To by\u0142 kr\u00f3tki (niewiele ponad p\u00f3\u0142 godziny), ale bardzo specjalny koncercik w foyer Teatru Studio. Ma\u0142gorzata Sarbak gra\u0142a utwory klawesynowe Paw\u0142a Szyma\u0144skiego. Nie wszystkie.<\/p>\n
<\/p>\n
Nie by\u0142o w tym programie utworu grywanego r\u00f3wnie\u017c na fortepianie (i spopularyzowanego w tej wersji przez Macieja Grzybowskiego) – Une Suite De Pi\u00e8ces De Clavecin Par Mr Szyma\u0144ski<\/em>, za to by\u0142a inna suita o podobnej, ca\u0142kowicie prywatnej proweniencji: Les Poiriers en Pologne ou une Suite de Pi\u00e8ces Sentimentales de Clavecin fait par Mr Szyma\u0144ski <\/em>(prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c nie wiem, czemu Pawe\u0142 upiera si\u0119 przy angielskim Mr, po francusku powinno by\u0107 M. od Monsieur). Pa\u0144stwo Poirier, jak dowiedzia\u0142am si\u0119 p\u00f3\u017aniej,\u00a0to francuska rodzina, kt\u00f3ra mieszka\u0142a przez pewien czas w Polsce – on by\u0142 przedstawicielem firmy Peugeot. Znalaz\u0142am w\u0142a\u015bnie jego zdj\u0119cie<\/a> i\u00a0okazuje si\u0119, \u017ce\u00a0go kojarz\u0119. By\u0142 kiedy\u015b sponsorem Warszawskiej Opery Kameralnej (kiedy jeszcze dyrektorowi Sutkowskiemu chcia\u0142o si\u0119 szuka\u0107 sponsor\u00f3w) i cz\u0119sto pojawia\u0142 si\u0119 tam na spektaklach i konferencjach. Muzyk\u0105 interesowa\u0142 si\u0119 prywatnie, ale intensywnie, mia\u0142 nawet przyzwoity klawesyn, na kt\u00f3rym sobie czasem pogrywa\u0142 – a W\u0142adys\u0142aw K\u0142osiewicz nagra\u0142 na nim suity Rameau, kt\u00f3rych do dzi\u015b nie uda\u0142o mu si\u0119 wyda\u0107. St\u0105d wi\u0119c ta znajomo\u015b\u0107, a z czasem serdeczny kontakt. O ile tamta poprzednia suita nawi\u0105zywa\u0142a do Bacha, to suita napisana na odjazd biznesmena nawi\u0105zuje do Couperina. „Nie pytajcie mnie, kiedy to napisa\u0142em – bardzo dawno, chyba w pierwszej po\u0142owie XVIII wieku” – za\u017cartowa\u0142 kompozytor przed koncertem. W suicie sportretowani s\u0105 pan (w Allemande<\/em>)\u00a0i pani domu (w Courante<\/em>) oraz dw\u00f3jka ich dzieci (Rondeau<\/em>, Canaries<\/em>), a tak\u017ce par\u0119 win (pan Poirier jest znawc\u0105 wina i do tej dziedziny ostatnio si\u0119 zwr\u00f3ci\u0142 rzuciwszy Peugeota) oraz… piwo Zwierzyniec (Menuet polonais<\/em>). Ca\u0142o\u015b\u0107 wie\u0144czy elegijny Le D\u00e9part des Poiriers ou Chaconne ancienne<\/em>, a tematem tej chaconny s\u0105… trzy dwud\u017awi\u0119ki z pocz\u0105tku sonaty Les Adieux<\/em> Beethovena. Stylistyka, jak ju\u017c wspomnia\u0142am, nawi\u0105zuje do Couperina czy Rameau, ale i tu, nawet cz\u0119\u015bciej ni\u017c w poprzedniej suicie, od czasu do czasu co\u015b si\u0119 „po szyma\u0144skiemu” rozje\u017cd\u017ca.<\/p>\n Inny jest utw\u00f3r, kt\u00f3rego prawykonanie odby\u0142o si\u0119 dzi\u015b, napisany specjalnie dla Ma\u0142gorzaty Sarbak, pod do\u015b\u0107 trafnym tytu\u0142em Dissociative Counterpoint Disorder<\/em>. Jest tu wszystko to, co znamy (i lubimy) z\u00a0muzyki Szyma\u0144skiego: przenikanie si\u0119 bardzo zr\u00f3\u017cnicowanych fragment\u00f3w, stylizacja prze\u0142amywana pauzami, dziurami, efektem zacinaj\u0105cej si\u0119 p\u0142yty. „Disorder” robi si\u0119 coraz wi\u0119kszy, pr\u00f3buje si\u0119 uk\u0142ada\u0107 na nowo i zn\u00f3w si\u0119 rozpada. Bardzo to trudne dla wykonawcy, kompozytor twierdzi, \u017ce napisa\u0142 tak specjalnie, poniewa\u017c program Instytutu Muzyki i Ta\u0144ca „Zam\u00f3wienia kompozytorskie”, w ramach kt\u00f3rego i to zam\u00f3wienie zosta\u0142o z\u0142o\u017cone, zak\u0142ada opublikowanie nut w sieci, a Pawe\u0142 Szyma\u0144ski, \u017ceby przez pewien czas Ma\u0142gorzata Sarbak mia\u0142a wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107. „Napisa\u0142em wi\u0119c tak trudny utw\u00f3r, \u017ceby tylko Ma\u0142gosia by\u0142a w stanie go zagra\u0107” – powiedzia\u0142. C\u00f3\u017c, sama znam par\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3re tak\u017ce by\u0142yby w stanie, ale solistka poradzi\u0142a sobie z tym naprawd\u0119 dobrze. I my\u015bl\u0119, \u017ce ten utw\u00f3r i tak by\u0142by w ten spos\u00f3b napisany, niezale\u017cnie od tego, czy ma by\u0107 publikowany, czy nie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To by\u0142 kr\u00f3tki (niewiele ponad p\u00f3\u0142 godziny), ale bardzo specjalny koncercik w foyer Teatru Studio. Ma\u0142gorzata Sarbak gra\u0142a utwory klawesynowe Paw\u0142a Szyma\u0144skiego. Nie wszystkie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4678"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4678"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4678\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4679,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4678\/revisions\/4679"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4678"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4678"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4678"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}