{"id":4509,"date":"2014-10-02T01:11:56","date_gmt":"2014-10-01T23:11:56","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4509"},"modified":"2014-10-02T11:58:02","modified_gmt":"2014-10-02T09:58:02","slug":"totalne-dzielo-sztuki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/10\/02\/totalne-dzielo-sztuki\/","title":{"rendered":"Totalne dzie\u0142o sztuki"},"content":{"rendered":"

Pierwszym utworem, kt\u00f3ry us\u0142ysza\u0142am w nowej sali NOSPR, by\u0142 hymn polski. Ale nie na koncercie, tylko na pr\u00f3bie.<\/p>\n

Orkiestra zagra\u0142a go dziarsko, jak zwykle si\u0119 go grywa, ale potem by\u0142a niespodzianka: powt\u00f3rzenie w tonacji D-dur. Mo\u017ce to nie ma znaczenia dla nie posiadaj\u0105cych absolutnego s\u0142uchu, ale moim zdaniem po prostu nie by\u0142 to Mazurek D\u0105browskiego. Tak zreszt\u0105 uznali te\u017c muzycy, a Alexander Liebreich stwierdzi\u0142, \u017ce to „bardziej lirycznie i romantycznie”. Wr\u00f3cono wi\u0119c do wersji oryginalnej – i dobrze. Nie wiem, czy niemiecki szef orkiestry chcia\u0142 odmiany, czy po prostu by\u0142a to forma \u0107wiczenia dla orkiestry.<\/p>\n

Podczas pr\u00f3by, co mo\u017cna zobaczy\u0107 na zdj\u0119ciach<\/a>, biega\u0142am z miejsca na miejsce i sprawdza\u0142am akustyk\u0119 (potem si\u0119 dowiedzia\u0142am, \u017ce to samo p\u00f3\u017anym wieczorem robi\u0142 tu Krystian Zimerman z przyjaci\u00f3\u0142mi). I co? Wsz\u0119dzie s\u0142ycha\u0107 wspaniale! I zaskoczenie: im wy\u017cej, tym lepiej. Takie s\u0105 zalety tych nowych sal, w Szczecinie zreszt\u0105 te\u017c na samej g\u00f3rze by\u0142o \u015bwietnie.<\/p>\n

Na koncercie mia\u0142am miejsce na II balkonie, podobnie jak PAK<\/strong>, 60jerzy<\/strong>, lesio<\/strong>, Jakub Puchalski<\/strong> – i wszyscy byli\u015bmy bardzo zadowoleni. Najpi\u0119kniej brzmi\u0105 smyczki, cudowne s\u0105 piana, a kotlista sta\u0142 si\u0119 solist\u0105. Co za\u015b do solist\u00f3w \u015bpiewak\u00f3w (Ewa Tracz w „cha\u0142turze stalinowskiej”, czyli Tryptyku \u015bl\u0105skim<\/em> Lutos\u0142awskiego, Wies\u0142aw Ochman w Siwej mgle<\/em> Kilara, a nawiasem m\u00f3wi\u0105c szacun, \u017ce wyst\u0105pi\u0142), sala niestety ich obna\u017ca. Z solistami w IX Symfonii<\/em> Beethovena by\u0142o zreszt\u0105 ca\u0142kiem nie\u017ale, tylko sopranistka Melanie Diener troch\u0119 si\u0119 wy\u0142o\u017cy\u0142a, ale to drobiazg. Wspaniale zabrzmia\u0142y dzie\u0142a na sam\u0105 orkiestr\u0119: Przebudzenie Jakuba<\/em> Pendereckiego (kt\u00f3ry by\u0142 obecny na sali – jedyny ju\u017c \u017cyj\u0105cy z wykonywanych) i Trzy ta\u0144ce<\/em> G\u00f3reckiego. Kilara nie zna\u0142am osobi\u015bcie, ale \u017ce G\u00f3recki nie do\u017cy\u0142 tego pi\u0119knego dnia, by\u0142o mi smutno. Obecna by\u0142a ma\u0142\u017conka kompozytora, Pani Jadwiga, oraz c\u00f3rka Anna.<\/p>\n

Natomiast bez w\u0105tpienia punktem kulminacyjnym wieczoru by\u0142 I Koncert<\/em> Brahmsa w wykonaniu Zimermana i orkiestry – podkre\u015blam to drugie, bo orkiestra r\u00f3wnie\u017c zagra\u0142a niewiarygodnie przepi\u0119knie i subtelnie. Skrajne cz\u0119\u015bci by\u0142y szybkie, zdecydowane i zadziorne, natomiast \u015brodkowa – ogromnie wzruszaj\u0105ca. I zn\u00f3w po wyj\u015bciu z koncertu mam przede wszystkim j\u0105 w g\u0142owie.<\/p>\n

Utw\u00f3r Eugeniusza Knapika Concerto of Song Offerings<\/em> by\u0142 napisany specjalnie na dzisiejszy wiecz\u00f3r, ale Zimerman uzna\u0142, \u017ce ma zbyt niewiele czasu na przygotowanie tej trudnej – ale pono\u0107 pi\u0119knej – muzyki. Chce jednak koniecznie j\u0105 gra\u0107, i to nie tylko w Katowicach, ale w r\u00f3\u017cnych miastach \u015bwiata; jutro ma o tym rozmawia\u0107 ze swoimi mened\u017cerami. Co za\u015b do Katowic, b\u0119dzie \u015bwietny pretekst: w przysz\u0142ym roku przypada 80-lecie NOSPR.<\/p>\n

Tymczasem mieli\u015bmy prawdziwe \u015bwi\u0119to: Katowice otrzyma\u0142y jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych i najlepszych sal w Europie. Sal\u0119, kt\u00f3r\u0105 odbiera si\u0119 jako totalne dzie\u0142o sztuki. Pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pierwszym utworem, kt\u00f3ry us\u0142ysza\u0142am w nowej sali NOSPR, by\u0142 hymn polski. Ale nie na koncercie, tylko na pr\u00f3bie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4509"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4509"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4509\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4515,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4509\/revisions\/4515"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4509"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4509"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4509"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}