{"id":4937,"date":"2015-05-07T00:20:00","date_gmt":"2015-05-06T22:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=4937"},"modified":"2015-05-07T00:20:00","modified_gmt":"2015-05-06T22:20:00","slug":"nowa-plyta-agaty-zubel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2015\/05\/07\/nowa-plyta-agaty-zubel\/","title":{"rendered":"Nowa p\u0142yta Agaty Zubel"},"content":{"rendered":"

Przepi\u0119kna. Co prawda w ni\u0105 sam\u0105 jeszcze si\u0119 nie ws\u0142ucha\u0142am, ale utwory s\u0142ysza\u0142am dzi\u015b na koncercie w Muzeum Historii \u017byd\u00f3w Polskich. Dlaczego tam? Bo jednym z utwor\u00f3w s\u0105 Sonety Szekspira<\/em> Andrzeja Czajkowskiego.<\/p>\n

<\/p>\n

I na p\u0142ycie, i na koncercie, towarzyszy\u0142 Agacie m\u0142ody fi\u0144ski pianista Joonas Ahonen, prawdziwe – jak m\u00f3wi artystka – znalezisko. Jest cz\u0142onkiem Klangforum Wien, zespo\u0142u zaprzyja\u017anionego z Zubel, kt\u00f3ry wielokrotnie wykonywa\u0142 i nagrywa\u0142 jej utwory. W zespole trudno mo\u017ce zauwa\u017cy\u0107 pojedynczego instrumentalist\u0119, ale w duecie uderza jego muzykalno\u015b\u0107, sprawno\u015b\u0107 i b\u0142yskotliwo\u015b\u0107. Jest w jego grze temperament, drapie\u017cno\u015b\u0107 nawet – co bardzo jest potrzebne w utworze Czajkowskiego, a z kolei humor – w pierwszym utworze na p\u0142ycie, kt\u00f3rym s\u0105 Chantefleurs et chantefables<\/em> w opracowaniu na g\u0142os i fortepian – znakomitym! – Eugeniusza Knapika. Utwory zosta\u0142y wi\u0119c dobrane na zasadzie skrajnego wr\u0119cz kontrastu.<\/p>\n

Muzyczna zabawka Lutos\u0142awskiego i na p\u0142ycie, i na koncercie zosta\u0142a wykonana na pocz\u0105tku. Nie musz\u0119 chyba po raz kolejny opowiada\u0107, jak uroczo wykonuje ten utw\u00f3r solistka; chcia\u0142am tylko doda\u0107, \u017ce proporcje by\u0142y dzi\u015b lepsze ni\u017c w niedawnym wykonaniu z orkiestr\u0105 w tym samym miejscu. Na tym jednak dobry nastr\u00f3j si\u0119 sko\u0144czy\u0142 i wkroczyli\u015bmy w mrok.<\/p>\n

Kajetan Prochyra, znany wcze\u015bniej z portalu jazzarium.pl, a obecnie zajmuj\u0105cy si\u0119 stron\u0105 muzyczn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci Muzeum Historii \u017byd\u00f3w Polskich, jako wi\u0119c przedstawiciel gospodarzy by\u0142 konferansjerem tego koncertu. Ale dzi\u015b spad\u0142a na niego dodatkowo inna rola. Najpierw opowiedzia\u0142, jak zadzwoni\u0142 do Hanny Krall, autorki – przypomnijmy – opowiadaniu o Andrzeju Czajkowskim Hamlet<\/em>, by zaprosi\u0107 j\u0105 do powiedzenia paru s\u0142\u00f3w. Reporta\u017cystka powiedzia\u0142a jednak, \u017ce wszystko zosta\u0142o powiedziane w tym tek\u015bcie, ona nie ma nic do dodania, ale je\u015bli kto\u015b przeczyta fragmenty Hamleta<\/em> na koncercie, nie b\u0119dzie to z\u0142e. A ona przyjdzie lub nie. Zdaje si\u0119, \u017ce ostatecznie nie przysz\u0142a, a czytaniem zaj\u0105\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie Prochyra („Joonas nie zna polskiego, a Agata musi oszcz\u0119dza\u0107 g\u0142os, wi\u0119c pad\u0142o na mnie”). Zrobi\u0142 to naprawd\u0119 \u015bwietnie, wybra\u0142 fragmenty uk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. A potem mogli\u015bmy ju\u017c s\u0142ucha\u0107 Sonet\u00f3w<\/em>.<\/p>\n

Jak dot\u0105d u nas \u015bpiewa\u0142a je g\u0142\u00f3wnie – r\u00f3wnie\u017c pi\u0119knie – Urszula Kryger z Maciejem Grzybowskim<\/a>. Interpretacja Zubel i Ahonena jest zupe\u0142nie inna, bardziej dramatyczna. Dzi\u0119ki temu, \u017ce Agata \u015bpiewa bardzo r\u00f3\u017cne rodzaje muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej, nie waha si\u0119 ona zmienia\u0107 emisji, przydawa\u0107 barwie g\u0142osu wi\u0119cej szum\u00f3w, szept\u00f3w. Bardzo to pasuje do tej ekspresjonistycznej,\u00a0postbergowskiej muzyki. I w\u0142a\u015bnie te niezwyk\u0142e d\u017awi\u0119ki chwytaj\u0105 za gard\u0142o, nadaj\u0105 utworom jeszcze wi\u0119kszego dramatyzmu.<\/p>\n

Na pewno b\u0119d\u0119 wiele razy wraca\u0107 do tej p\u0142yty. A tu ma\u0142a zapowied\u017a<\/a>. I wypowied\u017a Agaty z wczorajszego Poranka Dw\u00f3jki<\/a>; w ko\u0144c\u00f3wce tej wypowiedzi prawdziwie imponuj\u0105ce plany kompozytorskie artystki. Brawo!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przepi\u0119kna. Co prawda w ni\u0105 sam\u0105 jeszcze si\u0119 nie ws\u0142ucha\u0142am, ale utwory s\u0142ysza\u0142am dzi\u015b na koncercie w Muzeum Historii \u017byd\u00f3w Polskich. Dlaczego tam? Bo jednym z utwor\u00f3w s\u0105 Sonety Szekspira Andrzeja Czajkowskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4937"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4937"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4937\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4938,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4937\/revisions\/4938"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4937"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4937"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4937"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}