Zrobi\u0142am dzi\u015b ma\u0142y test – spyta\u0142am paru znajomych, czy wiedz\u0105, \u017ce Chopin w wieku m\u0142odzie\u0144czym mieszka\u0142 na terenie Uniwersytetu Warszawskiego. Nikt nie wiedzia\u0142. Co\u015b s\u0142yszeli o ASP – bo jest tam tabliczka i ma\u0142e muzeum. Ale nic wi\u0119cej.<\/p>\n
Chopinowie dwa razy zmieniali w Warszawie miejsce zamieszkania. Gdy Fryderyk mia\u0142 nieco ponad p\u00f3\u0142 roku, zamieszkali w Pa\u0142acu Saskim. W 1817 r. przenie\u015bli si\u0119 w\u0142a\u015bnie na teren Uniwersytetu, przy kt\u00f3rym by\u0142o Liceum Warszawskie, miejsce pracy Miko\u0142aja Chopina; liceum mie\u015bci\u0142o si\u0119 w g\u0142\u00f3wnym gmachu Pa\u0142acu Kazimierzowskiego, a Chopinowie mieszkali w tzw. prawej oficynie. S\u0105siadami ich, a zarazem przyjaci\u00f3\u0142mi byli Juliusz Kolberg, Samuel Bogumi\u0142 Linde i Kazimierz Brodzi\u0144ski z rodzinami. Wilhelm Kolberg, zwany Wilusiem, brat Oskara starszy ode\u0144 o dwa lata, a o trzy\u00a0od Fryderyka, wspomina\u0142: „Od roku 1820 do 1825 mieszka\u0142em przy rodzicach w prawej oficynie Kazimierzowskiego Pa\u0142acu na dole, Chopin z rodzicami mieszka\u0142 w tej samej sieni na drugim pi\u0119trze. Widywali\u015bmy si\u0119 i bawili razem prawie codziennie, a w ostatnich latach uczyli\u015bmy si\u0119 w tych samych klasach Liceum”. Chopinowie mieszkali tam dziesi\u0119\u0107 lat, potem, po \u015bmierci\u00a0najm\u0142odszej c\u00f3rki,\u00a0Emilki,\u00a0przenie\u015bli si\u0119 do Pa\u0142acu Czapskich\/Krasi\u0144skich, czyli w\u0142a\u015bnie do budynku, kt\u00f3ry dzi\u015b znajduje si\u0119 na terenie ASP i gdzie w miejscu ich mieszkania urz\u0105dzono ma\u0142\u0105 izb\u0119 pami\u0119ci, tzw. Salonik Chopin\u00f3w. Dzi\u015b umeblowany jest sprz\u0119tami z epoki, ale nie nale\u017c\u0105cymi do rodziny kompozytora.<\/p>\n
Fryderyk mieszka\u0142 wi\u0119c „na ASP” zaledwie trzy lata (podczas kt\u00f3rych du\u017co podr\u00f3\u017cowa\u0142), zanim opu\u015bci\u0142 kraj. Najwa\u017cniejsze\u00a0zatem lata swojej wczesnej m\u0142odo\u015bci sp\u0119dzi\u0142 na Uniwersytecie, kt\u00f3ry nazywa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas Kr\u00f3lewsko-Warszawskim. Owa „prawa oficyna Pa\u0142acu Kazimierzowskiego” to osobny budynek, tzw. porektorski. (Teren w\u00f3wczas w og\u00f3le wygl\u0105da\u0142 inaczej, BUW-u jeszcze nie by\u0142o, po\u015brodku by\u0142 wielki plac, a na ty\u0142ach Pa\u0142acu Kazimierzowskiego by\u0142 Ogr\u00f3d Botaniczny, ulubione miejsce spacer\u00f3w.) Dzi\u015b widnieje na nim ma\u0142o widoczna (bo z boku) tablica z napisem „W gmachu tym mieszka\u0142 Fryderyk Chopin w latach 1817-1827”. Ale – jak podkre\u015bla prof. Jerzy Mizio\u0142ek, historyk sztuki, a prywatnie entuzjasta tw\u00f3rczo\u015bci Chopina – nie ma tam tak istotnej informacji,\u00a0 \u017ce Fryderyk jako absolwent Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Muzyki by\u0142 tym samym absolwentem UW, poniewa\u017c SGM by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 uniwersytetu. I nikt o tym w og\u00f3le nie m\u00f3wi\u0142! Dopiero 25 lutego, w przerwie obrad III Kongresu Chopinowskiego, zostanie ods\u0142oni\u0119ta tablica z szerzej informuj\u0105cym napisem.<\/p>\n
W\u0142a\u015bnie w Pa\u0142acu Kazimierzowskim zosta\u0142a otwarta bardzo ciekawa wystawa, kt\u00f3r\u0105 warto zwiedzi\u0107, ale mo\u017cna i obejrze\u0107 w necie przewodnik po niej, kt\u00f3ry jest do\u00a0pobrania tutaj<\/a>, a przy okazji poczyta\u0107 wi\u0119cej na ten temat. A prof. Mizio\u0142ek\u00a0postuluje<\/a> odtworzenie mieszkania Chopin\u00f3w. A wi\u0119c, absolwenci UW – macie Fryca za koleg\u0119!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zrobi\u0142am dzi\u015b ma\u0142y test – spyta\u0142am paru znajomych, czy wiedz\u0105, \u017ce Chopin w wieku m\u0142odzie\u0144czym mieszka\u0142 na terenie Uniwersytetu Warszawskiego. Nikt nie wiedzia\u0142. Co\u015b s\u0142yszeli o ASP – bo jest tam tabliczka i ma\u0142e muzeum. Ale nic wi\u0119cej. Chopinowie dwa razy zmieniali w Warszawie miejsce zamieszkania. Gdy Fryderyk mia\u0142 nieco ponad p\u00f3\u0142 roku, zamieszkali w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/461"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=461"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/461\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=461"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=461"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=461"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}