Powia\u0142o nadziej\u0105.\u00a0W przysz\u0142y czwartek\u00a0– trzeba trzyma\u0107 kciuki – na sesji Rady Warszawy bud\u017cet miasta zostanie klepni\u0119ty i b\u0119dzie mo\u017cna przymierza\u0107 si\u0119 do dalszych dzia\u0142a\u0144 na Grochowskiej 272.<\/p>\n
<\/p>\n
Dzisiejsza konferencja w ratuszu zacz\u0119\u0142a si\u0119 oczywi\u015bcie od muzyki. Przy okazji zaprezentowa\u0142a si\u0119 nowa koncertmistrzyni SV – Anna Maria Sta\u015bkiewicz, kt\u00f3ra wygra\u0142a konkurs\u00a0(mo\u017cna wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce zamiast laureatki V nagrody na Konkursie im. Wieniawskiego, kt\u00f3ra odesz\u0142a do FN,\u00a0jest na tym miejscu laureatka III nagrody); razem z Jakubem Hauf\u0105, wsp\u00f3\u0142koncertmistrzem, zagrali kilka duet\u00f3w Bart\u00f3ka.<\/p>\n
Pani prezydent HGW wypowiedzia\u0142a si\u0119 najpierw jako osoba mieszkaj\u0105ca kiedy\u015b na Grochowie (a i dzi\u015b\u00a0z Wawra przez Groch\u00f3w przeje\u017cd\u017caj\u0105ca do pracy). Jej znajomi z dzielnicy twierdz\u0105, \u017ce chodz\u0105 regularnie na koncerty organizowane przez SV, a ci, kt\u00f3rzy si\u0119 przez ten czas wyprowadzili, te\u017c doje\u017cd\u017caj\u0105. Jest wi\u0119c dobrze nastawiona, a to ju\u017c cz\u0119\u015b\u0107 sukcesu. Porz\u0105dki na Grochowskiej 272, obejmuj\u0105ce zar\u00f3wno remonty, jak budow\u0119, wpisz\u0105 si\u0119 w program rewitalizacji Pragi (jako zadanie najwi\u0119ksze) i to te\u017c powinno sprawie pom\u00f3c.<\/p>\n
Co ju\u017c jest zaklepane: w tym roku 35 mln na rewitalizacj\u0119 frontowego budynku, gdzie b\u0119dzie administracja oraz mo\u017ce porz\u0105dniejsza od obecnej sala pr\u00f3b (dzi\u015b ca\u0142a orkiestra pracuje w budyneczku nadaj\u0105cym si\u0119 raczej dla orkiestry kameralnej i, bliska og\u0142uchni\u0119cia, rzewnie wspomina aul\u0119 Technikum Kolejowego…). Tam te\u017c nadal maj\u0105 si\u0119 odbywa\u0107 koncerty kameralne.<\/p>\n
Na ca\u0142y projekt pt. „Modernizacja zabytkowych obiekt\u00f3w oraz budowa sali koncertowej przy ul. Grochowskiej na potrzeby Orkiestry Sinfonia Varsovia” zaplanowane jest wydanie 279 700 000 z\u0142. Ten projekt zosta\u0142 umieszczony w Wieloletniej Prognozie Finansowej m.st. Warszawy. Miasto b\u0119dzie oczywi\u015bcie aplikowa\u0107 o \u015brodki unijne z programu Infrastruktura i \u015arodowisko. Chce pozyska\u0107 10 mln euro na dwa projekty rewaloryzacyjne. Je\u015bli si\u0119 uda, obci\u0105\u017cenie miasta si\u0119 zmniejszy. Co wa\u017cne: inwestorem ma by\u0107 Sinfonia Varsovia, co pozwoli jej przypilnowa\u0107, by wszystko na budowie by\u0142o w porz\u0105dku (przyk\u0142adowo – \u017ceby nie oszcz\u0119dzano na materia\u0142ach kosztem akustyki).<\/p>\n
Poza sformu\u0142owaniem „monta\u017c in\u017cynierii finansowej” (kt\u00f3rym zosta\u0142o okre\u015blone to, co w powy\u017cszym akapicie) pozna\u0142am jeszcze dzi\u015b od urz\u0119dnik\u00f3w s\u0142owo „etapowanie”. A wi\u0119c: w pierwszym etapie rewaloryzacja budynku frontowego, w drugim – pozosta\u0142ych zabytkowych budynk\u00f3w, w trzecim – budowa docelowej sali. O terminach nikt na razie nie chcia\u0142 si\u0119 wypowiada\u0107, poza tym, \u017ce po klepni\u0119ciu projektu b\u0119dzie mo\u017cna podpisa\u0107 wreszcie umow\u0119 z architektem Thomasem Pucherem (kt\u00f3ry by\u0142 dzi\u015b obecny i zademonstrowa\u0142 po raz kolejny wizualizacj\u0119 obiektu<\/a>). Wst\u0119pnie jednak pad\u0142 termin 2020. Sala ma by\u0107 na 1800 miejsc, a akustyk\u0105 ma si\u0119 zaj\u0105\u0107 niemiecka firma M\u00fcller-BBM, kt\u00f3ra projektowa\u0142a kiedy\u015b akustyk\u0119 Filharmonii Berli\u0144skiej. Wci\u0105\u017c jestem sceptyczna co do pomys\u0142u pana Puchera z murem wisz\u0105cym nad ziemi\u0105, ale mo\u017ce jest w tym jaka\u015b wy\u017csza racja. Tutaj<\/a> jeszcze relacja z dzisiejszej konferencji.<\/p>\n C\u00f3\u017c, nawet je\u015bli sala powstanie do 2020 r., to jeszcze do tego czasu jest pi\u0119\u0107 lat i trzeba gra\u0107 te\u017c w tak niewdzi\u0119cznych akustycznie miejscach jak sala w MH\u017bP. Sinfonia Varsovia pod batut\u0105 znanego ju\u017c tu dobrze energicznego W\u0142ocha Renata Rivolty da\u0142a kolejny koncert z cyklu Wielcy kompozytorzy – polsko-\u017cydowska kultura muzyczna a dziedzictwo europejskie<\/em>. Bardzo szeroko sformu\u0142owany program, do kt\u00f3rego wszystko si\u0119 zmie\u015bci: i muzyka \u017byd\u00f3w polskich, i tych \u015bwiatowych, i muzyka Polak\u00f3w te\u017c. Tak w\u0142a\u015bnie by\u0142o dzi\u015b; troch\u0119 by\u0142a to mieszanka stylistyczna od sasa do lasa, ale og\u00f3lnie program ciekawy, z\u0142o\u017cony z rzeczy bardziej i mniej znanych. Z tych mniej – na pocz\u0105tek Blumine<\/em>, m\u0142odzie\u0144cze dzie\u0142o 24-letniego Mahlera (1884), wcielone p\u00f3\u017aniej do I Symfonii<\/em>, a jeszcze p\u00f3\u017aniej z niej wykre\u015blone – i s\u0142usznie, bo pozosta\u0142a muzyka absolutnie tej symfonii wystarczy, ale osobno tego fragmentu s\u0142ucha si\u0119 ca\u0142kiem przyjemnie, cho\u0107 nie jest mo\u017ce tak porywaj\u0105cy. Potem \u015bwietna\u00a0Sinfonietta<\/em> op. 23 Alexandra Zemlinskiego (1934), troch\u0119 hindemithowska, troch\u0119 neoklasyczna z elementami jazzuj\u0105cymi pod koniec (nikt nie zapowiedzia\u0142 niestety, \u017ce utw\u00f3r ma trzy cz\u0119\u015bci, wi\u0119c w ka\u017cdej przerwie klaskano). Centrum koncertu by\u0142a Rapsodia na tematy mo\u0142dawskie<\/em> Weinberga (1949), napisana w ho\u0142dzie rodzinnym stronom jego rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy uciekli z Kiszyniowa do Warszawy przed pogromami – pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 nostalgiczna, druga – weso\u0142a, klezmerska, w sam raz na dzisiejsze \u015bwi\u0119to Purim. Otoczona zosta\u0142a dwiema uwerturami: Hebrydami<\/em> Mendelssohna (takich rzeczy zdecydowanie nie powinno si\u0119 w tej obrzydliwie suchej akustyce gra\u0107!) oraz Uwertur\u0105 na orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105<\/em> (1943) Bacewicz\u00f3wny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Powia\u0142o nadziej\u0105.\u00a0W przysz\u0142y czwartek\u00a0– trzeba trzyma\u0107 kciuki – na sesji Rady Warszawy bud\u017cet miasta zostanie klepni\u0119ty i b\u0119dzie mo\u017cna przymierza\u0107 si\u0119 do dalszych dzia\u0142a\u0144 na Grochowskiej 272.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4811"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4811"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4811\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4816,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4811\/revisions\/4816"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4811"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4811"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4811"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}