
{"id":4752,"date":"2015-02-03T16:51:24","date_gmt":"2015-02-03T15:51:24","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4752"},"modified":"2015-02-03T17:20:00","modified_gmt":"2015-02-03T16:20:00","slug":"wok-nowe-otwarcie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2015\/02\/03\/wok-nowe-otwarcie\/","title":{"rendered":"WOK: nowe otwarcie"},"content":{"rendered":"<p>Przedstawiam teraz to, co opowiedzia\u0142 mi dyr. Jerzy Lach na temat najbli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci Warszawskiej Opery Kameralnej. A co z tego wyjdzie &#8211; wszyscy zobaczymy. Na razie zapowiada si\u0119 ciekawie.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Po dw\u00f3ch trudnych latach opera ju\u017c wysz\u0142a z d\u0142ug\u00f3w. By\u0142a restrukturyzacja, zmiana regulamin\u00f3w pracy. Zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 dotacja Urz\u0119du Marsza\u0142kowskiego: na bie\u017c\u0105cy rok wynosi 16 450 ooo z\u0142. Dodatkowe dotacje celowe od MKiDN, IMiT\u00a0 oraz wsparcie sponsor\u00f3w, je\u015bli si\u0119 za\u0142atwi. Teraz s\u0105 plany pewnych strukturalnych zmian.<\/p>\n<p>Od nowego sezonu WOK ma si\u0119 opiera\u0107 na czterech g\u0142\u00f3wnych filarach (a ka\u017cdy z tych filar\u00f3w b\u0119dzie mia\u0142 osobnego lidera, nie b\u0119dzie wi\u0119c szefa muzycznego ca\u0142o\u015bci). Pierwszym ma by\u0107 barok, gdzie kluczow\u0105 osob\u0105 b\u0119dzie Lilianna Stawarz. W\u0142adys\u0142aw K\u0142osiewicz b\u0119dzie nadal szefem muzycznym MACV. Co jaki\u015b czas b\u0119d\u0105 wznawiane kolejne tytu\u0142y z barokowego repertuaru WOK. W marcu wraca <em>Dydona i Eneasz<\/em>, w maju <em>Orfeusz<\/em> Monteverdiego. Regularne ju\u017c s\u0105 koncerty w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, we wsp\u00f3\u0142pracy z radiow\u0105 Dw\u00f3jk\u0105. W nast\u0119pnym sezonie jest zamiar wystawienia <em>Pigmaliona<\/em> Rameau w inscenizacji esto\u0144skiej re\u017cyserki Margo Zalite.<\/p>\n<p>Drugi filar to oczywi\u015bcie Mozart. I tu najbardziej zaskakuj\u0105ce wiadomo\u015bci. W tym roku jubileuszowy, 25. festiwal, wi\u0119c powr\u00f3t do idei wystawienia wszystkich dzie\u0142 scenicznych Mozarta, jest te\u017c pomys\u0142 &#8222;25 koncert\u00f3w na 25-lecie&#8221;. Now\u0105 inscenizacj\u0119 ma w tym roku otrzyma\u0107 <em>Wesele Figara<\/em>, w koprodukcji z Oper\u0105 Lwowsk\u0105, w re\u017cyserii Wasyla Wowkuna (we Lwowie te\u017c ma by\u0107 grane). Ta edycja ma zamkn\u0105\u0107 dotychczasow\u0105 form\u0119 festiwalu, a od 2016 r. ma by\u0107 nowe otwarcie, kt\u00f3remu ma patronowa\u0107&#8230; Marc Minkowski jako szef muzyczny. Projekty s\u0105 ambitne, festiwal ma wyj\u015b\u0107 z siedziby WOK i szuka\u0107 nowych miejsc, ma by\u0107 bardziej otwarty na \u015bwiat. Co z tego wyjdzie, zobaczymy. Jest te\u017c nadzieja, \u017ce zdarzy mu si\u0119 od czasu do czasu poprowadzi\u0107 MACV &#8211; oby!<\/p>\n<p>Trzecim dzia\u0142em b\u0119dzie Scena Marionetek, kt\u00f3ra jeszcze nie ma szefa, ale by\u0107 mo\u017ce b\u0119dzie to Les\u0142aw Piecka, ten sam, kt\u00f3ry jako m\u0142ody cz\u0142owiek uruchamia\u0142 t\u0119 scen\u0119 za czas\u00f3w dyr. Sutkowskiego. Marionetki szukaj\u0105 jeszcze swojego miejsca (na razie graj\u0105 w siedzibie WOK; kolejn\u0105 realizacj\u0105 ma by\u0107<em> La serva padrona<\/em>). Z pomieszczenia w Pa\u0142acu Kultury, o kt\u00f3rym by\u0142a wcze\u015bniej mowa, nic nie wysz\u0142o &#8211; rzecz rozbi\u0142a si\u0119 o jakie\u015b biurokratyczne przepisy.<\/p>\n<p>Wreszcie dzia\u0142 muzyki nowej, czyli Off Opera. W jego ramach &#8211; wystawianie zam\u00f3wionych przez teatr dzie\u0142 (pieni\u0105dze z IMiT w ramach programu Zam\u00f3wienia Kompozytorskie). Jeszcze w tym sezonie, w kwietniu, premiera<em> Operetki<\/em> wg Gombrowicza autorstwa m\u0142odego kompozytora Micha\u0142a Dobrzy\u0144skiego; wyre\u017cyseruje j\u0105 sam dyrektor, a w g\u0142\u00f3wnych rolach m.in. Anna Radziejewska (Ksi\u0119\u017cna), Jak Jakub Monowid (Fior), Barbara Zamek-Gliszczy\u0144ska (Albertynka). Kolejn\u0105 premier\u0105 w grudniu ma by\u0107 <em>Orfeusz<\/em> Dariusza Przybylskiego w re\u017cyserii Natalii Koz\u0142owskiej. Na kolejny rok przewidziany jest <em>Immanuel Kant<\/em> Leszka Mo\u017cd\u017cera wed\u0142ug sztuki Thomasa Bernhardta oraz <em>Bal w operze<\/em> wed\u0142ug Tuwima autorstwa Zygmunta Krauzego.<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie nadal b\u0119d\u0105 prowadzone dzia\u0142ania edukacyjne (nad kt\u00f3rymi ma piecz\u0119 osoba do tego najlepsza, bo Violetta \u0141abanow). Powr\u00f3ci te\u017c &#8211; ju\u017c tradycyjnie jesieni\u0105 &#8211; Scena M\u0142odych, z kt\u00f3rej najlepsze spektakle wejd\u0105 do repertuaru WOK. Zesp\u00f3\u0142 b\u0119dzie te\u017c wyje\u017cd\u017ca\u0142 za granic\u0119 &#8211; odnowiono kontakty z Japoni\u0105, podtrzymywane s\u0105 z Estoni\u0105 i Ukrain\u0105. Scena Marionetek jest ju\u017c zapraszana do innych miast Polski.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przedstawiam teraz to, co opowiedzia\u0142 mi dyr. Jerzy Lach na temat najbli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci Warszawskiej Opery Kameralnej. A co z tego wyjdzie &#8211; wszyscy zobaczymy. Na razie zapowiada si\u0119 ciekawie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4752"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4752"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4752\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4754,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4752\/revisions\/4754"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4752"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4752"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4752"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}