{"id":4735,"date":"2015-01-25T01:16:27","date_gmt":"2015-01-25T00:16:27","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4735"},"modified":"2015-01-26T00:06:37","modified_gmt":"2015-01-25T23:06:37","slug":"realistyczny-holender","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2015\/01\/25\/realistyczny-holender\/","title":{"rendered":"Realistyczny Holender"},"content":{"rendered":"

Tak, jest ju\u017c co\u015b takiego jak celowa opozycja do Regietheater. W dziedzinie wagnerowskiej bastionem jest festiwal w austriackim Wels<\/a>, kt\u00f3remu Teatr Wielki w \u0141odzi zawdzi\u0119cza Holendra tu\u0142acza<\/em>.<\/p>\n

<\/p>\n

\u015aci\u015blej rzecz bior\u0105c, teatr dosta\u0142 w prezencie dekoracje, w zwi\u0105zku z czym spektakl wchodzi do sta\u0142ego repertuaru. Mam tylko nadziej\u0119, \u017ce w takim razie orkiestra wreszcie to wy\u0107wiczy, bo na premierze nie by\u0142o dobrze… Wagner to trudna do grania muzyka jednak.<\/p>\n

Tak wi\u0119c spektakl jest chowu niemiecko-austriackiego: re\u017cyser Herbert Adler pochodzi z Bochum, zadebiutowa\u0142 w 1969 r., dzia\u0142a\u0142 w r\u00f3\u017cnych miejscach od Narodneho Divadla po Teatro Colon, a od 2002 r. jest zwi\u0105zany ze wspomnianym festiwalem. Cytuj\u0119 z materia\u0142\u00f3w prasowych: „Festiwal w Wels (…) zdoby\u0142 uznanie i publiczno\u015b\u0107 jako propozycja alternatywna wobec \u201ateatru re\u017cyserskiego\u2019, od pocz\u0105tku stawiaj\u0105c sobie za cel prezentacj\u0119 inscenizacji \u201awiernych\u2019 wobec dzie\u0142”.<\/p>\n

No i wierne to jest do b\u00f3lu („do \u015bmierci”, \u017ceby zastosowa\u0107 poetyk\u0119 Holendra<\/em>). S\u0105 okr\u0119ty, jest (na ekranie) morze, chmury i burza, s\u0105 norweskie drewniane domki, no wszy\u015bciutko jak \u017cywe (mo\u017ce tylko troch\u0119 \u015bmieszy Eryk w bawarskim my\u015bliwskim stroju). Zabawne, \u017ce mieli\u015bmy ze znajomymi skojarzenia z niedawnym Strasznym dworem<\/em> w re\u017cyserii Jandy (II akt rozpoczyna si\u0119 przecie\u017c prawie jak Spod igie\u0142ek kwiaty rosn\u0105<\/em>, a rol\u0119 piastunki Mary wykonuje ta sama Olga Maroszek, kt\u00f3ra tam \u015bpiewa\u0142a: Ci\u0119\u017cko wam przy igle<\/em>…). No, ale historia jest o wiele bardziej ponura, wi\u0119c nawet wampiry si\u0119 w III akcie pojawiaj\u0105, czyli straszliwa za\u0142oga Holendra… Jednak w sumie od czasu do czasu mo\u017cna obejrze\u0107 co\u015b ma\u0142o wydziwionego.<\/p>\n

Co za\u015b do \u015bpiewu – r\u00f3\u017cnie. Na premierze w trzech g\u0142\u00f3wnych rolach wyst\u0105pili zagraniczni go\u015bcie: Astrid Weber (Senta), Clemens Bieber (Eryk) i Jukka Rasilainen (Holender). Wszyscy zas\u0142u\u017ceni i z sukcesami, ale jakby ju\u017c troch\u0119 przechodzeni, g\u0142osy momentami nieprzyjemnie ostre, a Holender nieraz oscylowa\u0142 na granicy dobrej intonacji. Pozytywnie natomiast wypadli miejscowi: Grzegorz Szostak (Daland), Olga Maroszek (Mary) i Dominik Sutowicz (Sternik). Bardzo \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie us\u0142ysz\u0119 polskiej Senty – Wioletty Chodowicz, kt\u00f3ra za\u015bpiewa w dw\u00f3ch kolejnych spektaklach; na pewno b\u0119dzie \u015bwietna, zw\u0142aszcza \u017ce role ze skakaniem do wody to dla niej nie pierwszyzna. Jak sama m\u00f3wi, jeszcze zosta\u0142y jej Newa i Tybr, czego jej (oczywi\u015bcie na deskach operowych) \u017cyczymy.<\/p>\n

Przed teatrem stali pracownicy opery i wr\u0119czali publiczno\u015bci kopi\u0119 listu teatralnych zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych do pani minister. I jak go przeczyta\u0142am, z lekka mi szcz\u0119ka opad\u0142a: jak mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o braku repertuaru \u015bwie\u017co po paru premierach i w dzie\u0144 premiery wagnerowskiej? Co to znaczy „zamkni\u0119cie na \u015bwiadomego widza”? Jak mo\u017cna twierdzi\u0107, \u017ce ten teatr „przesta\u0142 istnie\u0107 na operowej mapie Polski”, skoro wci\u0105\u017c jest jednym z widoczniejszych? Mog\u0119 zrozumie\u0107, \u017ce dyrekcja jest nielubiana, czasem tak jest, \u017ce chemii nie ma. Tym bardziej, \u017ce nie jest on muzykiem, wi\u0119c pewnie nie czuje niuans\u00f3w organizacji pracy w operze (od tego powinien mie\u0107 szefa artystycznego – muzyka; nie wiem, w jakim stopniu wype\u0142nia t\u0119 rol\u0119 dyrygent Eraldo Salmieri). Mog\u0119 te\u017c zrozumie\u0107 – to ju\u017c z tekstu w „Dzienniku \u0141\u00f3dzkim”, kt\u00f3ry linkowa\u0142am pod poprzednim wpisem – \u017ce skoro \u015bpiewacy twierdz\u0105, \u017ce terminy s\u0105 zbyt kr\u00f3tkie, \u017ceby si\u0119 przygotowa\u0107, to rzeczywi\u015bcie tak jest (i czasem to niestety s\u0142ycha\u0107). Ale z tego, co wiadomo, dotacja Urz\u0119du Marsza\u0142kowskiego\u00a0dla teatru jest tragicznie ma\u0142a i niewiele da si\u0119 zrobi\u0107, je\u015bli si\u0119 nie zwi\u0119kszy. Podobnie zreszt\u0105 jest z Filharmoni\u0105 \u0141\u00f3dzk\u0105, szacown\u0105 plac\u00f3wk\u0105, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie obchodzi stulecie b\u0119d\u0105c po Warszawie najstarsz\u0105 filharmoni\u0105 w Polsce (w por\u00f3wnaniu z ni\u0105 Teatr Wielki to smarkacz, bo obchodzi tylko 60-lecie), ale jak ju\u017c to stulecie paroma koncertami w lutym obejdzie, to kompletnie nie wiadomo, co dalej – te\u017c kasy nie ma.<\/p>\n

Do Teatru Wielkiego wracaj\u0105c, to mo\u017ce niech \u0142odzianie zamiast narzeka\u0107 zobacz\u0105, czy w Teatrze Wielkim w Warszawie jest du\u017co lepiej, cho\u0107 ten ma dotacj\u0119 o wiele wi\u0119ksz\u0105, i to centraln\u0105… A \u017ce premier w \u0141odzi niby mniej ni\u017c w Krakowie czy Wroc\u0142awiu? Prosz\u0119 bardzo: w \u0141odzi zapowiadane s\u0105 do ko\u0144ca sezonu dwie – Baron cyga\u0144ski<\/em> i Don Giovanni<\/em>, w Krakowie od stycznia do kwietnia w\u0142\u0105cznie (dalej nie podano) tylko jedna – Pi\u0119kna Helena<\/em>; we Wroc\u0142awiu te\u017c: lutowy Oniegin<\/em>, no i jeszcze wiosenne superwidowisko na Pergoli przy Hali Stulecia (\u017ceby by\u0142o \u015bmieszniej: te\u017c Holender<\/em>). Tam na co dzie\u0144 graj\u0105 co prawda wi\u0119cej, ale te\u017c bieda a\u017c piszczy i nie wiadomo, co dalej. Nie jest dobrze w naszych operach, cho\u0107 jeszcze ich nie zamykaj\u0105, jak – niestety – w ojczy\u017anie gatunku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tak, jest ju\u017c co\u015b takiego jak celowa opozycja do Regietheater. W dziedzinie wagnerowskiej bastionem jest festiwal w austriackim Wels, kt\u00f3remu Teatr Wielki w \u0141odzi zawdzi\u0119cza Holendra tu\u0142acza.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4735"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4735"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4735\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4740,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4735\/revisions\/4740"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4735"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4735"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4735"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}