{"id":4568,"date":"2014-10-26T17:04:44","date_gmt":"2014-10-26T16:04:44","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4568"},"modified":"2014-10-26T18:46:39","modified_gmt":"2014-10-26T17:46:39","slug":"rozne-nastroje-w-poznaniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/10\/26\/rozne-nastroje-w-poznaniu\/","title":{"rendered":"R\u00f3\u017cne nastroje w Poznaniu"},"content":{"rendered":"

Mo\u017cna by\u0107 w jednym mie\u015bcie na dw\u00f3ch imprezach i si\u0119 nie rozdwoi\u0107! Na szcz\u0119\u015bcie premiera Dziecka i czar\u00f3w<\/em> Ravela oraz S\u0142owika<\/em> Strawi\u0144skiego w Teatrze Wielkim zosta\u0142a wyznaczona na wcze\u015bniejsz\u0105 godzin\u0119, a fina\u0142owy koncert Nostalgii – na p\u00f3\u017aniejsz\u0105. Tyle dyskomfortu, \u017ce trzeba by\u0142o si\u0119 przestawi\u0107 na zupe\u0142nie inny odbi\u00f3r i nastr\u00f3j.<\/p>\n

<\/p>\n

Nowa premiera w Teatrze Wielkim jest przesympatyczn\u0105 pozycj\u0105 dla dzieci. Znany ju\u017c z tej sceny re\u017cyser (a zarazem choreograf) Ran Arthur Braun (znany te\u017c w innych miejscach tak\u017ce jako inscenizator efekt\u00f3w kaskaderskich, np. w Czarodziejskim flecie<\/em> w Bregencji) mia\u0142 troch\u0119 efektownych pomys\u0142\u00f3w, a wsparty zosta\u0142 przez Justina C. Arientiego, autora strony wizualnej. \u017beby nie robi\u0107 spoilera, powiem tylko na razie, \u017ce do\u015b\u0107 oryginalny\u00a0jest pomys\u0142 na rozmieszczenie ch\u00f3ru w Dziecku i czarach<\/em>, a S\u0142owik<\/em>\u00a0jest dwuosobowy: tancerka wykonuje ewolucje nad scen\u0105 (zawieszona na linach), a \u015bpiewaczka \u015bpiewa zza kulis;\u00a0w obu spektaklach by\u0142o zreszt\u0105 wi\u0119cej takich przyk\u0142ad\u00f3w.\u00a0Ca\u0142o\u015b\u0107 prowadzi\u0142 Grzegorz Wierus – jest jeszcze to i owo do wy\u0107wiczenia w orkiestrze, ale soli\u015bci spisuj\u0105 si\u0119 znakomicie. U Ravela jest du\u017co r\u00f3l r\u00f3wnorz\u0119dnych, wi\u0119c trudno wyr\u00f3\u017cnia\u0107 kogo\u015b specjalnie, mo\u017ce Magdalen\u0119 Wilczy\u0144sk\u0105-Go\u015b w roli Dziecka. Ale ca\u0142a czo\u0142\u00f3wka tej sceny ma niema\u0142o do roboty. W utworze Strawi\u0144skiego uznanie za rol\u0119 tytu\u0142ow\u0105 nale\u017cy si\u0119 bez w\u0105tpienia Ma\u0142gorzacie Olejniczak. Og\u00f3lnie spektakl jest barwny i na pewno b\u0119dzie dla dzieci atrakcyjny.<\/p>\n

Prosto stamt\u0105d pobieg\u0142am do ko\u015bcio\u0142a dominikan\u00f3w, gdzie gra\u0142a Orkiestra Kameralna Autunno pod batut\u0105 Adama Banaszaka. Bohaterami tegorocznej Nostalgii byli Tigran Mansurian (obecny osobi\u015bcie) i Elliott Carter. Trudno o bardziej oddalone od siebie osobowo\u015bci, a jednak po\u0142\u0105czenie nie razi\u0142o, zw\u0142aszcza w tym zestawie. Najpierw dwa utwory Cartera: Tempo\u00a0e Tempi<\/em><\/a>, pie\u015bni do s\u0142\u00f3w poet\u00f3w w\u0142oskich ze znakomit\u0105 solistk\u0105, Natali\u0105 Rubi\u015b-Krzeszowiak (kt\u00f3r\u0105 s\u0142ysza\u0142am w \u015awidnicy w Schubercie); pono\u0107 by\u0142o to jej pierwsze zetkni\u0119cie si\u0119 z muzyk\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, ale trudno by\u0142o uwierzy\u0107, gdy widzia\u0142o si\u0119, jak pewnie si\u0119 w niej czuje – oraz Sound Fields<\/em><\/a>, wysmakowana miniatura na smyczki. Zawsze wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce muzyka Cartera to czysta spekulacja i matematyka, i jak\u017ce mile si\u0119 rozczarowa\u0142am przy tych utworach, zw\u0142aszcza tym drugim, kt\u00f3ry nawiasem m\u00f3wi\u0105c kompozytor napisa\u0142 maj\u0105c 99 lat! Niesamowite.<\/p>\n

Requiem<\/em>\u00a0Mansuriana<\/a> (tu do\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Ch\u00f3r UAM i soli\u015bci: sopranistka Maria Rozynek i Maciej Straburzy\u0144ski) po\u015bwi\u0119cone jest ofiarom rzezi Ormian – i czuje si\u0119, \u017ce jest to bardzo osobisty, silnie prze\u017cyty utw\u00f3r. Owszem, mo\u017cna go nazwa\u0107 eklektycznym, pojawiaj\u0105 si\u0119 w nim echa zar\u00f3wno chora\u0142u, jak pie\u015bni ormia\u0144skich, a przy tym utw\u00f3r jest wyra\u017anie osadzony w tradycji tej formy,\u00a0kontek\u015bcie dzie\u0142 takich tw\u00f3rc\u00f3w jak\u00a0Faur\u00e9 czy Durufl\u00e9. Mimo to nie wyczuwa si\u0119 – jak to zdarza\u0142o si\u0119 w kr\u0119gu uduchowionych kompozytor\u00f3w ze Wschodu, nie b\u0119d\u0119 wymienia\u0107 nazwisk – fa\u0142szu ani kiczu. Sam Mansurian zreszt\u0105 jest szczerym, nie\u015bmia\u0142ym i skromnym cz\u0142owiekiem. Sko\u0144czy\u0142 w tym roku (w styczniu) 75 lat i r\u00f3wnie\u017c z tej okazji\u00a0by\u0142 bohaterem Nostalgii. A po koncercie, na kolacji, wraz z organizatorami i wykonawcami za\u015bpiewali\u015bmy jubilatowi Sto lat<\/em> (kolejna zmiana nastroju).<\/p>\n

To jeszcze nie wszystko, bo wcze\u015bniej, po po\u0142udniu, by\u0142am na spotkaniu polsko-esto\u0144skim: przybyli muzycy i postaci zwi\u0105zane z tamtejszym \u017cyciem muzycznym, a tak\u017ce Kevin Kleinmann<\/a>, kt\u00f3ry dokona\u0142 prezentacji (potem by\u0142 ma\u0142y koncert i rozmowy „w podgrupach”).\u00a0Ciekawe, \u017ce w Estonii muzycy ju\u017c od razu na studiach si\u0119 ucz\u0105, jak by\u0107 w\u0142asnym mened\u017cerem, jak dba\u0107 o kontrakty i w og\u00f3le jak si\u0119 w tym \u015bwiecie porusza\u0107. Ka\u017cdy z nich\u00a0jest wi\u0119c wszechstronny pod tym wzgl\u0119dem, a przy tym wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze sob\u0105. Naszym muzykom te\u017c by si\u0119 co\u015b takiego przyda\u0142o.<\/p>\n

Nostalgia w tym roku zawiera\u0142a jeszcze par\u0119 koncert\u00f3w (podobno \u015bwietny by\u0142 recital fortepianowy Macieja Grzybowskiego), spotkania i filmy. A tak\u017ce atelier dla m\u0142odych dyrektor\u00f3w festiwali, firmowane przez European Festival Association, co roku odbywaj\u0105ce si\u0119 w innym kraju – w Polsce go\u015bci\u0142o po raz pierwszy. W przysz\u0142ym roku g\u0142\u00f3wnym bohaterem Nostalgii ma by\u0107 Arvo P\u00e4rt –\u00a0na sw\u00f3j wielki jubileusz. Ko\u0144czy 80 lat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mo\u017cna by\u0107 w jednym mie\u015bcie na dw\u00f3ch imprezach i si\u0119 nie rozdwoi\u0107! Na szcz\u0119\u015bcie premiera Dziecka i czar\u00f3w Ravela oraz S\u0142owika Strawi\u0144skiego w Teatrze Wielkim zosta\u0142a wyznaczona na wcze\u015bniejsz\u0105 godzin\u0119, a fina\u0142owy koncert Nostalgii – na p\u00f3\u017aniejsz\u0105. Tyle dyskomfortu, \u017ce trzeba by\u0142o si\u0119 przestawi\u0107 na zupe\u0142nie inny odbi\u00f3r i nastr\u00f3j.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4568"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4568"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4568\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4570,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4568\/revisions\/4570"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4568"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4568"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4568"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}