Dzi\u015b w Muzeum Etnograficznym podsumowywano Rok Oskara Kolberga. Dyrektor Instytutu Muzyki i Ta\u0144ca pochwali\u0142 si\u0119, \u017ce wed\u0142ug bada\u0144 przez ten rok rozpoznawalno\u015b\u0107 tego nazwiska w Polsce wzros\u0142a z 8 do 11 proc. Kolega p\u00f3\u017aniej s\u0142usznie to skomentowa\u0142, \u017ce 3 proc. to podr\u0119cznikowy przyk\u0142ad b\u0142\u0119du statystycznego…<\/p>\n
<\/p>\n
Czy wzros\u0142o u nas zainteresowanie Kolbergiem i polsk\u0105 muzyk\u0105 ludow\u0105? Powiedzia\u0142abym, \u017ce to do\u015b\u0107 problematyczne. Bo po prostu istniej\u0105 grupy, kt\u00f3re od pewnego czasu s\u0105 bardzo zaanga\u017cowane w sprawy ludowe i folkowe, i zapewne rosn\u0105, a czy przyros\u0142y jako\u015b szczeg\u00f3lnie w 2014 r. – trudno powiedzie\u0107. To\u00a0jest proces, kt\u00f3ry trwa, ale zapewne nigdy nie b\u0119dzie to masowe zainteresowanie. Raczej jedna z wielu szlachetnych nisz.<\/p>\n
W ich obr\u0119bie rzeczywi\u015bcie dziej\u0105 si\u0119 rzeczy fantastyczne. M\u0142odzie\u017c uczy si\u0119 od starych muzykant\u00f3w, je\u017cdzi na r\u00f3\u017cne warsztaty, gra i ta\u0144czy. Z innej strony – folk, czyli swobodniejsza inspiracja motywami ludowymi, tak\u017ce si\u0119 rozwija. Festiwali folkowych jest coraz wi\u0119cej, a radiowy konkurs Nowa Tradycja te\u017c robi swoje. S\u0105 te\u017c ludzie, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 raczej muzyki \u015bwiata, polskiej mniej – to cz\u0119sto publiczno\u015b\u0107 np. festiwalu Skrzy\u017cowanie Kultur – ale te\u017c s\u0105 blisko tej niszy. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich nie musia\u0142a wiedzie\u0107 wiele o Kolbergu – to raczej domena „korzennych”, czyli tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 by\u0107 kontynuatorami tradycji.<\/p>\n
By\u0142o tych wszystkich\u00a0rzeczy na pewno wi\u0119cej w zesz\u0142ym roku – cho\u0107by dzi\u0119ki Promesie MKiDN,\u00a0z kt\u00f3rej 6 mln z\u0142 zosta\u0142o wydanych na 72 projekty oraz jeszcze dzia\u0142ania tzw. priorytetowe. W ich ramach wiele si\u0119 dzia\u0142o w szczeg\u00f3lno\u015bci w kwestii postaci samego Kolberga: uruchomiono stron\u0119 www.oskarkolberg.com<\/a> (gdzie mo\u017cna znale\u017a\u0107 m.in. nuty i nagrania<\/a> jego utwor\u00f3w), zabrano si\u0119 za digitalizacj\u0119 jego r\u0119kopis\u00f3w oraz Dzie\u0142 Wszystkich (to praca na lata), odrestaurowano nagrobek Kolberga na Cmentarzu Rakowickim, prowadzono projekty edukacyjne, a nawet wystawiono jedn\u0105 z jego oper<\/a>. Najcenniejsze s\u0105, jak si\u0119 wydaje, przedsi\u0119wzi\u0119cia internetowe, bo one mog\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 wszystkim d\u0142ugo po Roku Kolberga, zreszt\u0105 nie tylko Kolberga dotycz\u0105. Po znajomo\u015bci polecam tu np. bardzo \u0142adn\u0105\u00a0stron\u0119 o polskich instrumentach ludowych<\/a>, kt\u00f3ra ruszy\u0142a wczoraj.\u00a0Buduje si\u0119 te\u017c strona o ta\u0144cach, ale jeszcze nie jest gotowa. Tutaj <\/a>z kolei jest portal o muzyce tradycyjnej i wydarzeniach z ni\u0105 zwi\u0105zanych.<\/p>\n Czyli – co\u015b si\u0119 dzieje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u015b w Muzeum Etnograficznym podsumowywano Rok Oskara Kolberga. Dyrektor Instytutu Muzyki i Ta\u0144ca pochwali\u0142 si\u0119, \u017ce wed\u0142ug bada\u0144 przez ten rok rozpoznawalno\u015b\u0107 tego nazwiska w Polsce wzros\u0142a z 8 do 11 proc. Kolega p\u00f3\u017aniej s\u0142usznie to skomentowa\u0142, \u017ce 3 proc. to podr\u0119cznikowy przyk\u0142ad b\u0142\u0119du statystycznego…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4779"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4779"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4779\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4780,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4779\/revisions\/4780"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4779"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4779"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4779"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}