Po po\u0142udniu wiolonczelowy Chopin i jego okolice, wieczorem Brahms razy dwa, ten sam, ale inaczej. Ciekawie.<\/p>\n
<\/p>\n
Steven Isserlis to nawet mia\u0142 bardzo romantyczn\u0105 fryzur\u0119 – burz\u0119 szpakowatych lok\u00f3w, kt\u00f3rymi artystycznie potrz\u0105sa\u0142. Ale nie ma co si\u0119 nabija\u0107. Koncert by\u0142 naprawd\u0119 pi\u0119kny. Wiolonczeli\u015bcie towarzyszy\u0142 ten sam pianista, kt\u00f3ry gra\u0142 z nim na festiwalu cztery lata temu<\/a> (cz\u0119\u015bciowo te\u017c we tr\u00f3jk\u0119 z Joshu\u0105 Bellem), ale tym razem na erardzie z 1849 r. I \u015bwietnie sobie na nim radzi\u0142.<\/p>\n Zupe\u0142nie nie zna\u0142am utworu Hummla Variazioni alla Monferrina<\/em><\/a>, bardzo wdzi\u0119cznego i ma\u0142o typowego – nie pozna\u0142abym kompozytora. Niestety nie by\u0142o obiecanego poloneza wiolonczelisty Josepha Merka, z kt\u00f3rym Chopin muzykowa\u0142; zast\u0105pi\u0142 go kr\u00f3ciutki Romance oubli\u00e9e<\/em><\/a> Liszta. Dzie\u0142em najwi\u0119kszego kalibru w pierwszej cz\u0119\u015bci by\u0142a Sonata c-moll<\/em> <\/a>op. 16 nr 2 George’a Onslowa – naprawd\u0119 \u0142adna, troch\u0119 jakby ju\u017c zapowiadaj\u0105ca t\u0119 p\u00f3\u017aniejsz\u0105, Chopinowsk\u0105, cho\u0107 jeszcze w stylu brillant. Onslow<\/a> to jeden z tych nies\u0142usznie zapomnianych. Po tym powa\u017cnym utworze Introdukcja i Polonez C-dur<\/em> Chopina zabrzmia\u0142y rado\u015bnie i m\u0142odzie\u0144czo.<\/p>\n Przysz\u0142a jednak w ko\u0144cu i kolej na sonat\u0119 Chopina, poprzedzon\u0105 jeszcze kr\u00f3tkim nokturnem autorstwa jego przyjaciela i adresata dedykacji, wiolonczelisty Auguste’a Franchomme’a. A sonata – znakomicie zn\u00f3w wykonana. To bardzo szlachetne granie, bez cienia pretensjonalno\u015bci, bez rozbuchania, a przy tym g\u0142\u0119bokie. Ujmuj\u0105ce s\u0105 momenty, gdy wiolonczelista gra liryczn\u0105 melodi\u0119, jakby nuci\u0142 j\u0105 bez s\u0142\u00f3w, tak po prostu. I w ten spos\u00f3b w\u0142a\u015bnie zagra\u0142 na bis opracowanie Chopinowskiej Dumki<\/em>.<\/p>\n Wieczorem w FN po raz trzeci i ostatni pojawi\u0142a si\u0119 orkiestra z Trondheim, by dwa razy zagra\u0107 Koncert skrzypcowy<\/em> Brahmsa. Ten pierwszy raz mia\u0142 imponuj\u0105c\u0105 solistk\u0119 – Soyoung Yoon po raz kolejny udowodni\u0142a, \u017ce nale\u017ca\u0142a jej si\u0119 wygrana na Konkursie im. Wieniawskiego. To fantastyczna skrzypaczka, pe\u0142na temperamentu, ale jednocze\u015bnie zdyscyplinowana, precyzyjna, ale zarazem bardzo emocjonalna.<\/p>\n