Od czyjej muzyki m\u00f3g\u0142 si\u0119 zacz\u0105\u0107 pierwszy abonamentowy koncert w FN w tym roku? Od Chopina oczywi\u015bcie. W wykonaniu jednej z g\u0142o\u015bnych postaci poprzedniego konkursu.<\/p>\n
<\/p>\n
Dawno nie s\u0142ucha\u0142am Ingolfa Wundera na \u017cywo. Zawsze w takich wypadkach mam nadziej\u0119, \u017ce mo\u017ce co\u015b zmieni\u0142o si\u0119 na plus. Dzi\u015b ponadto austriacki pianista prezentowa\u0142 opracowane przez siebie utwory. Allegro de concert<\/em> op. 46<\/a> znane jest jako utw\u00f3r fortepianowy, cho\u0107 zapewne – co nawet s\u0142ycha\u0107 po fakturze – Chopin planowa\u0142 to dzie\u0142o na fortepian z orkiestr\u0105, jako III Koncert fortepianowy<\/em>, ale mu to jako\u015b nie wysz\u0142o. Dlatego te\u017c p\u00f3\u017aniej opracowywano je wiele razy, m.in. zrobi\u0142 to Kazimierz Wi\u0142komirski. Wunder zorkiestrowa\u0142 w\u0142asn\u0105 wersj\u0119 – do\u015b\u0107 banalnie, ale bez jakich\u015b ra\u017c\u0105cych b\u0142\u0119d\u00f3w. Ponadto „zredagowa\u0142” opracowanie Lesliego Howarda na fortepian z orkiestr\u0105 Hexameronu<\/em>, kolektywnie stworzonych przez sze\u015bciu pianist\u00f3w wariacji na temat marsza Belliniego z opery\u00a0Purytanie<\/em>, sklejonych formalnie przez Liszta (Chopin jest autorem ostatniej, nokturnowej wariacji).<\/p>\n Zapowiada\u0142o si\u0119 wi\u0119c ciekawie. Niestety, rozczarowanie ogromne. Ju\u017c wykonane na pocz\u0105tku Andante spianato i Wielki Polonez<\/em> by\u0142y blade, kompletnie bez blasku i puste. Podobnie dwa pozosta\u0142e utwory. Wunder ma tylko technik\u0119 palcow\u0105, a ni\u0105 sam\u0105 daleko si\u0119 nie zajedzie, je\u015bli innych atut\u00f3w brak:\u00a0ani brzmienia, ani uderzenia, ani umiej\u0119tno\u015bci nadawania kszta\u0142tu frazie, po prostu odgrywanie gamek, i to jeszcze cz\u0119sto zamazane. By\u0142 chyba spi\u0119ty, ale przecie\u017c i jego p\u0142yty nie zachwycaj\u0105 jak\u0105\u015b wielk\u0105 muzykalno\u015bci\u0105 i wyrazisto\u015bci\u0105. Jego wyst\u0119p nie wywo\u0142a\u0142 wielkich emocji, co mo\u017cna by\u0142o skonstatowa\u0107 ze zdziwieniem wspominaj\u0105c konkurs, na kt\u00f3rym nie gra\u0142 o wiele lepiej (mo\u017ce z wyj\u0105tkiem Koncertu e-moll<\/em>), a jakiej histerii si\u0119 doczeka\u0142. Dzi\u015b by\u0142o spokojnie, stojak przyszed\u0142 do g\u0142owy tylko jednej pani, ale grzecznie mu poklaskano, a\u017c zabisowa\u0142 Nokturnem Es-dur<\/em> op. 55 nr 2, z nieznanych bli\u017cej przyczyn niemi\u0142osiernie go zap\u0119dzaj\u0105c.<\/p>\n Orkiestra te\u017c nie popisa\u0142a si\u0119 tu specjalnie niczym, od razu wi\u0119c powzi\u0119\u0142am podejrzenie, \u017ce \u0107wiczona by\u0142a tylko Symfonia fantastyczna<\/em> Berlioza, zaplanowana na drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107. No i si\u0119 sprawdzi\u0142o – wykonanie by\u0142o znakomite. Co prawda od kilku lat przywi\u0105zana jestem do wykona\u0144 historycznych tego utworu, kt\u00f3re brzmi\u0105 o wiele ciekawiej i bardziej demonicznie<\/a> od wsp\u00f3\u0142czesnych, ale i tak s\u0142ucha\u0142o si\u0119 bardzo dobrze. Jacek Kaspszyk pokaza\u0142 po raz kolejny, \u017ce najlepiej si\u0119 czuje w du\u017cych formach i du\u017cych sk\u0142adach (dyrygowa\u0142 oczywi\u015bcie z pami\u0119ci). \u015awietnie wysz\u0142y wszystkie Berliozowe „dziwno\u015bci”, a, co wi\u0119cej, jako\u015b mocniej tym razem odbiera\u0142am skojarzenia z Beethovenem w III cz\u0119\u015bci (echa Pastoralnej<\/em>, ale nie tylko – to taki Beethoven zdekonstruowany, jak si\u0119 ws\u0142ucha\u0107 w faktur\u0119), a tak\u017ce w finale, gdzie mi si\u0119 us\u0142ysza\u0142o pewne pokrewie\u0144stwo z fina\u0142em VII Symfonii<\/em>. Nie tylko z powodu rytmu.<\/p>\n Dzi\u0119ki temu wykonaniu wychodzi\u0142o si\u0119 z koncertu w znacznie lepszym nastroju ni\u017c mo\u017cna by\u0142o si\u0119 spodziewa\u0107 po pierwszej cz\u0119\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Od czyjej muzyki m\u00f3g\u0142 si\u0119 zacz\u0105\u0107 pierwszy abonamentowy koncert w FN w tym roku? Od Chopina oczywi\u015bcie. W wykonaniu jednej z g\u0142o\u015bnych postaci poprzedniego konkursu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4697"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4697"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4697\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4700,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4697\/revisions\/4700"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4697"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4697"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4697"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}