{"id":493,"date":"2010-04-25T23:49:44","date_gmt":"2010-04-25T21:49:44","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=493"},"modified":"2010-04-25T23:51:30","modified_gmt":"2010-04-25T21:51:30","slug":"katia-w-skrzywionym-swiecie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2010\/04\/25\/katia-w-skrzywionym-swiecie\/","title":{"rendered":"Katia w skrzywionym \u015bwiecie"},"content":{"rendered":"

Bardzo mi si\u0119 podoba to, co z Kati\u0105 Kabanow\u0105<\/em> Jan\u00e1\u010dka zrobi\u0142 David Alden. Ale efekt zosta\u0142 spot\u0119gowany przez jako\u015b\u0107 solist\u00f3w. W sumie godzina i czterdzie\u015bci pi\u0119\u0107 minut, trzy akty grane po sobie bez przerwy, min\u0119\u0142y bez najmniejszego znu\u017cenia.<\/p>\n

Depresyjny, klaustrofobiczny nastr\u00f3j tej historii o zakazanej mi\u0142o\u015bci kobiety zam\u0119\u017cnej\u00a0wzmocnili realizatorzy szczeg\u00f3lnym zabiegiem: skrzywieniem wszystkich p\u0142aszczyzn na scenie (scenografia – Charles Edwards). Pod\u0142o\u017ce, \u015bciany, ruchome elementy – wszystko by\u0142o odchylone od poziomu i pionu, tworz\u0105c ruchomy, abstrakcyjny obraz wspomagany wspania\u0142\u0105 re\u017cyseri\u0105 \u015bwiate\u0142; rekwizyty ograniczone do absolutnego minimum – par\u0119 krzese\u0142 i ikona wisz\u0105ca na \u015bcianie w domu Kabanichy. Kostiumy ponadczasowe, raczej wsp\u00f3\u0142czesne. To jednak jest\u00a0mniej istotne; najwa\u017cniejsze jest\u00a0ustawienie r\u00f3l, i same role, g\u0142osy.<\/p>\n

Klas\u0105 dla siebie jest Wioletta Chodowicz w roli tytu\u0142owej. Jej Katia jest typem kobiety-dziecka, ale zarazem kobiety zmys\u0142owej, kt\u00f3ra sama boi si\u0119 swoich uczu\u0107. Do starszego m\u0119\u017ca, Tichona,\u00a0ma stosunek niemal jak do ojca, ale nie jest w stanie uzyska\u0107 oparcia w tym absolutnym pantoflarzu w\u0142asnej mamusi – Kabanichy. Kabanicha nienawidzi synowej i na sw\u00f3j spos\u00f3b gardzi synem, robi\u0105c mu regularne sceny zazdro\u015bci; odnosi si\u0119 poni\u017caj\u0105co w\u0142a\u015bciwie do obojga. Katia nie mo\u017ce nawet okaza\u0107 m\u0119\u017cowi mi\u0142o\u015bci, bo Kabanicha nie zezwala jej „zachowywa\u0107 si\u0119 jak kochanka”. Przyjmuje t\u0119 sytuacj\u0119, poddaje si\u0119 jej, ale czuje si\u0119 grzesznic\u0105, bo wie, \u017ce to, co si\u0119 w niej gotuje, zaraz wybuchnie. I tym wybuchem jest mi\u0142o\u015b\u0107 do Borysa, ho\u0142ysza, rezydenta u w\u0142asnego, bardzo niesympatycznego\u00a0wuja (przez kt\u00f3rego zreszt\u0105 zostaje p\u00f3\u017aniej wygnany). To wszystko musi si\u0119 \u017ale sko\u0144czy\u0107 i wiadomo o tym od pocz\u0105tku.<\/p>\n

Wioletta Chodowicz sta\u0142a si\u0119 specjalistk\u0105 od r\u00f3l kobiet nami\u0119tnych, kieruj\u0105cych si\u0119 porywami serca, gotowych na szale\u0144stwa z mi\u0142o\u015bci. Hagith, Halka, niedawno Rusa\u0142ka, teraz Katia – to jej prawdziwe emploi, artystka czuje si\u0119 w tych rolach absolutnie naturalnie i jest tym bardziej wzruszaj\u0105ca.\u00a0A przy tym ma naprawd\u0119 pi\u0119kny g\u0142os. Partneruj\u0105cy jej Borys, Rafa\u0142 Bartmi\u0144ski, jest troch\u0119 sztywny, ale nadrabia jakosci\u0105 \u015bpiewu; drugi z jej partner\u00f3w,\u00a0Tichon – Pawe\u0142 Wunder, znakomity w rolach charakterystycznych, wyrazi\u015bcie kre\u015bli posta\u0107 m\u0119\u017ca-safandu\u0142y-maminsynka. R\u00f3wnie barwne typy to Kabanicha Jitki Zerhauovej i wuj Dikoj Aleksandra Teligi (\u015bwietna jest zreszt\u0105 epizodyczna scena mi\u0119dzy nimi, w kt\u00f3rej re\u017cyser w zabawny spos\u00f3b sugeruje uk\u0142ad sado-maso). Nie odbiegaj\u0105 te\u017c jako\u015bci\u0105 role Warwary, przyrodniej siostry Tichona (El\u017cbieta Wr\u00f3blewska) i jej ukochanego Kudriasza (Karol Koz\u0142owski). Nie brak w spektaklu odcieni groteski, kt\u00f3ra jednak jest tylko kontrapunktem dla nieuniknionej tragedii Katii – ptaka w klatce, kt\u00f3ry instynktownie chce wyrwa\u0107 si\u0119 na wolno\u015b\u0107, ale ta upragniona wolno\u015b\u0107 jest niemo\u017cliwa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bardzo mi si\u0119 podoba to, co z Kati\u0105 Kabanow\u0105 Jan\u00e1\u010dka zrobi\u0142 David Alden. Ale efekt zosta\u0142 spot\u0119gowany przez jako\u015b\u0107 solist\u00f3w. W sumie godzina i czterdzie\u015bci pi\u0119\u0107 minut, trzy akty grane po sobie bez przerwy, min\u0119\u0142y bez najmniejszego znu\u017cenia. Depresyjny, klaustrofobiczny nastr\u00f3j tej historii o zakazanej mi\u0142o\u015bci kobiety zam\u0119\u017cnej\u00a0wzmocnili realizatorzy szczeg\u00f3lnym zabiegiem: skrzywieniem wszystkich p\u0142aszczyzn na […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/493"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=493"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/493\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=493"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=493"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=493"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}