{"id":478,"date":"2010-03-17T01:00:34","date_gmt":"2010-03-17T00:00:34","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=478"},"modified":"2010-03-17T01:00:34","modified_gmt":"2010-03-17T00:00:34","slug":"juz-przedwielkanocnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2010\/03\/17\/juz-przedwielkanocnie\/","title":{"rendered":"Ju\u017c przedwielkanocnie"},"content":{"rendered":"

Troch\u0119 si\u0119 obawia\u0142am o obecny kszta\u0142t zespo\u0142u za\u0142o\u017conego przez Hogwooda prawie trzydzie\u015bci lat temu, a obecnie kierowanego od pierwszych skrzypiec przez Pavla Beznosiuka – kilka lat temu\u00a0Academy of Ancient Music\u00a0w kameralnym sk\u0142adzie gra\u0142a na Zamku Kr\u00f3lewskim i nie by\u0142 to koncert udany. Ale tym razem by\u0142o o wiele lepiej. Program uduchowiony i wpisany w por\u0119 roku: ramami by\u0142y dwa Stabat Mater<\/em>, Vivaldiego i Pergolesiego, w \u015brodku jako wype\u0142nienie Concerto Armonico B-dur<\/em> Unico Wilhelma van Wassenaera oraz Salve Regina<\/em> Vivaldiego.<\/p>\n

Ju\u017c na pocz\u0105tku stwierdzi\u0142am, \u017ce doprawdy jestem rozpuszczona wizytami w Krakowie i s\u0142uchaniem wybitnych w\u0142oskich zespo\u0142\u00f3w – charakterystyczny pocz\u0105tek Stabat Mater<\/em> Vivaldiego, kt\u00f3rego pierwsze cztery nuty g\u0142\u00f3wnego tematu kojarzone s\u0105 ze znakiem krzy\u017ca, zabrzmia\u0142 do\u015b\u0107 ci\u0119\u017cko i powoli (ci\u0119\u017cej i wolniej ni\u017c tutaj<\/a>), a\u017c pomy\u015bla\u0142am „ci\u0119\u017cka artyleria”. Z czasem jednak si\u0119 przyzwyczai\u0142am, cho\u0107 to granie mia\u0142o zdecydowanie mniej polotu ni\u017c np. Il Giardino Armonico czy Europa Galante (w dobrej formie oczywi\u015bcie). Ale by\u0142o to do przyj\u0119cia, a wielu – jak widzia\u0142am – zachwyci\u0142o.<\/p>\n

To by\u0142o wi\u0119c takie angielskie wykonanie muzyki w\u0142oskiej – w\u0142oskiej tak\u017ce w przypadku van Wassenaera, kt\u00f3ry, cho\u0107 by\u0142 holenderskim szlachcicem (i dlatego ukrywa\u0142 swoje autorstwo, bo nie uchodzi\u0142o), inspirowa\u0142 si\u0119\u00a0w\u0142a\u015bnie muzyk\u0105 Italii. Przez lata przypisywano te koncerty r\u00f3\u017cnym kompozytorom, od Ricciottiego (skrzypka) poprzez Pergolesiego po Haendla. Jako utwory Haendla figuruj\u0105 w bibliotece na Zamku w \u0141a\u0144cucie (\u0142ab\u0105dek<\/strong> pami\u0119ta), a jako dzie\u0142a Pergolesiego pozna\u0142 je Strawi\u0144ski, kt\u00f3ry wykorzysta\u0142 jedn\u0105 z cz\u0119\u015bci koncertu wykonanego przez Academy of Ancient Music w balecie Pulcinella<\/em>. Pisa\u0142am o tym tutaj<\/a>.<\/p>\n

O solistach wypada powiedzie\u0107 s\u0142\u00f3w par\u0119. Pierwszego Vivaldiego za\u015bpiewa\u0142 Daniel Taylor, kt\u00f3rego w zesz\u0142ym roku s\u0142ucha\u0142am na Wratislavii i bardzo mi si\u0119 nie podoba\u0142o jego efekciarstwo i popisywactwo; tym razem nie pozna\u0142am cz\u0142owieka – by\u0142 pow\u015bci\u0105gliwy i\u00a0\u015bpiewa\u0142 bezpretensjonalnie (no, jeden wyskok mia\u0142, ale to i tak ma\u0142o). Carolyn Sampson s\u0142ysza\u0142am te\u017c wcze\u015bniej\u00a0– ju\u017c nie pami\u0119tam, na kt\u00f3rym koncercie pod batut\u0105 Herreweghe; bardzo szlachetnie za\u015bpiewa\u0142a Salve Regina<\/em>. Wreszcie wsp\u00f3lny wyst\u0119p w Stabat Mater<\/em> Pergolesiego musz\u0119 uzna\u0107 za bardzo udany – \u015bwietnie byli g\u0142osowo dopasowani, on \u015bpiewa g\u0142osem nie nazbyt ciemnym, ona – nie nazbyt jasnym. Mimo wspomnianej pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci ich sztuce nie brak\u0142o wyrazu. Publiczno\u015b\u0107 (sala by\u0142a pe\u0142na – warszawiacy s\u0105 wyposzczeni w dziedzinie muzyki dawnej) zmusi\u0142a muzyk\u00f3w do powt\u00f3rzenia ostatniej cz\u0119\u015bci utworu.<\/p>\n

A przy okazji – spotka\u0142am si\u0119 z Alll\u0105<\/strong> i by\u0142o bardzo mi\u0142o. Widzia\u0142am te\u017c Ew\u0119<\/strong>, a tak\u017ce oczywi\u015bcie wiele os\u00f3b, kt\u00f3re czytaj\u0105, ale si\u0119 nie wpisuj\u0105. Podobno by\u0142a te\u017c Nisia<\/strong>, ale nie bardzo wiem (widzia\u0142am kiedy\u015b jedno zdj\u0119cie), jak wygl\u0105da… Mam nadziej\u0119, \u017ce te\u017c jej si\u0119 spodoba\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Troch\u0119 si\u0119 obawia\u0142am o obecny kszta\u0142t zespo\u0142u za\u0142o\u017conego przez Hogwooda prawie trzydzie\u015bci lat temu, a obecnie kierowanego od pierwszych skrzypiec przez Pavla Beznosiuka – kilka lat temu\u00a0Academy of Ancient Music\u00a0w kameralnym sk\u0142adzie gra\u0142a na Zamku Kr\u00f3lewskim i nie by\u0142 to koncert udany. Ale tym razem by\u0142o o wiele lepiej. Program uduchowiony i wpisany w por\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=478"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=478"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=478"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}