Od kilku dni informuj\u0105 mnie znajomi (tak\u017ce blogowicze), \u017ce zosta\u0142am zaczepiona we wst\u0119pniaku do nowego numeru\u00a0„neo-Ruchu Muzycznego”. Nie\u00a0ciekawi mnie jako\u015b, co my\u015bli o mnie Tomasz Cyz. Ale pono\u0107 mowa jest tam tak\u017ce o etyce, a\u00a0zestawienie tego poj\u0119cia z autorem wst\u0119pniaka jest du\u017co ciekawsze. Cho\u0107by w sprawach, o kt\u00f3rych poni\u017cej.<\/p>\n
<\/p>\n
Dosta\u0142am ju\u017c ze 20\u00a0zapowiedzi hucznej konferencji prasowej pewnego festiwalu. Odb\u0119dzie si\u0119 ona nie byle gdzie, bo w Instytucie Adama Mickiewicza, w obecno\u015bci jego dyrektora Paw\u0142a Potoroczyna. B\u0119dzie te\u017c obecny burmistrz miasta, w kt\u00f3rym festiwal si\u0119 odbywa, jak r\u00f3wnie\u017c organizatorzy oraz – cytuj\u0119 – „arty\u015bci 6. edycji festiwalu: Justyna Bargielska i Tomasz Cyz”.<\/p>\n
Artysta Tomasz Cyz, jakby kto mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, jest to\u017csamy osobowo z redaktorem Tomaszem Cyzem, czyli nominantem Grzegorza Gaudena sprzed ponad roku na stanowisko jedynego polskiego patronackiego pisma muzycznego – zatem jedynego, kt\u00f3re naprawd\u0119 powinno by\u0107 fachowe i budzi\u0107 zaufanie. Artystka Justyna Bargielska jest z kolei to\u017csama z felietonistk\u0105 Justyn\u0105 Bargielsk\u0105, pozyskan\u0105 dla tego\u017c pisma przez redaktora Tomasza Cyza.<\/p>\n
Felietonistka Bargielska w swoim pierwszym felietonie na owych \u0142amach by\u0142a uprzejma zaliczy\u0107 najs\u0142ynniejsz\u0105 pianistk\u0119 swoich czas\u00f3w, Clar\u0119 Schumann, do kategorii groupies<\/em>. Redaktor Cyz ten nonsens wydrukowa\u0142. Artystka Bargielska przeczyta\u0142a w ko\u0144cu \u017cyciorys Clary Schumann i na jego podstawie napisa\u0142a monodram pt. Clarissima<\/em>. Artysta Cyz wyre\u017cyseruje go na festiwalu.<\/p>\n Artysta Cyz jest studentem warszawskiej Akademii Teatralnej na wydziale re\u017cyserii i zamierza by\u0107 re\u017cyserem operowym. Czy te studia uko\u0144czy, trudno przewidzie\u0107 – jak dot\u0105d nie uda\u0142o mu si\u0119 uko\u0144czy\u0107 \u017cadnych innych. Ojtam, ojtam. Czy\u00a0brak studi\u00f3w\u00a0przeszkadza\u0142 mu w\u00a0stani\u0119ciu na czele jedynego polskiego patronackiego pisma muzycznego? A re\u017cyserem operowym, i to\u00a0na jednej z wa\u017cniejszych polskich scen, zosta\u0142 ju\u017c przecie\u017c\u00a0na d\u0142ugo przed rozpocz\u0119ciem studi\u00f3w re\u017cyserskich.\u00a0Mo\u017ce kto\u015b jeszcze pami\u0119ta Rusa\u0142k\u0119<\/em> Dvo\u0159\u00e1ka<\/span> w Teatrze Wielkim w \u0141odzi? Niewielkie szanse, bo spektakl ten, cho\u0107 wygenerowa\u0142 moc wydatk\u00f3w, po paru wieczorach zlecia\u0142 z afisza. Ale w sieci nic nie ginie – mo\u017cna znale\u017a\u0107 recenzje, wszystkie druzgoc\u0105ce<\/a>.<\/span><\/p>\n Czy gdyby co\u015b takiego pope\u0142ni\u0142 artysta Cyz dzisiaj, mia\u0142by szans\u0119 na obiektywn\u0105 recenzj\u0119 w jedynym polskim patronackim pi\u015bmie muzycznym, kierowanym przez redaktora Cyza?\u00a0Chyba nie bardzo. Czy je\u015bli produkcja Clarissimy<\/em> r\u00f3wnie\u017c (na szcz\u0119\u015bcie za du\u017co mniejsze pieni\u0105dze) oka\u017ce si\u0119 niewypa\u0142em, b\u0119dzie mia\u0142a szans\u0119 na obiektywn\u0105 recenzj\u0119 tam\u017ce? Te\u017c raczej nie bardzo. Co najwy\u017cej w relacji z festiwalu pominie si\u0119 problem, podobnie, jak by\u0142o po produkcji artysty Cyza na poprzedniej, zesz\u0142orocznej\u00a0edycji – tak, to ju\u017c drugi raz dano tam arty\u015bcie szans\u0119. I tak, gdy w zesz\u0142ym roku wyst\u0119powa\u0142 tam jako artysta, by\u0142 ju\u017c redaktorem wymienionego pisma. Konflikt interes\u00f3w? Ojtam, ojtam. Co to w og\u00f3le za przedpotopowe poj\u0119cie.<\/p>\n Nie mo\u017cna wi\u0119c si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce redaktor Cyz, kt\u00f3remu przysz\u0142o\u015b\u0107 artysty Cyza jest zapewne bliska, pozby\u0142 si\u0119 w pierwszej kolejno\u015bci szefowej dzia\u0142u operowego pisma – Doroty Kozi\u0144skiej. Abstrahuj\u0105c od oficjalnie podawanych\u00a0powod\u00f3w zwolnienia,\u00a0redaktor Kozi\u0144ska mia\u0142a jedn\u0105 zasadnicz\u0105 wad\u0119: by\u0142a zbyt niezale\u017cna w ocenie tego, co dzieje si\u0119 w naszych\u00a0teatrach operowych,\u00a0a z teatrami redaktor Cyz wola\u0142by dobrze \u017cy\u0107 –\u00a0przecie\u017c to one maj\u0105 zatrudnia\u0107 artyst\u0119 Cyza. Dzi\u015b dzia\u0142 operowy w jedynym polskim patronackim pi\u015bmie muzycznym prowadzony jest przez recenzenta „Rzeczpospolitej”, zatrudnionego przez redaktora Cyza. Zatem kolejna zagadka: czy\u00a0r\u00f3wnie\u017c na \u0142amach „Rzeczpospolitej” b\u0119d\u0105 jeszcze mog\u0142y si\u0119 ukaza\u0107 negatywne recenzje produkcji artysty Cyza, takie, jak powiedzmy ta z \u0141odzi?<\/p>\n Jeszcze jeden drobny szczeg\u00f3\u0142.\u00a0Festiwal, o kt\u00f3rym mowa wy\u017cej,\u00a0zosta\u0142 dofinansowany przez MKiDN sum\u0105 150 tys. z\u0142 (trzeba powiedzie\u0107, \u017ce wezm\u0105 w nim udzia\u0142 naprawd\u0119 wa\u017cni i interesuj\u0105cy arty\u015bci, ale z jakiego\u015b powodu w zaproszeniu na konferencj\u0119 wyeksponowani zostali nie tamci, lecz ci, kt\u00f3rych wymieniam). Pismo – wiadomo, w ca\u0142o\u015bci jest na ministerialnym garnuszku.<\/p>\n A artysta redaktor ma czelno\u015b\u0107 wypowiada\u0107 si\u0119 o etyce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Od kilku dni informuj\u0105 mnie znajomi (tak\u017ce blogowicze), \u017ce zosta\u0142am zaczepiona we wst\u0119pniaku do nowego numeru\u00a0„neo-Ruchu Muzycznego”. Nie\u00a0ciekawi mnie jako\u015b, co my\u015bli o mnie Tomasz Cyz. Ale pono\u0107 mowa jest tam tak\u017ce o etyce, a\u00a0zestawienie tego poj\u0119cia z autorem wst\u0119pniaka jest du\u017co ciekawsze. Cho\u0107by w sprawach, o kt\u00f3rych poni\u017cej.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4430"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4430"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4430\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4436,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4430\/revisions\/4436"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4430"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4430"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4430"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}