Wreszcie! Marc Minkowski nagrywa p\u0142yt\u0119 z Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 dla firmy Na\u00efve. W\u0142a\u015bnie jutro zje\u017cd\u017ca do Warszawy. Przez tydzie\u0144, od 6 do 13 stycznia b\u0119d\u0105 ze sob\u0105 muzycznie obcowa\u0107 – pr\u00f3bowa\u0107 i nagrywa\u0107, a publiczno\u015b\u0107 warszawska b\u0119dzie mog\u0142a us\u0142ysze\u0107 efekt ich wsp\u00f3\u0142pracy ju\u017c 9 stycznia o godz. 19 w Studiu im. Witolda Lutos\u0142awskiego.<\/p>\n
W projekcie we\u017amie te\u017c udzia\u0142 ch\u00f3r Warszawskiej Opery Kameralnej oraz solistka – m\u0142oda, zaledwie dwudziestoletnia (urodziny mia\u0142a w grudniu)\u00a0Rosjanka Julia Lezhneva. Z Minkowskim wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ju\u017c wykonuj\u0105c jedn\u0105 z partii sopranowych w Mszy h-moll<\/em> (to ona \u015bpiewa tam Laudamus te<\/em>), ale to nie jedyny jej sukces. Uczy\u0142a si\u0119 muzyki od pi\u0105tego roku \u017cycia, studiowa\u0142a w Konserwatorium Moskiewskim nie tylko \u015bpiew, ale i gr\u0119 na fortepianie; teraz studiuje w Cardiff International Academy of Voice. W\u00a0koncertach wokalnych zacz\u0119\u0142a bra\u0107 udzia\u0142 ju\u017c jako dwunastolatka! Wcze\u015bnie rozpocz\u0119\u0142a te\u017c startowanie w konkursach. Wygra\u0142a oba konkursy organizowane przez Elen\u0119 Obrazcow\u0105: dla m\u0142odych \u015bpiewak\u00f3w (2006) i dla m\u0142odych \u015bpiewak\u00f3w operowych (2007), jest te\u017c laureatk\u0105 konkursu im. Mirjam Helin w Helsinkach (2009). \u015apiewa rozleg\u0142y repertuar, od Bacha, Vivaldiego czy Haendla poprzez Mozarta, Schuberta, Belliniego i Rossiniego po Mahlera\u00a0czy Rachmaninowa. Na tubie jest jej du\u017co – i wcale si\u0119 nie dziwi\u0119. Prosz\u0119, tak \u015bpiewa Rossiniego: tu<\/a>\u00a0i tu<\/a>. Tu<\/a> dla odmiany Haendel, a tak<\/a> \u015bpiewa\u00a0Lascia ch’io pianga<\/em>. No i w ko\u0144cu Broschi<\/a> (brat Farinellego). To zaraz b\u0119dzie taka gwiazda, \u017ce nie b\u0119dzie nas sta\u0107 na jej sprowadzenie, a przede wszystkim ona nie b\u0119dzie mia\u0142a czasu. Minkowski ma nosa.<\/p>\n P\u00f3ki co, Sinfonia Varsovia podaje, \u017ce bilety po 50 z\u0142 b\u0119d\u0105 do kupienia na godzin\u0119 przed koncertem; jest te\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 rezerwacji do pi\u0105tku w godz. 12-14 pod tel. 22 645 52 52. Maj\u0105 te\u017c by\u0107 wej\u015bci\u00f3wki (15 z\u0142). Transmisji w Dw\u00f3jce nie b\u0119dzie, bo to sobota i tradycyjny wiecz\u00f3r operowy. Czy b\u0119dzie rejestracja tego koncertu, jeszcze nie wiem. Ale mam nadziej\u0119, \u017ce\u00a0wszyscy dadz\u0105 z siebie, co najlepsze, \u017ceby powsta\u0142a atrakcyjna p\u0142yta. Maj\u0105 na niej by\u0107 fragmenty r\u00f3\u017cnych oper Rossiniego: Kopciuszka<\/em>, Semiramidy<\/em>, Zelmiry<\/em>, Wilhelma Tella<\/em>, Otella<\/em>, Cyrulika sewilskiego<\/em>, C\u00f3r Koryntu<\/em> i Sroki z\u0142odziejki<\/em>. To b\u0119dzie debiut p\u0142ytowy nie tylko zestawu MM\/SV, ale i Julii.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wreszcie! Marc Minkowski nagrywa p\u0142yt\u0119 z Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 dla firmy Na\u00efve. W\u0142a\u015bnie jutro zje\u017cd\u017ca do Warszawy. Przez tydzie\u0144, od 6 do 13 stycznia b\u0119d\u0105 ze sob\u0105 muzycznie obcowa\u0107 – pr\u00f3bowa\u0107 i nagrywa\u0107, a publiczno\u015b\u0107 warszawska b\u0119dzie mog\u0142a us\u0142ysze\u0107 efekt ich wsp\u00f3\u0142pracy ju\u017c 9 stycznia o godz. 19 w Studiu im. Witolda Lutos\u0142awskiego. W projekcie we\u017amie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/442"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=442"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/442\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=442"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=442"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=442"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}