrument\u00f3w odtworzonych wy\u0142\u0105cznie z przekaz\u00f3w ikonograficznych – suka bi\u0142gorajska i fidel p\u0142ocka – i par\u0119 egzotycznych, w tym hinduskie sarangi; to widoczny znak, \u017ce z organizatorami wystawy (kuratorem jest sam dyrektor muzeum, Adam Czy\u017cewski) wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a \u015bci\u015ble Maria Pomianowska<\/a>. Co robi, mo\u017cna przeczyta\u0107 na jej stronie, a nawet pos\u0142ucha\u0107 (tak\u017ce przy dyskografii), tak\u017ce tego, co wraz ze swym Zespo\u0142em Polskim wyrabia z Chopinem (a na tubie mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 jeszcze innych, dzikszych\u00a0jej pomys\u0142\u00f3w: tutaj<\/a>\u00a0czy tutaj<\/a>). Na wystawie s\u0105 filmy z wyst\u0119pami autentycznych muzyk\u00f3w ludowych, ale te\u017c filmy z koncert\u00f3w m.in. jej zespo\u0142u, do kt\u00f3rego wci\u0105ga te\u017c muzyk\u00f3w egzotycznych. Dzi\u015b w sk\u0142adzie, jaki zagra\u0142 w ramach wernisa\u017cu, znalaz\u0142 si\u0119 wymieniany tu przy paru okazjach zadomowiony w Polsce Ira\u0144czyk Mohammad Rassouli graj\u0105cy na neyu. By\u0142 i \u015bpiew gard\u0142owy, i lira korbowa, i cymba\u0142y, i nawet duduk. Marysia nie ma kompleks\u00f3w, \u017ce musi by\u0107 autentyk. I tak mo\u017cna to polubi\u0107.<\/p>\n Je\u015bli kto\u015b b\u0119dzie zwiedza\u0142, polecam te\u017c katalog z ciekawymi tekstami i dwiema p\u0142ytkami: jedn\u0105 z autentycznymi muzykantami ludowymi, drug\u0105 w wykonaniu Zespo\u0142u Polskiego.<\/p>\n Innym projektem zwracaj\u0105cym uwag\u0119 na ludowe korzenie b\u0119dzie ca\u0142oroczny program Wszystkie Mazurki \u015awiata<\/em>, kt\u00f3ry jest pomys\u0142em Domu Ta\u0144ca, a wsp\u00f3\u0142organizuje go Fabryka Trzciny. Przez ca\u0142y rok maj\u0105 trwa\u0107 dzia\u0142ania edukacyjne pod has\u0142em Mazurek – Reaktywacja<\/em>: nauka ta\u0144c\u00f3w tradycyjnych, \u015bpiewu i gry na prostych instrument\u00f3w, poszerzanie wiedzy o muzyce wiejskiej i o jej wp\u0142ywie na muzyk\u0119 powa\u017cn\u0105. Kulminacj\u0105, od Poniedzia\u0142ku Wielkanocnego przez tydzie\u0144, ma by\u0107 festiwal, w ramach kt\u00f3rego wyst\u0105pi\u0105 muzycy wiejscy i miejscy z bardzo r\u00f3\u017cnych kr\u0119g\u00f3w, polskich i zagranicznych, gdzie gra si\u0119 i ta\u0144czy mazurki – od Estonii po Wyspy Zielonego Przyl\u0105dka. Na koniec festiwalu b\u0119dzie Noc Ta\u0144ca na Skwerze – filii Fabryki Trzciny, kt\u00f3ra jest wsp\u00f3\u0142organizatorem projektu razem z Narodowym Centrum Kultury. Wszystko – dla dzieci, m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych. To mo\u017ce by\u0107 co\u015b naprawd\u0119 \u015bwietnego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" „Dnia 29 m.r.b. JPan Pichon przeje\u017cd\u017caj\u0105c przez Nieszaw\u0119 us\u0142ysza\u0142 na p\u0142ocie siedz\u0105c\u0105 Catalani, kt\u00f3ra co\u015b ca\u0142\u0105 g\u0119b\u0105 \u015bpiewa\u0142a. Zaj\u0119\u0142o go to mocno…” To pocz\u0105tek\u00a0wiadomo\u015bci z „Kuryera Szafarskiego”, listu, kt\u00f3ry w formie gazetki\u00a0przesy\u0142a\u0142 14-letni Chopin rodzicom. Kiedy indziej opisywa\u0142 \u017cartobliwie, jak to on, inne swoje wiejskie muzyczne prze\u017cycia, nie tylko bierne, ale nawet czynne, bo zdarzy\u0142o […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/435"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=435"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/435\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=435"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=435"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=435"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}