
{"id":4613,"date":"2014-11-14T00:23:35","date_gmt":"2014-11-13T23:23:35","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4613"},"modified":"2014-11-14T15:34:43","modified_gmt":"2014-11-14T14:34:43","slug":"wymiar-iranski-i-zmieniony-kwartet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2014\/11\/14\/wymiar-iranski-i-zmieniony-kwartet\/","title":{"rendered":"Wymiar ira\u0144ski i zmieniony kwartet"},"content":{"rendered":"<p>Na Jazzowej Jesieni z podtytu\u0142em &#8222;Nowe wymiary&#8221; jak zwykle kr\u00f3luje repertuar z ECM. Dzi\u015b &#8211; z dw\u00f3ch wydanych tego lata album\u00f3w: <em>Silk and Salt Melodies<\/em> (Louis Sclavis Quartet) i <em>Leathe of Heaven<\/em> (Mark Turner Quartet).<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Louis Sclavis, znakomity francuski klarnecista (najlepszy na basklarnecie), niew\u0105tpliwie gra jazz, ale cz\u0119sto zainspirowany folkiem &#8211; afryka\u0144skim, latynoskim, rodzimym francuskim&#8230; Tym razem uda\u0142 si\u0119 w <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=II__py_c0hs\">podr\u00f3\u017c ira\u0144sk\u0105<\/a>. Ze \u015bwietnymi kolegami francuskimi &#8211; gitarzyst\u0105 Gillesem Coronado i klawiszowcem Benjaminem Moussay, oraz z ira\u0144skim\u00a0 go\u015bciem Keyvanem Chemirani, kt\u00f3ry rewelacyjnie gra na b\u0119bnach, zw\u0142aszcza na tzw. b\u0119bnie pucharowym, inaczej tombaku, przypominaj\u0105cym arabsk\u0105 darbuk\u0119.<\/p>\n<p>To jest akurat co\u015b, co odpowiada gustowi Manfreda Eichera: wp\u0142ywy folkowe wyra\u017ane, acz nie zawsze oczywiste. Muzyka ira\u0144ska zapewne nie le\u017ca\u0142a u inspiracji wszystkich zagranych dzi\u015b utwor\u00f3w, ale na pewno u paru z nich. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 zreszt\u0105 do\u015b\u0107 grzecznie, p\u00f3\u017aniej bywa\u0142o bardziej dziko i awangardowo, a p\u00f3\u017aniej zn\u00f3w bardziej tradycyjnie, i tak na przemian. Zar\u00f3wno wsp\u00f3\u0142praca, jak i solowe popisy muzyk\u00f3w, zw\u0142aszcza perkusisty, by\u0142y imponuj\u0105ce. Bardzo ciekawy wyst\u0119p.<\/p>\n<p>Nad drug\u0105 po\u0142ow\u0105 wieczoru zawis\u0142 pech. Mark Turner, kt\u00f3ry w tym roku przyjecha\u0142 w lepszym sk\u0142adzie ni\u017c w zesz\u0142ym, mia\u0142 zaprezentowa\u0107 materia\u0142\u00a0 z <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=Ar_g4lmRFkw\">nowej p\u0142yty<\/a> nagranej ze znakomitym m\u0142odym tr\u0119baczem Avishaiem Cohenem (nie myli\u0107 z basist\u0105 o tym samym imieniu i nazwisku!), basist\u0105 Joe Martinem i perkusist\u0105 Marcusem Gilmore&#8217;em. Niestety, dzi\u015b Avishai zosta\u0142 zawezwany pilnie do domu z powodu nag\u0142ej, ci\u0119\u017ckiej choroby ojca. Reszta wi\u0119c zespo\u0142u stara\u0142a si\u0119 wi\u0119c, jak mog\u0142a, za\u0142ata\u0107 wyrw\u0119 &#8211; oczywi\u015bcie nie da\u0142o si\u0119 zagra\u0107 materia\u0142u ca\u0142ej p\u0142yty. Za to na scenie pojawi\u0142a si\u0119 niespodzianka &#8211; fortepian. Czy pianista mo\u017ce zast\u0105pi\u0107 tr\u0119bacza? Zast\u0105pi\u0107 nie, ale zrobi\u0107 co\u015b fajnego z reszt\u0105 muzyk\u00f3w &#8211; oczywi\u015bcie. Tak wi\u0119c na par\u0119 utwor\u00f3w skromnie w\u015blizn\u0105\u0142 si\u0119 na scen\u0119 David Virelles, cz\u0142onek nowojorskiego kwartetu Tomasza Sta\u0144ki (b\u0119d\u0105 gra\u0107 jutro). Odbywa\u0142o si\u0119 to tak: Mark podrzuca\u0142 Davidowi nuty i co\u015b tam mu przez chwil\u0119 t\u0142umaczy\u0142 (&#8222;namawiali si\u0119&#8221;), David kiwa\u0142 g\u0142ow\u0105, a potem gra\u0142 tak, jakby wyst\u0119powa\u0142 z nimi ca\u0142e \u017cycie. To naprawd\u0119 fantastyczny muzyk i ju\u017c czekam na jutrzejszy koncert. Zreszt\u0105 na oba, bo b\u0119dzie te\u017c Tord Gustavsen, kt\u00f3rego zawsze warto pos\u0142ucha\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na Jazzowej Jesieni z podtytu\u0142em &#8222;Nowe wymiary&#8221; jak zwykle kr\u00f3luje repertuar z ECM. Dzi\u015b &#8211; z dw\u00f3ch wydanych tego lata album\u00f3w: Silk and Salt Melodies (Louis Sclavis Quartet) i Leathe of Heaven (Mark Turner Quartet).<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4613"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4613"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4613\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4616,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4613\/revisions\/4616"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4613"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4613"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4613"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}