W tym roku, z t\u0105 pul\u0105 nominowanych do muzycznego Paszportu „Polityki”,\u00a0w\u0142a\u015bciwie by\u0142abym zadowolona z ka\u017cdego wyboru. Ale tylko Kwadrofonik by\u0142 w stanie w takim stylu wyst\u0105pi\u0107 po otrzymaniu nagrody.<\/p>\n
<\/p>\n
Oczywi\u015bcie przede wszystkim dlatego, \u017ce jest zespo\u0142em. Ale tak\u017ce dlatego, \u017ce tworzenie efektownych aran\u017cacji jest dla niego chlebem powszednim. Przypomn\u0119 (i poinformuj\u0119 tych, co nie widzieli paszportowej gali), \u017ce Kwadrofonicy dzi\u0119kowali (g\u0142osem Emilii Sitarz, szeleszcz\u0105cej jednocze\u015bnie rytmicznie kawa\u0142kami szarego papieru) na melodi\u0119 We Are The Champions<\/em>, z udzia\u0142em jeszcze claves\u00f3w, czyli kawa\u0142k\u00f3w drewna (Magdalena Kordylasi\u0144ska), marakas\u00f3w (Mi\u0142osz P\u0119kala) oraz keyboardu-zabawki, w kt\u00f3rej d\u017awi\u0119k „nap\u0119dza si\u0119” dmuchaniem w rurk\u0119 (Bart\u0142omiej W\u0105sik). W ten spos\u00f3b udowodnili, za co otrzymali nagrod\u0119: za wirtuozeri\u0119, wyobra\u017ani\u0119, wra\u017cliwo\u015b\u0107 i poczucie humoru. Ta ostatnia cecha ich zreszt\u0105 wyr\u00f3\u017cnia ich szczeg\u00f3lnie w tym kontek\u015bcie.<\/p>\n Konkurowali z nimi bowiem dwaj arty\u015bci, o kt\u00f3rych si\u0119 my\u015bli raczej jako o osobach powa\u017cnych: obaj mimo m\u0142odego wieku – po trzydzie\u015bci par\u0119 lat – osi\u0105gn\u0119li naprawd\u0119 imponuj\u0105ce wyniki, a\u017c trudno sobie wyobrazi\u0107, jak mogli z tym wszystkim zd\u0105\u017cy\u0107 w tak nied\u0142ugim okresie czasu. \u0141\u0105czy ich jeszcze jedno: to ludzie, kt\u00f3rzy urodzili si\u0119 nie w stolicy ani w wi\u0119kszym mie\u015bcie, lecz w Skar\u017cysku-Kamiennej (\u0141ukasz D\u0142ugosz) i w Koninie (Dariusz Przybylski). O tym, jak daleko zaszli, zadecydowa\u0142 wi\u0119c przede wszystkim ich talent i ambicje. No i zapewne troch\u0119 szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n \u0141ukasz D\u0142ugosz jako wspania\u0142y flecista pokazuje si\u0119 – cz\u0119sto tak\u017ce wraz z \u017con\u0105 Agat\u0105 – na wielu estradach i \u015bwiatowych, i krajowych. Rzadziej na polskich scenach mo\u017cna spotka\u0107 Dariusza Przybylskiego, kt\u00f3ry jest zar\u00f3wno kompozytorem, jak organist\u0105 – ale jego muzyka coraz cz\u0119\u015bciej wchodzi do filharmonicznych program\u00f3w. Jak cho\u0107by utw\u00f3r dla Dominika Po\u0142o\u0144skiego. A Dominik, kt\u00f3ry wczoraj wr\u0119cza\u0142 ze mn\u0105 nagrod\u0119, powiedzia\u0142 pi\u0119knie: \u017ce wszyscy tegoroczni nominowani s\u0105 zwi\u0105zani z muzyk\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 (kt\u00f3ra jest i jego pasj\u0105) i \u017ce w\u0142a\u015bnie ta dziedzina wyra\u017ca najpe\u0142niej nasz \u015bwiat.<\/p>\n